Ο Παναθηναϊκός του Ομπράντοβιτς χτίζεται πάνω στην άμυνα και την πολυφωνία
Μπαντιό, Μπόνγκα και Γιαμπουσέλε προσθέτουν μέγεθος, αθλητικότητα και ευελιξία σε ένα ρόστερ που αποκτά νέα αγωνιστική ταυτότητα.
Η επιστροφή του Ζέλικο Ομπράντοβιτς στον Παναθηναϊκό δεν συνοδεύτηκε μόνο από τον ενθουσιασμό που προκαλεί το όνομά του. Συνοδεύτηκε και από ένα ξεκάθαρο αγωνιστικό σχέδιο. Οι πρώτες μεταγραφικές κινήσεις των «πρασίνων» αποτυπώνουν με σαφήνεια τη φιλοσοφία του Σέρβου τεχνικού, ο οποίος επιδιώκει να δημιουργήσει μια ομάδα με μεγαλύτερη αθλητικότητα, περισσότερη αμυντική συνέπεια και παίκτες που μπορούν να υπηρετήσουν πολλαπλούς ρόλους.
Μετά την απόκτηση του Μουσταφά Φαλ για τη θέση του σέντερ, ο Παναθηναϊκός προχώρησε στην ενίσχυση της περιφέρειας με τον Μπράνκου Μπαντιό. Ο Σενεγαλέζος γκαρντ πραγματοποίησε εξαιρετική σεζόν με τη Βαλένθια και θεωρείται ένας από τους κορυφαίους αμυντικούς της EuroLeague στην περιφέρεια. Η ένταση στην άμυνα, η πίεση πάνω στην μπάλα και η ικανότητά του να μαρκάρει τον καλύτερο αντίπαλο γκαρντ ήταν στοιχεία που έλειψαν έντονα από τον Παναθηναϊκό την περασμένη αγωνιστική περίοδο.
Παράλληλα, ο 27χρονος διαθέτει την εκρηκτικότητα για να δημιουργήσει μέσα από την προσωπική φάση, να τελειώσει επιθέσεις κοντά στο καλάθι, αλλά και να λειτουργήσει ως δεύτερος δημιουργός όταν χρειαστεί. Πρόκειται για έναν σύγχρονο two-way γκαρντ, ακριβώς στο προφίλ παικτών που διαχρονικά εμπιστεύεται ο Ομπράντοβιτς.
Ανάλογη λογική υπάρχει και στην περίπτωση του Άιζακ Μπόνγκα. Ο Γερμανός φόργουορντ έρχεται από δύο παραγωγικές χρονιές στην Παρτίζαν, γνωρίζει ήδη τις απαιτήσεις του Σέρβου προπονητή και αποτελεί έναν από τους πιο ευέλικτους αμυντικούς της διοργάνωσης. Με ύψος 2,03 μέτρα, μεγάλο άνοιγμα χεριών και εξαιρετικά αθλητικά προσόντα, μπορεί να μαρκάρει από γκαρντ μέχρι πάουερ φόργουορντ, ενώ προσφέρει σημαντικές βοήθειες στα ριμπάουντ και στο παιχνίδι χωρίς την μπάλα.
Στην επίθεση δεν χρειάζεται πολλές κατοχές για να επηρεάσει έναν αγώνα. Τρέχει το γήπεδο, κόβει προς το καλάθι, εκτελεί όταν είναι ελεύθερος και δίνει λύσεις ως παίκτης «3-and-D», ένας ρόλος ιδιαίτερα σημαντικός στο σύγχρονο ευρωπαϊκό μπάσκετ.
Το μεγαλύτερο μεταγραφικό «χτύπημα», ωστόσο, είναι ο Γκέρσον Γιαμπουσέλε. Ο Γάλλος διεθνής επιστρέφει στην Ευρώπη έχοντας αγωνιστεί στο ΝΒΑ και προσθέτει στο «πράσινο» ρόστερ έναν παίκτη κορυφαίου επιπέδου για τις θέσεις των ψηλών. Η παρουσία του δίπλα στους Μουσταφά Φαλ και Ματίας Λεσόρ δημιουργεί μία από τις πιο ποιοτικές γραμμές ψηλών της EuroLeague, με παίκτες που γνωρίζονται από την εθνική Γαλλίας και διαθέτουν υψηλό επίπεδο χημείας.
Ο Γιαμπουσέλε συνδυάζει δύναμη, ταχύτητα και τεχνική κατάρτιση. Αποτελεί σταθερή απειλή κοντά στο καλάθι, μπορεί να ανοίξει το γήπεδο με το αξιόπιστο περιφερειακό του σουτ, ενώ αμυντικά διαθέτει το μέγεθος ώστε να καλύψει τόσο τη θέση του πάουερ φόργουορντ όσο και εκείνη του σέντερ, αλλά και να αλλάξει σε περιφερειακούς μετά από αλλαγές στα σκριν.
Το κοινό χαρακτηριστικό και των τριών μεταγραφών είναι προφανές. Ο Παναθηναϊκός δεν επένδυσε απλώς σε ποιοτικούς παίκτες, αλλά σε αθλητές που μπορούν να παίξουν σε διαφορετικές θέσεις, να αλλάζουν στα σκριν, να πιέζουν αμυντικά και να διατηρούν υψηλή ένταση για σαράντα λεπτά.
Αυτή άλλωστε είναι διαχρονικά η φιλοσοφία του Ζέλικο Ομπράντοβιτς. Ο Σέρβος τεχνικός χτίζει πρώτα την άμυνα και πάνω σε αυτή δημιουργεί την επιθετική λειτουργία της ομάδας. Οι κινήσεις των Μπαντιό, Μπόνγκα και Γιαμπουσέλε δείχνουν ότι ο Παναθηναϊκός δεν αλλάζει μόνο πρόσωπα, αλλά επιχειρεί να αλλάξει συνολικά αγωνιστική ταυτότητα, δημιουργώντας ένα σύνολο πιο σκληρό, πιο ευέλικτο και περισσότερο προσαρμοσμένο στις απαιτήσεις της σύγχρονης EuroLeague.
