Εμμανουήλ Καραλής: «Βίωσα εκφοβισμό και ρατσισμό, όμως δεν άφησα κανέναν να μου στερήσει το όνειρό μου»
Ο Έλληνας πρωταθλητής μίλησε ανοιχτά για την κατάθλιψη, τον ρατσισμό και την απόφαση που λίγο έλειψε να τον απομακρύνει από τον αθλητισμό, στέλνοντας ένα ισχυρό μήνυμα στα νέα παιδιά.
Μια συγκλονιστική κατάθεση ψυχής έκανε ο Εμμανουήλ Καραλής στο πλαίσιο της εκδήλωσης «Humanity at the Core» του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος, μιλώντας ανοιχτά για την κατάθλιψη, τον ρατσισμό, τον σχολικό εκφοβισμό και τη δύσκολη περίοδο που τον οδήγησε να σκεφτεί ακόμη και την αποχώρησή του από τον στίβο.
Ο Έλληνας πρωταθλητής του επί κοντώ δεν δίστασε να μοιραστεί προσωπικές εμπειρίες, στέλνοντας παράλληλα ένα δυνατό μήνυμα στα παιδιά και στους νέους που βιώνουν αντίστοιχες καταστάσεις.
«Όλοι αντιμετωπίζουν δυσκολίες. Η ζωή δεν είναι εύκολη. Κι εγώ έχω περάσει κατάθλιψη, έχω βιώσει ρατσισμό και εκφοβισμό», ανέφερε χαρακτηριστικά, τονίζοντας πως το σημαντικότερο είναι να μη μένει κανείς μόνος απέναντι στα προβλήματά του.
Ο Καραλής προέτρεψε τα παιδιά να εκφράζουν τα συναισθήματά τους και να ζητούν βοήθεια από τους ανθρώπους που εμπιστεύονται.
«Όταν νιώθετε κάτι, πρέπει να το εκφράσετε. Να μιλήσετε στους γονείς σας, στους δασκάλους σας, στους φίλους σας. Με τον καιρό όλα μπορούν να γίνουν καλύτερα», είπε.
Ο χάλκινος Ολυμπιονίκης αποκάλυψε πως το 2022 έχασε τη χαρά για το άθλημά του και έφτασε στο σημείο να σκέφτεται σοβαρά να απομακρυνθεί από τον πρωταθλητισμό.
«Δεν απολάμβανα πλέον το επί κοντώ. Σκέφτηκα να κάνω ένα βήμα πίσω και δεν ήξερα αν θα επέστρεφα ποτέ», εξομολογήθηκε, περιγράφοντας μια από τις πιο δύσκολες περιόδους της ζωής του.
Η στήριξη της οικογένειάς του, της συντρόφου του και των ανθρώπων που πίστεψαν στις δυνατότητές του αποδείχθηκε καθοριστική. Ο ίδιος αποφάσισε να αλλάξει τα πάντα στην αθλητική του καθημερινότητα, ζητώντας από τον πατέρα του να αναλάβει την προπονητική του καθοδήγηση.
«Είπα στον μπαμπά μου πως, αν επιστρέψω, θέλω να είναι εκείνος ο προπονητής μου. Δεν ήταν εύκολο να συνδυάσουμε τη σχέση πατέρα και προπονητή, όμως με τον χρόνο άρχισα να πιστεύω ξανά στον εαυτό μου», ανέφερε.
Η αλλαγή αυτή αποδείχθηκε καθοριστική για την πορεία του. Ο Καραλής βρήκε ξανά το πάθος του για το άθλημα, επέστρεψε στις μεγάλες διακρίσεις και, όπως ο ίδιος υπογράμμισε, το σημαντικότερο ήταν ότι ξαναβρήκε τη χαρά του.
«Κέρδισα μετάλλια, συμμετείχα ξανά στους Ολυμπιακούς Αγώνες και έγινα ο αθλητής που είμαι σήμερα. Όμως πάνω απ' όλα, βρήκα ξανά τη χαρά μου», κατέληξε, στέλνοντας ένα μήνυμα αισιοδοξίας και δύναμης σε όσους δίνουν τις δικές τους καθημερινές μάχες.
Αναλυτικά όσα δήλωσε ο Καραλής:
«Θέλω να πω, όλοι αντιμετωπίζουν δυσκολίες, όλοι. Η ζωή δεν είναι εύκολη. Φυσικά, έχω αντιμετωπίσει και εγώ την κατάθλιψη. Έχω αντιμετωπίσει ρατσισμό παλιά.
Κι εγώ έχω βιώσει εκφοβισμό. Παρ’ όλα αυτά, αυτό που λέω, αυτό που συνεχίζω να λέω στους νέους που αντιμετωπίζουν τέτοια πράγματα, ειδικά στα παιδιά, στα μικρά παιδιά που πηγαίνουν στο σχολείο, είναι ότι όταν νιώθετε κάτι, πρέπει να το εκφράσετε.
Πρέπει να το πεις στους γονείς σου, στον δάσκαλό σου, στους φίλους σου, και όλα θα πάνε καλύτερα με τον καιρό. Φυσικά, το ίδιο και εγώ: το 2022 δεν απολάμβανα τόσο πολύ το άθλημά μου και, όπως είπε ο Γιάννης, σκέφτηκα ότι θα έπρεπε να κάνω ένα βήμα πίσω.
Δεν ήξερα αν θα επέστρεφα στον αθλητισμό. Και τότε συνειδητοποίησα, όπως είπε και ο Γιάννης, ότι δεν θέλω… Έχω χτίσει κάτι. Δεν θέλω κανείς να μου το πάρει αυτό.
Ξέρω ότι έχασα το πάθος μου, αλλά εξακολουθώ να έχω ανθρώπους γύρω μου που πιστεύουν κι αυτοί σε μένα. Έχω τους γονείς μου, την κοπέλα μου, τους ανθρώπους που με αγαπούν, και σιγά-σιγά, σιγά-σιγά επανέρχομαι.
Άρχισα να δουλεύω με τον μπαμπά μου και άλλαξα ολόκληρη την ομάδα μου. Εκεί ήταν που είπα ότι θα ξεκινήσω, ότι θα αλλάξω ολόκληρη την ομάδα μου, γιατί παλιά δεν είχα την αίσθηση ότι οι άνθρωποι πίστευαν σε μένα όσο πιστεύουν τώρα.
Έτσι είπα στον μπαμπά μου: «Μπαμπά, νομίζω ότι ίσως επιστρέψω, αλλά αν επιστρέψω, θα ήθελα να γίνεις ο προπονητής μου». Η διαδικασία δεν ήταν εύκολη.
Φυσικά, όπως είπα και πριν, το να είσαι γονιός, πατέρας και προπονητής, αλλά και εγώ ο ίδιος ως αθλητής και γιος, ήταν διαφορετικό. Ήταν διαφορετικό, ήταν δύσκολο στην αρχή, αλλά με την πάροδο του χρόνου άρχισα σιγά-σιγά να πιστεύω στον εαυτό μου.
Σιγά-σιγά κατάφερα να ξαναβρώ το πάθος και την αγάπη μου για το άθλημα, και από τότε, ξέρεις, κέρδισα μετάλλια, πήγα στους Ολυμπιακούς Αγώνες, κέρδισα πολλά μετάλλια, έγινα ο αθλητής που είμαι σήμερα, αλλά το πιο σημαντικό είναι ότι βρήκα τη χαρά μου».
