ΟΔΚΕ: Αποκλεισμοί συνδέσμων και ένα επικίνδυνο θεσμικό αδιέξοδο
Η ειδική αθλητική αναγνώριση στο επίκεντρο της σύγκρουσης – Ποιοι ψηφίζουν, ποιοι αποκλείονται και τι σημαίνει αυτό για τη Γενική Συνέλευση.
Σε κατάσταση έντονης αναστάτωσης βρίσκεται ο χώρος της ελληνικής διαιτησίας, με τη λειτουργία της ΟΔΚΕ και τη συμμετοχή των συνδέσμων στη Γενική Συνέλευση να εξελίσσονται σε νέο πεδίο αντιπαράθεσης.
Στο επίκεντρο βρίσκεται η απόφαση της διοίκησης υπό τον Κωνσταντίνο Μπούσια να συνδέσει τη συμμετοχή των συνδέσμων στις διαδικασίες της Ομοσπονδίας με την κατοχή ειδικής αθλητικής αναγνώρισης.
Και εδώ ακριβώς αρχίζουν τα ερωτήματα.
Ποια είναι η ακριβής καταστατική βάση για τον αποκλεισμό ενός συνδέσμου από τη διαδικασία; Τι προβλέπει η ισχύουσα αθλητική νομοθεσία; Και, κυρίως, μπορεί ένας σύνδεσμος που συμμετέχει στην ΟΔΚΕ να αποκλείεται από τη λήψη αποφάσεων χωρίς προηγουμένως να έχει αποσαφηνιστεί πλήρως το θεσμικό πλαίσιο;
Το δικαίωμα ψήφου στο επίκεντρο
Η συγκεκριμένη εξέλιξη δεν αποτελεί μια απλή διοικητική λεπτομέρεια.
Η συμμετοχή ή μη ενός συνδέσμου στη Γενική Συνέλευση επηρεάζει άμεσα τη σύνθεση του εκλογικού και αποφασιστικού σώματος. Επομένως, κάθε περιορισμός πρέπει να στηρίζεται σε σαφή, αντικειμενικά και εκ των προτέρων γνωστά κριτήρια.
Εάν υπάρχουν σύνδεσμοι που μέχρι σήμερα συμμετείχαν στις διαδικασίες και τώρα πληροφορούνται ότι δεν έχουν δικαίωμα ψήφου λόγω έλλειψης συγκεκριμένης αναγνώρισης, τότε η ΟΔΚΕ οφείλει να εξηγήσει με απόλυτη σαφήνεια ποια διάταξη επιβάλλει τον συγκεκριμένο αποκλεισμό.
Γιατί άλλο πράγμα είναι μια νόμιμη προϋπόθεση συμμετοχής και άλλο ένας κανόνας που εφαρμόζεται εκ των υστέρων ή χωρίς σαφή καταστατική βάση.
Ποιοι αποφασίζουν για τη διαιτησία;
Το ουσιαστικό ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι μόνο ποιος έχει την ειδική αθλητική αναγνώριση.
Είναι ποιοι έχουν δικαίωμα να αποφασίζουν για το σύνολο της διαιτησίας.
Εάν ένας σημαντικός αριθμός συνδέσμων αποκλειστεί από την ψηφοφορία, η διοίκηση της ΟΔΚΕ θα πρέπει να εξηγήσει με ποιον τρόπο διασφαλίζεται η αντιπροσωπευτικότητα της Γενικής Συνέλευσης.
Και ακόμη περισσότερο: εάν ένας σύνδεσμος θεωρεί ότι αποκλείεται αδικαιολόγητα, ποια διαδικασία προβλέπεται για να προσβάλει την απόφαση;
Η απάντηση σε αυτά τα ερωτήματα δεν μπορεί να δοθεί με διαρροές ή εκατέρωθεν καταγγελίες.
Χρειάζεται το καταστατικό, η νομοθεσία και μια καθαρή επίσημη τοποθέτηση.
Το επικίνδυνο προηγούμενο
Η υπόθεση αποκτά ιδιαίτερη σημασία επειδή η ΟΔΚΕ αποτελεί τον θεσμικό φορέα που εκπροσωπεί τους διαιτητές καλαθοσφαίρισης.
Οποιαδήποτε αμφισβήτηση σχετικά με το ποιοι συμμετέχουν στις αποφάσεις της μπορεί να προκαλέσει αλυσιδωτές αντιδράσεις.
Και αν η διαδικασία της Γενικής Συνέλευσης αμφισβητηθεί από αποκλεισμένους συνδέσμους, τότε δεν αποκλείεται η υπόθεση να μεταφερθεί και σε νομικό επίπεδο.
Εκεί πλέον τα πράγματα γίνονται πολύ πιο σοβαρά.
Γιατί μια απόφαση που λαμβάνεται από ένα σώμα του οποίου η σύνθεση αμφισβητείται μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο προσφυγών και νέων αντιπαραθέσεων.
Η ώρα των καθαρών απαντήσεων
Η διοίκηση Μπούσια έχει πλέον έναν απλό δρόμο για να κλείσει τη συζήτηση.
Να παρουσιάσει δημόσια τη συγκεκριμένη διάταξη του καταστατικού ή της νομοθεσίας στην οποία στηρίζεται ο αποκλεισμός των συνδέσμων.
Να εξηγήσει ποιοι έχουν δικαίωμα ψήφου.
Να διευκρινίσει ποια είναι η διαδικασία για όσους δεν διαθέτουν την απαιτούμενη αναγνώριση.
Και να απαντήσει εάν όλοι οι συγκεκριμένοι κανόνες εφαρμόζονται με τον ίδιο τρόπο σε όλους τους συνδέσμους.
Γιατί στη διαιτησία, περισσότερο από οπουδήποτε αλλού, η διαδικασία πρέπει να είναι τόσο καθαρή όσο και το αποτέλεσμα.
Και αυτή τη στιγμή το μεγάλο ερώτημα είναι ένα:
Η Γενική Συνέλευση της ΟΔΚΕ θα εκφράσει το σύνολο των συνδέσμων ή μόνο εκείνους που η διοίκηση θεωρεί ότι πληρούν τις προϋποθέσεις συμμετοχής;
Η απάντηση δεν αφορά μόνο μια συνέλευση.
Αφορά το ίδιο το θεσμικό μοντέλο λειτουργίας της ελληνικής διαιτησίας.
Διαβάστε περισσότερα ΕΔΩ:
