Κρίση στην Εθνική μετά τα «παράθυρα» – Ευθύνες σε διοίκηση, προπονητή και παίκτες

Οι ήττες από Πορτογαλία και Ρουμανία ανοίγουν μέτωπα για την ΕΟΚ, τον Βαγγέλη Λιόλιο, τον Βασίλη Σπανούλη και το ζήτημα των απουσιών και των πριμ.

 Οι ήττες της Εθνικής ομάδας από την Πορτογαλία και τη Ρουμανία δεν αντιμετωπίζονται πλέον ως μεμονωμένα αποτελέσματα, αλλά ως σύμπτωμα μιας βαθύτερης κρίσης που διαπερνά το ελληνικό μπάσκετ σε όλα τα επίπεδα.

Η συζήτηση που άνοιξε μετά τα συγκεκριμένα παιχνίδια δεν περιορίζεται στο αγωνιστικό σκέλος, αλλά αγγίζει ζητήματα διοίκησης, στελέχωσης και συνολικής λειτουργίας της Εθνικής ομάδας. Το ερώτημα «ποιος φταίει» επιστρέφει με ένταση, αυτή τη φορά όμως με περισσότερους αποδέκτες από ποτέ.

Στο επίκεντρο βρίσκεται η ΕΟΚ και ο πρόεδρός της, Βαγγέλης Λιόλιος, με την κριτική να εστιάζει τόσο στη διαχείριση των «παραθύρων» της FIBA όσο και στο κλίμα που έχει διαμορφωθεί στις σχέσεις με τους διεθνείς παίκτες. Το ζήτημα των πριμ και των οικονομικών όρων συμμετοχής έχει, σύμφωνα με όσα αναφέρονται, δημιουργήσει ένα υπόστρωμα έντασης που δεν βοήθησε στη συγκρότηση πλήρους και ανταγωνιστικής ομάδας.

Από την άλλη πλευρά, δεν λείπει και η αγωνιστική αποτίμηση της κατάστασης, με τον Βασίλη Σπανούλη να αναλαμβάνει δημόσια την ευθύνη για τα αποτελέσματα, τονίζοντας τα αντικειμενικά όρια του ρόστερ στα συγκεκριμένα «παράθυρα» και τις συνθήκες των αγώνων. Η αδυναμία παρουσίας όλων των διαθέσιμων παικτών και η έλλειψη ομοιογένειας αποτέλεσαν κρίσιμους παράγοντες στην τελική εικόνα.

Την ίδια στιγμή, ανοίγει εκ νέου η συζήτηση για τη νοοτροπία και τη διάθεση των ίδιων των παικτών να υπηρετήσουν την Εθνική ομάδα. Οι απουσίες βασικών στελεχών και η εικόνα αστάθειας στο παρκέ τροφοδοτούν προβληματισμό για το κατά πόσο υπάρχει πλέον η ίδια αίσθηση καθήκοντος και συνέπειας απέναντι στο εθνόσημο.

Σε αγωνιστικό επίπεδο, επισημαίνεται επίσης η αδυναμία προσαρμογής στα δεδομένα των «παραθύρων», όπου το πιο σκληρό και λιγότερο θεαματικό μπάσκετ απαιτεί διαφορετική προσέγγιση. Η έλλειψη βάθους στο ελληνικό μπάσκετ, πέρα από τις κορυφαίες ομάδες της Euroleague, επανέρχεται ως βασικό ζήτημα για τη συνολική εικόνα της Εθνικής.

Η επόμενη μέρα θα κριθεί από τη δυνατότητα συνεννόησης όλων των εμπλεκόμενων πλευρών. ΕΟΚ, τεχνικό επιτελείο και παίκτες καλούνται να βρουν κοινό τόπο, διαφορετικά ο κίνδυνος αγωνιστικής και θεσμικής αποδυνάμωσης της Εθνικής ομάδας θα παραμείνει ορατός.