Λιόλιος για την ΕΣΚΑΝΑ: «Φταίνε οι προσλήψεις» – Ποιοι όμως είναι οι εργαζόμενοι που έμειναν απλήρωτοι;

Η απάντηση του προέδρου της ΕΟΚ ανοίγει περισσότερα ερωτήματα απ’ όσα κλείνει – Η χρηματοδότηση, οι μισθοί, τα ενοίκια, ο ΕΦΚΑ και το ποσό που φέρεται να έχει συσσωρευτεί.

Αν υπάρχει ένα σημείο της συνέντευξης του Βαγγέλη Λιόλιου που απαιτεί χαρτί και μολύβι και όχι επικοινωνιακές κορώνες, αυτό είναι η ΕΣΚΑΝΑ.

Ο πρόεδρος της ΕΟΚ, όταν ρωτήθηκε για τα οικονομικά προβλήματα της Ένωσης, απέδωσε ουσιαστικά την ευθύνη στη δική της διοικητική λειτουργία, υποστηρίζοντας ότι η ΕΟΚ διαθέτει χρήματα στις ενώσεις, αλλά δεν μπορεί να αναλάβει τις δικές τους διοικητικές επιλογές και μισθολογικές υποχρεώσεις.

Μόνο που εδώ αρχίζει το πραγματικό ερώτημα: ποιοι ακριβώς εργαζόμενοι προσλήφθηκαν και επιβάρυναν τόσο δραματικά το ταμείο της ΕΣΚΑΝΑ;

Γιατί, σύμφωνα με τα στοιχεία που επικαλείται η πλευρά που ασκεί την κριτική, η σύνθεση του προσωπικού εμφανίζεται να παραμένει ίδια από το 2017. Εάν αυτό επιβεβαιώνεται από τα επίσημα αρχεία, τότε η επίκληση «πέντε ή δέκα επιπλέον υπαλλήλων» δεν αρκεί ως εξήγηση. Χρειάζονται ονόματα, ημερομηνίες, προσλήψεις και μισθολογικό κόστος.

Και υπάρχει ακόμη ένα κρίσιμο σημείο.

Η ΕΣΚΑΝΑ δεν δημιουργήθηκε χθες. Για χρόνια λειτουργούσε με συγκεκριμένο μοντέλο χρηματοδότησης και με κάλυψη των λειτουργικών της αναγκών. Επομένως, όταν η ΕΟΚ επικαλείται σήμερα την «διοικητική αυτοτέλεια» της Ένωσης, το ερώτημα είναι απολύτως συγκεκριμένο:

Ποιο ακριβώς ποσό χρηματοδοτούσε η ΕΟΚ την ΕΣΚΑΝΑ κάθε χρόνο και μέχρι πότε καταβαλλόταν;

Αυτό είναι που πρέπει να απαντηθεί με αριθμούς.

Γιατί, σύμφωνα με όσα καταγγέλλονται, η χρηματοδότηση περιορίστηκε δραστικά και στη συνέχεια διακόπηκε, με αποτέλεσμα να συσσωρευτούν υποχρεώσεις που αφορούν μισθούς εργαζομένων, ενοίκια και ασφαλιστικές εισφορές προς τον ΕΦΚΑ.

Εάν πράγματι το χρέος αποτελείται κυρίως από αυτές τις υποχρεώσεις, τότε η συζήτηση περί «υπεράριθμου προσωπικού» δεν αρκεί. Το κρίσιμο είναι να παρουσιαστεί ολόκληρη η οικονομική διαδρομή: πόσα χρήματα έμπαιναν στην ΕΣΚΑΝΑ, πόσα σταμάτησαν να μπαίνουν, πότε σταμάτησαν και ποιες ακριβώς δαπάνες παρέμειναν ακάλυπτες.

Και εδώ βρίσκεται η μεγάλη αντίφαση που πρέπει να λυθεί.

Από τη μία πλευρά, η ΕΟΚ λέει ότι η Ένωση έχει διοικητική αυτοτέλεια. Από την άλλη, η ίδια η ΕΟΚ αποτελεί τον βασικό θεσμικό και οικονομικό πυλώνα του οικοδομήματος του ελληνικού μπάσκετ και είχε επί σειρά ετών συγκεκριμένο ρόλο στη χρηματοδότηση των ενώσεων.

Αυτοτέλεια, λοιπόν, αλλά με ποιο μοντέλο χρηματοδότησης;

Δεν γίνεται η μία πλευρά να επικαλείται την αυτοτέλεια μόνο όταν προκύπτουν χρέη και την ίδια στιγμή να διεκδικεί κεντρικό ρόλο στη λειτουργία του συστήματος όταν όλα πηγαίνουν καλά. Εάν η ΕΣΚΑΝΑ είναι απολύτως υπεύθυνη για τις οικονομικές της υποχρεώσεις, αυτό πρέπει να αποτυπώνεται καθαρά και στους κανόνες χρηματοδότησης. Εάν, αντίθετα, υπάρχει συγκεκριμένη υποχρέωση ή πάγια πρακτική χρηματοδότησης από την ΕΟΚ, τότε επίσης πρέπει να παρουσιαστεί με στοιχεία.

Το πιο σοβαρό, όμως, είναι άλλο.

Πίσω από τους αριθμούς υπάρχουν εργαζόμενοι. Υπάρχουν μισθοί. Υπάρχουν ασφαλιστικές εισφορές. Υπάρχουν ενοίκια. Και κάθε μήνας που περνά χωρίς λύση μεγαλώνει το άνοιγμα.

Γι’ αυτό η συζήτηση δεν μπορεί να τελειώνει σε μια γενική αναφορά περί «προσλήψεων» ή «διοικητικής αυτοτέλειας».

Η ΕΟΚ οφείλει να δείξει τα ποσά. Η ΕΣΚΑΝΑ οφείλει να δείξει τα ποσά. Και τότε θα φανεί ποιος πλήρωσε, ποιος σταμάτησε να πληρώνει και πότε.

Μέχρι να παρουσιαστούν αυτά τα στοιχεία, η μία πλευρά θα μιλά για κακοδιαχείριση και η άλλη για οικονομικό στραγγαλισμό.

Και στη μέση θα παραμένουν εκείνοι που δεν μπορούν να πληρώσουν τους λογαριασμούς τους με συνεντεύξεις Τύπου: οι εργαζόμενοι και οι υποχρεώσεις της Ένωσης.

Διαβάστε περισσότερα ΕΔΩ: