8χρονος για «Κιβωτό του Κόσμου»: «Με έκλεισαν στο κλουβί, μου έδιναν το ίδιο χαλασμένο φαγητό κάθε μέρα»

Τέλος δεν έχουν οι καταγγελίες που έρχονται στο φως της δημοσιότητας για την «Κιβωτό του Κόσμου» σχετικά με τις απάνθρωπες και κακοποιητικές συμπεριφορές σε παιδιά. Από την στιγμή που μια καταγγελία έδωσε το «έναυσμα» έχει ανοίξει ο «Ασκός του Αιόλου» και αποκαλύπτονται συμπεριφορές που κανείς δεν θα μπορούσε να φανταστεί για μια δομή που έδειχνε προς τα έξω μια υπερβολική αγάπη για τα παιδιά.

Την δική του «κόλαση», την οποία βίωσε όσο ήταν φιλοξενούμενο της δομής στο Βόλο περιέγραψε ένα παιδάκι που τώρα είναι μόλις 8 ετών.

Μιλώντας στην εκπομπή «Καλημέρα Ελλάδα», μετά από παρότρυνση της μητέρας του ο 8χρονος αναφέρθηκε στο κλουβί στο οποίο αναγκάστηκε να περάσει πολλές ώρες αλλά και στο χαλασμένο φαγητό που του έδιναν και το ξύλο που έφαγε.

«Μια φορά με είχανε βάλει, ήτανε βράδυ. Έκανα χαζομάρες και μου είπε μια κυρία ότι η συμπεριφορά σου…Με έβαλε μέσα στο κλουβί και μετά μου είπε ότι «η συμπεριφορά σου είναι για κλουβί». Γι’ αυτό με έβαλε εκεί μέσα. Ναι, το πράσινο (ενν. κλουβί) που ήταν για τα παπαγαλάκια», είπε το παιδί.

Το παιδί είπε πως η ίδια κυρία τον χτύπαγε. «Αυτή η κυρία, ναι, πολύ. Με γρατζούναγε στη πλάτη. Όταν έκανα κάτι κακό, με γρατζούναγε… Με είχε βάλει σε ένα δωμάτιο μικρό κλειδωμένο και ήρθε ένα παιδί που το λέγανε… και … , ο … κι ο … με βγάλανε. 3 ώρες και μετά ήρθε, επειδή φώναζα, φώναζα.. Πέρασε μια ώρα, δυο ώρες, τρεις ώρες και με άκουσε ο … μόνο. Ήταν 17 στα 18».

Όπως φαίνεται ο ξυλοδαρμός ήταν συχνό φαινόμενο καθώς όπως λέει το παιδί είχαν χτυπήσει και το αδερφό του αλλά και άλλα παιδιά.

«Κι ένας άλλος φίλος μου είχε παίξει μπουνιές με τον κύριο … ( σημ: αναφέρεται σε εργαζόμενο της δομής). Ένα παιδί το είχανε πετάξει κάτω με δύναμη στο κρεβάτι. Ήταν στο πάνω κρεβάτι, εγώ δεν ήθελα να κατέβω κάτω και αυτή η κυρία με τράβηξε από το πόδι και έπεσα κάτω μπρούμυτα και είχα καρούμπαλο».

Σοκαριστική είναι η περιγραφή του παιδιού σχετικά με την συμπεριφορά του προσωπικού όταν δεν μπορούσε να φάει το φαγητό του… «Μια άλλη φορά δεν μπορούσα να φάω το φαγητό μου και μου το βάζανε κάθε μέρα. Μου βάζανε το ίδιο φαγητό κάθε μέρα. Χαλασμένο. Μου το βάζανε κάθε μέρα, κάθε μέρα, κάθε μέρα μέχρι να το φάω. Με το που με είδε η μαμά στο επισκεπτήριο, ήμουν κόκαλα και πέτσα κανονικότατα. Φαινόντουσαν τα κόκαλα μου».

«Μου ζητούσαν κλαίγοντας να κάνω κάτι»-Τι λέει ψυχολόγος που εργάστηκε για την δομή

Το μέγεθος του τεράστιου προβλήματος που προκύπτει από τις καταγγελίες για την «Κιβωτό του Κόσμου» γίνεται ακόμα μεγαλύτερο αν αναλογιστεί κανείς πως μια ψυχολόγος που εργάστηκε μόλις τέσσερις μήνες για την δομή έσπευσε να κάνει καταγγελία στην εισαγγελία!

Η κ. Μαρία Χαραλάμπους εργάστηκε για την Κιβωτό από τον Απρίλιο μέχρι τον Αύγουστο του 2022, όταν και παύθηκε από τα καθήκοντά της. Μάλιστα, η ίδια προχώρησε σε μια μακροσκελή ανάρτηση στον προσωπικό της λογαριασμό στο Facebook όπου περιέγραψε την εμπειρία της.

«Λοιπόν αφού λέγονται τόσα πολλά και ο καθένας έχει τη γνώμη του, θα ήθελα και εγώ να μοιραστώ την εμπειρία μου.
Δούλεψα στην Κιβωτο εθελοντικά από τον Απρίλιο μέχρι τον Αύγουστο του 2022. Η επαφή μου με τα παιδιά ήταν καθημερινή, όπως και με όλο το προσωπικό.
Τους πρώτους μήνες με είχε μαγέψει το κλίμα και η αγάπη προς τα παιδιά. Μετά από λίγο καιρό μαθαίνω από παιδαγωγούς για μια ληστεία και το τι ακολούθησε. Πρώτη βόμβα. Πέφτεις από τα σύννεφα.
Παρόλα αυτά συνεχίζεις. Υπάρχουν δυσκολίες, τις οποίες όμως θα περιμενες αν πραγματικά θες να δουλέψεις σε ένα τέτοιο περιβάλλον.
Έπειτα μαθαίνεις ότι παιδιά πρέπει να σταματήσουν το σχολειο αναγκαστικά και τους διαβάζεις μόνο για να περάσουν την τάξη. Δεύτερη βόμβα.
Έρχεται η γιορτή, γνωρίζεις τον πατήρ Αντώνιο και τους υπόλοιπους. Εκεί άρχισα να πιστεύω πως ίσως όσα έμαθα, κυρίως, από το προσωπικό να είναι ατυχείς περιπτώσεις. Μια φορά μου μίλησε και με είχε συγκινήσει με κατι που μου είχε πει.
Έπειτα αρχίσουν να γίνονται περίεργα πράγματα. Προσπαθείς να μάθεις. Τα παιδιά χάνουν την όση όρεξη είχαν για διάβασμα και φαίνονται αποστασιοποιημενα. Κανένα παιδί δε λέει, κανένας υπεύθυνος. Σιγά, σιγά μαθαίνεις και βλέπεις ηχογραφημενες μαρτυρίες παιδιών για τα όσα έγιναν. Τρίτη βόμβα.
Ξέρεις ότι θες να κάνεις καταγγελία, κυρίως, μόλις δώσουν τα παιδιά τις εξετάσεις τους. Όμως σε μια συνομιλία που έχεις με ένα από τα παιδια μαθαίνεις ότι ξυλοκοπήθηκε σε μια από τις δομές. Τετάρτη βόμβα. Το παιδί μου λέει είσαι 24 ετών και με παρακαλάει κλαίγοντας να κάνω κάτι γιατί είμαι ενήλικας. Εκείνη τη στιγμή θες να του πεις να κάνει υπομονή, γιατι θα πας να καταγγείλεις. Δεν μπορείς όμως να το πεις. Περιμένεις τα άλλα παιδιά να τελειώσουν τις εξετάσεις τους.
Μέσα με τέλη Αυγούστου μαθαίνεις για απόλυση συναδέλφου, ο οποίος κατήγγειλε. Τότε αποφασίζεις πως δεν μπορείς να περιμένεις. Πόσες βόμβες; Πηγαίνεις, χωρίς να το γνωρίζουν. Έπειτα όμως κατάλαβα πως κάποιοι ήξεραν ότι πήγα, αν και δεν τους το είπα, για να μπορώ να βλέπω τα παιδια. Απλά κάναμε πως εγώ δε ήξερα ότι γνώριζαν και αυτοί πως δεν γνώριζαν για την καταγγελία που έκανα. Συνεχίζουμε τα μαθήματα με τα παιδια.
Είχα κάνει 2 με 3 μέρες να πάω και με ρώτησε ένα παιδί, γιατι δεν ήρθα. Του είπα πως ήμουν άρρωστη. Με ρωτησε: κυρία θα έρθετε αύριο; Του είπα αν δεν προκύψει κάτι ναι. Τελικα δε ξαναπήγα ποτέ. Μου είπαν ότι αρχισαν οι έρευνες και δεν μπορούσαν να πάνε εθελοντές. Έτσι δεν πρόλαβα να πω αντίο στα παιδιά, γιατι θα έφευγα για Κύπρο. Το ηξεραν τα παιδια, αλλα και πάλι δεν πρόλαβα να τα αποχαιρετήσω. Οπότε τα παιδιά βιωσαν ξανά 2 “εγκαταλείψεις” απο άτομα που ήταν μαζί τους καθημερινά από τη μια μέρα στην άλλη.
Ελπίζεις να μην γίνει κουκούλωμα- πας και βρίσκεις την εισαγγελία λίγο πριν φύγεις, για να τους ενημερωσεις ότι ταξιδεύεις. Υπέροχος άνθρωπος, τουλάχιστον με την κυρία που είχα μιλήσει. Της λες τι σε αγχώνει και χαίρεσαι που όλα προχωράνε.
Μετα ηρεμία και ακούς για σεξουαλικα εγκλήματα. Σε ποια βόμβα είμαι;
Ξέρω ότι άνθρωποι που ήταν κοντά μου ήθελαν να αποσύρω τις κατηγορίες, πίστευαν ότι θα στιγματιζομουν και επίσης ξέρω οτι όταν δουν τη δημοσίευση θα τους κυριεύσει αγωνία. Όμως τουλάχιστον εγώ έχω οικογένεια και φίλους, που κάποιοι από αυτούς ήξεραν τα πάντα από την αρχή.
Επισης αυτή η αγωνία δεν είναι τίποτα μπροστά σε αυτήν των παιδιών, που δεν έχουν το ίδιο υποστηρικτικο συστημα. Όταν βλέπεις παιδιά να παρακολουθούν το σόι σου και να λένε ότι αυτή είναι η οικογένεια που θα ήθελαν να έχουν, όταν τα παιδιά φωνάζουν τις παιδαγωγούς μαμά, όταν ένα παιδί σε βρίζει στον πληθυντικό και λέει: “χαζή είστε;” και μετά φοβάται να κοιμηθεί, όταν τους διαβάζεις και τους λες “με κοροϊδευεις; ” και σου λένε “όχι…. Λίγο” και καταλαβαίνεις ότι οι διακοπές των εκπαιδευτικών ίσως είναι λίγες, όταν θυμώνεις και λες πράγματα που μετανιώνεις μετά, όταν σου λένε κοροϊδευτικα για την προφορά σου σαν δικαιολογία για να μη διαβάσουν, τότε καταλαβαίνεις ότι είναι παιδιά. Έτυχε να μη γεννηθούν σε οικογένεια που είσαι εσύ.
Οπότε αν είναι δουλέψεις σε ένα κόσμο σαπίλας, άλλαξε τον η τουλάχιστον προσπάθησε. Κάνε ο, τι μπορείς και με το παραπάνω, ακόμη και αν γυρίσει ΑΝΆΠΟΔΑ Η ΜΠΆΛΑ. Έκανες αυτό που έπρεπε, ακόμη και αν πηγές ένα καλό να κάνεις και έβγαλες τα μάτια σου. Καλύτερα έτσι τυφλός παρα να κάνεις πως δε βλέπεις.
Θα ήθελα πρώτον ό, τι εισφορές επρόκειτο να γίνουν, να γίνουν γιατί τα παιδιά δε φταίνε σε τίποτα.
Δεύτερον υπάρχουν άνθρωποι στην Κιβωτο που πραγματικά αγαπάνε τα παιδιά ( απλά φοβούνται να μιλήσουν. Τα αγαπάνε, αλλα δεν είναι έτοιμοι να βγάλουν τα μάτια τους ίσως γιατί φοβούνται το στίγμα και έχουν να θρέψουν τους δικούς τους) . Έχω δει κάποιους από το προσωπικό πραγματικά να σκυβουν κεφάλι για τα παιδιά, να τα νοιάζονται, να κουράζονται, αλλα να είναι εκεί για αυτά. Αν και ακόμη είναι δύσκολο να καταλάβω γιατί δε μιλας, αν και καπως το κατανοώ ότι μπορεί να φοβάσαι μη σε πάρει η μπάλα. Το πρόβλημα είναι ψηλά, στην ιεραρχία και στο σύστημα.
Θα ήθελα οι εθελοντές να συνεχίσουν να προσφέρουν όσο μπορούν με όποιο τρόπο μπορούν. Υπάρχουν πολλές ανάγκες.
Ευχαριστώ όσους μίλησαν (ξέρουν ποιοι είναι)»

 

 

Τι καταγγέλει μια μητέρα που πήρε τα παιδιά της 

 Ακόμα μια καταγγελία για ξυλοδαρμό των τριών παιδιών της από εργαζομένους στη δομή έκανε μια μητέρα. Μάλιστα, η ίδια, μετά τα όσα διαπίστωσε, προχώρησε σε δύο μηνύσεις.

«Το κοριτσάκι που ήταν τότε τριών ετών, πριν από ένα χρόνο περίπου, όπως μου περιέγραφε, επειδή φορούσε κάποια ρούχα που της πηγαίναμε εγώ και η νονά της και δεν ήθελε να τα βγάλει, το χτυπούσαν στα χέρια και στα πόδια. Υπήρχαν και μελανιές στα πόδια της.

Τον μεγάλο μου γιο τον είχε χτυπήσει ένας από τους υπεύθυνους της δομής, με κλωτσιές, μπουνιές, σφαλιάρες. Τα παιδιά μου στην αρχή ήταν στην δομή στην Αθήνα, μετά μεταφέρθηκαν στον Βόλο. Και όταν ήταν στην Αθήνα, στη δομή στην Άνοιξη, γινόντουσαν τα ίδια. Όταν έμαθα ότι τα παιδιά μου κακοποιούνται, πήγα και ζήτησα από την αστυνομία να γίνει έλεγχος», αναφέρει η γυναίκα στο newsit.gr.

Μετά από έναν ακόμα ξυλοδαρμό του γιου της που έγινε στις αρχές του καλοκαιριού (το παιδί το είχαν χτυπήσει στο κεφάλι!) η γυναίκα δεν άντεξε και έτρεξε στην αστυνομία.

Παράλληλα, όπως ανέφερε, δεν μπορούσε να έχει καθημερινή επαφή με τα παιδιά της γι’αυτό αναγκάστηκε να βγάλει δικαστική απόφαση!

 newsbreak.gr

Από το Blogger.