Κοτσιρέα: Νιώθω πως κλείνω έναν κύκλο που με μεγάλωσε, με έκανε δυνατή, απέναντι σε όσα μου χάρισε το μπάσκετ!
Η Στάλα Κοτσιρέα μετά από 40(!) χρόνια στην ενεργό δράση, «κρέμασε» τα παπούτσια της. Σε όλη την καριέρα της, ξεχώρισε με το υψηλό επίπεδο επαγγελματισμού, με την αγωνιστικότητα της, το ήθος και την παιδεία της. Ήξερε να τιμάει στο έπακρο την δουλειά που της σε κάθε ομάδα που αγωνίστηκε. Ήταν μία αθλήτρια που αγαπάει πραγματικά το Μπάσκετ και αξίζει τα νέα παιδιά να την έχουν σαν ίνδαλμα και σαν πρότυπο!. Το Ελληνικό Μπάσκετ έχει μεγάλη ανάγκη να βγαίνουν αθλήτριες που να έχουν έστω κάποια ελάχιστα χαρακτηριστικά (αγωνιστικά και ανθρώπινα) από την Στάλα Κοτσιρέα! Το Ελληνικό Μπάσκετ, είναι πραγματικά ευγνώμων στην ίδια για την αγωνιστική προσφορά της στο άθλημα.
Η Στάλα Κοτσιρέα έδειξε ότι υπάρχουν στιγμές στον αθλητισμό που ξεπερνούν το αποτέλεσμα, την τεχνική και τον θόρυβο των γηπέδων. Είναι οι στιγμές που ο άνθρωπος αποδεικνύει πως η πραγματική δύναμη δεν βρίσκεται στην ακοή, αλλά στην ψυχή. Μια τέτοια δύναμη κουβαλάει η ολυμπιονίκης μπασκεπολίστρια Κωφών Στάλα Κοτσιρέα.
Με μια διαδρομή γεμάτη επιμονή, πίστη και αφοσίωση, μετέτρεψε κάθε δυσκολία σε βήμα μπροστά. Δεν άκουγε το χειροκρότημα· το ένιωθε. Δεν άκουγε τις οδηγίες τις διάβαζε με τα μάτια και τις εκτέλεσούσε με την καρδιά. Και εκεί, μέσα στη σιωπή, βρήκε τον δικό της ρυθμό, τον δικό της παλμό, αυτόν που την οδήγησε στην κορυφή του κόσμου.
Η πορεία της δεν είναι απλώς μια αθλητική επιτυχία. Είναι ένα μήνυμα προς κάθε παιδί, κάθε γονιό, κάθε άνθρωπο που έχει νιώσει πως κάτι τον κρατά πίσω: πως τα όρια υπάρχουν μόνο για να ξεπερνιούνται.
Αυτή είναι η δική μας ολυμπιονίκης που το 2016 έγινε χρυσή ευρωπαϊκή πρωταθλήτρια, ενώ το 2017 φόρεσε το χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες κωφών. Δύο χρόνια μετά, το 2019, κέρδισε το χρυσό ξανά, αυτή τη φορά στο παγκόσμιο πρωτάθλημα μπάσκετ, με την Εθνική Ομάδα κωφών!
Μια αθλήτρια που δεν άκουσε τον κόσμο αλλά έκανε τον κόσμο να την ακούσει!!
Η Στάλα Κοτσιρέα μας μίλησε για την καριέρα της, τις δυσκολίες που αντιμετώπισε και πως κατάφερε την ιδιαιτερότητα της να το κάνει προτέρημα.
Απολαύστε την…
infosports: Μετά από 40(!) χρόνια μέσα στα γήπεδα, αποφάσισες να «κρεμάσεις» τα παπούτσια σου. Κάνε μας έναν απολογισμό της καριέρας σου;
Σ.Κ. : Μετά από τόσα χρόνια μέσα στα γήπεδα, νιώθω πως κλείνω έναν κύκλο που με μεγάλωσε, με έκανε δυνατή, απέναντι σε όσα μου χάρισε το μπάσκετ. Δεν ήταν απλώς μια διαδρομή, ήταν ένα σπίτι όπου έμαθα να ονειρεύομαι, να προσπαθώ, να αγαπώ.
Κάθε μπάλα που πέρασε από τα χέρια μου, κάθε παρκέ που πάτησα, κάθε άνθρωπος που γνώρισα… όλοι άφησαν σημαντικά σημάδια στην καρδιά μου. Σημάδια καλού, αγνού ιδρώτα σημάδια μιας ζωής γεμάτης δύναμη, παρέα και πίστη.
Στις νίκες ένιωσα χαρά. Στις ήττες ένιωσα αγκαλιά. Γιατί πάντα υπήρχε κάποιος δίπλα μου, ένας συμπαίκτης, ένας προπονητής, ένας φίλος να μου θυμίζει ότι δεν ήμουν μόνη.
Και τώρα που κρεμάω τα παπούτσια, δεν νιώθω λύπη. Νιώθω ευγνωμοσύνη. Ένα απαλό, γλυκό ευχαριστώ για όλα όσα μου χάρισε αυτό το ταξίδι.
Το μπάσκετ υπήρξε η πιο όμορφη αγκαλιά της ζωής μου. Και θα τη κουβαλάω πάντα μέσα μου.
infosports: Ποια ήταν η καλύτερη και ποια η χειρότερη στιγμή της καριέρας σου;
Σ.Κ. : Η καλύτερη στιγμή,ήταν εκείνη που ένιωσα πως όλα όσα πάλεψα, όλα τα ξενύχτια, οι ιδρώτες και οι μικρές ή μεγάλες θυσίες βρήκαν νόημα. Μπορεί να ήταν μια μεγάλη νίκη, ένα μετάλλιο ,ένα γεμάτο γήπεδο . Ήταν η στιγμή που κατάλαβα ότι το μπάσκετ δεν ήταν απλώς παιχνίδι ήταν κομμάτι της ψυχής μου.
Και η χειρότερη, οι τραυματισμοί… αυτοί που σε σταματούν απότομα και σου θυμίζουν πόσο εύθραυστα είναι όλα. Ή εκείνες οι ήττες που δεν πόνεσαν για το σκορ, αλλά για το πόσο πολύ ήθελες να δώσεις κάτι παραπάνω. Μα ακόμη κι αυτές, με τον καιρό, έγιναν δάσκαλοι!!!
infosports: Σε ποια ηλικία μπήκε στη ζωή σου το μπάσκετ και ποιο ήταν το κίνητρο που σε οδήγησε σε αυτό;
Σ.Κ. : Το μπάσκετ μπήκε στη ζωή μου όταν ήμουν ακόμη παιδί, σε μια ηλικία που όλα μοιάζουν μεγάλα και κάθε όνειρο φαντάζει ατελείωτο. Αυτό που με έσπρωξε προς το γήπεδο δεν ήταν ούτε η φιλοδοξία ούτε η σκέψη μιας καριέρας ήταν η ανάγκη να ανήκω κάπου, να βρω έναν ρυθμό που να ταιριάζει με την καρδιά μου. Εκεί, ανάμεσα στις μπάλες που χτυπούσαν στο παρκέ ,ένιωσα πως βρήκα το “σπίτι” μου.
infosports: Σε όλη την καριέρα σου, ξεχώρισες με το υψηλό επίπεδο επαγγελματισμού, με την αγωνιστικότητα σου, το ήθος και την παιδεία σου. Τι είναι αυτό που σου έδινε δύναμη για να το πετύχεις όλο αυτό;
Σ.Κ. : Η δύναμη προέρχεται από την αγάπη για το μπάσκετ και την αφοσίωση σε αυτό που κάνω. Κάθε προπόνηση, κάθε παιχνίδι ήταν για μένα μια ευκαιρία να γίνω καλύτερη, όχι μόνο ως αθλήτρια, αλλά και ως άνθρωπος. Η υποστήριξη της οικογένειας, των συμπαικτών και των προπονητών μου με ενέπνεε συνεχώς, και η ΘΕΛΗΣΗ να αφήσω θετικό αποτύπωμα με κράταγε συγκεντρωμένη και αφοσιωμένη σε κάθε στιγμή....αλλά η μεγαλύτερη μου δύναμη είναι η ίδια η αναπηρία !
Σ.Κ. : Η κώφωση ήταν πάντα μαζί μου, αλλά ποτέ δεν την άφησα να με ορίσει. Στην αρχή υπήρξαν στιγμές αμφιβολίας και δυσκολίας, όμως με τον χρόνο έμαθα να τη βλέπω σαν κομμάτι της μοναδικότητάς μου. Έμαθα να συμφιλιώνομαι μαζί της μέσα από επιμονή, στον εαυτό μου και την αγάπη για ό,τι κάνω. Σήμερα, δεν είναι εμπόδιο είναι μέρος της ιστορίας μου που με έκανε πιο δυνατή, πιο επίμονη και πιο ολοκληρωμένη.
infosports: Ο κοινωνικός και οικογενειακός σου περίγυρος σε στήριξε ως γυναίκα αθλήτρια;
Σ.Κ. : Ο κοινωνικός και οικογενειακός μου περίγυρος υπήρξε πάντα η μεγαλύτερη δύναμή μου. Η υποστήριξη, η πίστη και η αγάπη τους με έκαναν να νιώθω ότι δεν είμαι ποτέ μόνη σε καμία πρόκληση, και μου έδωσαν τη δύναμη να συνεχίσω, τόσο ως αθλήτρια όσο και ως γυναίκα.
infosports: Τι θυσίες χρειάστηκε να κάνεις στη ζωή σου για χάρη του αθλητισμού και του πρωταθλητισμού;
Σ.Κ. : Ο αθλητισμός και ο πρωταθλητισμός απαιτούν αφοσίωση και πολλές θυσίες. Έπρεπε να περιορίσω προσωπικές στιγμές, να αφήσω πίσω κοινωνικές δραστηριότητες και πολλές φορές να βάλω σε δεύτερη μοίρα οικογενειακές στιγμές, για να είμαι συγκεντρωμένη και να δώσω τον καλύτερό μου εαυτό σε κάθε προπόνηση και αγώνα. Όμως κάθε θυσία άξιζε, γιατί μου έδωσε τη δυνατότητα να ζήσω τα όνειρά μου .
Σ.Κ. : Η ιδιαιτερότητά μου υπήρξε πάντα μέρος της ζωής και της καριέρας μου, και έμαθα να τη βλέπω ως δύναμη και όχι ως εμπόδιο για να γίνει όμως αυτό πρέπει πρώτα να αποδεχτείς την αναπηρία !!!
Σημαντικοί άνθρωποι ήταν οι γονείς μου και ο αδερφός μου που με προστάτευε σε κάθε μονοπάτι μου και στην συνέχεια ο άντρας μου και τα παιδιά μου !!
Ένα μήνυμα που θέλω να περάσω προς στην κοινωνία είναι οι γονείς που έχουν παιδιά με δυσκολία ακοής να αγαπούν τα παιδιά τους χωρίς όρους, να αφήνουν τις "πόρτες" ανοικτές να σέβονται και να στηρίζουν την μοναδικότητά τους σε κάθε βήμα της ζωής τους. Η υπομονή και η αδιάκοπη στήριξη των γονιών μπορούν να γίνουν το μεγαλύτερο εφόδιο για να ονειρεύονται, να αγωνίζονται και να φτάνουν όσο ψηλά μπορούν, ανεξαρτήτως κάθε δυσκολίας ή ιδιαιτερότητας.
infosports: Τι σημαίνε για σένα η Εθνική Ομάδα Κωφών Γυναικών;
Σ.Κ. : Η Εθνική Ομάδα Κωφών Γυναικών είναι για μένα οικογένεια και πηγή δύναμης μαζί μοιραζόμαστε το πάθος, τις νίκες και τις δυσκολίες, και ο ένας στηρίζει τον άλλον σε κάθε βήμα, κάνοντάς μας καλύτερες αθλήτριες και ανθρώπους.
"Τα 25 χρόνια και η εθνικοπαρέα μου έχουν μόνιμη θέση στην καρδιά μου "
infosports: Τι εφόδια σου έδωσε το μπάσκετ για τη ζωή σου;
Σ.Κ. : Το μπάσκετ μου έμαθε την πειθαρχία, την υπομονή και τη σημασία της ομαδικότητας. Μέσα από τις νίκες και τις ήττες έμαθα να αντιμετωπίζω τις δυσκολίες με θάρρος, να μην τα παρατάω ... μαθήματα που με συνοδεύουν σε κάθε πτυχή της ζωής μου.
Σ.Κ. : Στους μελλοντικούς μου στόχους υπάρχει η συνεχής εξέλιξη, η προσφορά στο άθλημα και η στήριξη της νέας γενιάς αθλητριών. Θέλω να μεταδώσω την εμπειρία μου, να εμπνεύσω και να δείξω ότι με ΘΕΛΗΣΗ, αφοσίωση και αγάπη για ό,τι κάνεις, όλα είναι δυνατά.
Σ.Κ. :Θα του έλεγα να αγκαλιάσει και να λατρεύει την ιδιαιτερότητά του ως μοναδικό και όχι ως περιορισμό. Να πιστεύει ακλόνητα στον εαυτό του, να αγωνίζεται με πάθος και να αγαπάει βαθιά τον αθλητισμό γιατί ο αθλητισμός δεν προσφέρει μόνο υγεία και δεξιότητες στο παιχνίδι, αλλά σμιλεύει χαρακτήρα και ψυχή.
