Όταν το παρκέ γίνεται ρινγκ, οι διαιτητές κοιτούν… - Ποιος προστατεύει τα παιδιά;

Αγκωνιές, σκληρές μονομαχίες και έλλειψη προστασίας ακόμη και στις μικρές ηλικίες. Το μήνυμα που στέλνει μια εικόνα που δεν τιμά το ελληνικό μπάσκετ.

 Το ελληνικό μπάσκετ κινδυνεύει να ξεχάσει την ουσία του παιχνιδιού. Όταν το παρκέ μετατρέπεται σε χώρο σωματικών μονομαχιών και οι δυνατές επαφές περνούν χωρίς αντίδραση, τότε η πορτοκαλί μπάλα περνά σε δεύτερη μοίρα.

Οι αγκωνιές βαφτίζονται «σκληρή άμυνα», οι επαφές γίνονται αποδεκτές ως μέρος του παιχνιδιού και η έννοια της προστασίας του αθλητή δοκιμάζεται.

Το πρόβλημα, μάλιστα, δεν περιορίζεται στις μεγάλες κατηγορίες. Εμφανίζεται ακόμη και στα τμήματα υποδομής, εκεί όπου τα παιδιά πρέπει πρώτα να μάθουν τις αρχές του αθλήματος.

Στο παιχνίδι Κορασίδων ανάμεσα στον Παναθλητικό και τον Παναθηναϊκό, οι εικόνες που καταγράφηκαν προκάλεσαν προβληματισμό. Οι επαφές ήταν έντονες, οι διαμαρτυρίες αυξήθηκαν και η αίσθηση που δημιουργήθηκε ήταν πως το παιχνίδι ξέφυγε από τα όρια της αθλητικής έντασης.

Η διαιτητική τριάδα των Ευφραιμίδη, Κανελλίδη και Τοπαλίδη, όπως και ο κομισάριος Μοσχοτόγλου, βρέθηκαν στο επίκεντρο της κριτικής για τον τρόπο διαχείρισης των φάσεων.

Το μήνυμα είναι απλό: τα κορίτσια δεν πρέπει να εκπαιδεύονται στην… αυτοάμυνα, αλλά στο μπάσκετ.

Γιατί αν η σκληράδα αντικαταστήσει την προστασία και η ανοχή γίνει κανονικότητα, τότε το επόμενο βήμα θα είναι να ψάχνουμε όχι μόνο παρκέ, αλλά και… προστατευτικό εξοπλισμό.

  Διαβάστε περισσότερα ΕΔΩ: