Οι «ενεργειακοί τουρίστες» φουσκώνουν τους λογαριασμούς των συνεπών καταναλωτών
Ληξιπρόθεσμες οφειλές 3 δισ. ευρώ στη λιανική ρεύματος, με 1,53 δισ. ευρώ να αφορά καταναλωτές που αλλάζουν πάροχο αφήνοντας χρέη πίσω τους.
Ένα σημαντικό μέρος του τεράστιου χρέους των 3 δισ. ευρώ που έχει συσσωρευτεί στη λιανική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας καταλήγει, έστω και έμμεσα, στους συνεπείς καταναλωτές, οι οποίοι πληρώνουν κανονικά και εμπρόθεσμα τους λογαριασμούς τους.
Στο επίκεντρο βρίσκονται οι λεγόμενοι «ενεργειακοί τουρίστες», δηλαδή καταναλωτές που αλλάζουν διαδοχικά προμηθευτές, αφήνοντας ανεξόφλητες οφειλές πίσω τους. Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΡΑΑΕΥ, από το συνολικό ύψος των ληξιπρόθεσμων οφειλών, πάνω από το 50%, ποσό που ανέρχεται σε 1,53 δισ. ευρώ, αφορά παλαιές οφειλές καταναλωτών που έχουν μετακινηθεί σε άλλον πάροχο, γεγονός που καθιστά την είσπραξή τους ιδιαίτερα δύσκολη.
Το ποσό αυτό δεν μετακυλίεται άμεσα στους λογαριασμούς των συνεπών καταναλωτών. Ωστόσο, η επίδρασή του είναι έμμεση και σημαντική, καθώς οι εταιρείες προμήθειας ηλεκτρικής ενέργειας υποχρεώνονται να σχηματίζουν προβλέψεις για επισφαλείς απαιτήσεις, αυξάνοντας το χρηματοδοτικό και λειτουργικό τους κόστος.
Σύμφωνα με τη ΡΑΑΕΥ, η επιβάρυνση από τις παλαιές οφειλές υπολογίζεται σε 3,041 λεπτά ανά κιλοβατώρα, ενώ από τις τρέχουσες οφειλές σε 2,89 λεπτά ανά κιλοβατώρα. Συνολικά, η σωρευτική επιβάρυνση διαμορφώνεται σε 5,931 λεπτά ανά κιλοβατώρα.
Η ΡΑΑΕΥ επισημαίνει ότι το συνολικό ύψος των οφειλών, το οποίο προσεγγίζει τα 3 δισ. ευρώ, καταδεικνύει την έκταση του προβλήματος και τη σημασία του για τη βιωσιμότητα των προμηθευτών και τη διαχείριση του πιστωτικού κινδύνου. Παράλληλα, προειδοποιεί ότι η συσσώρευση ανεξόφλητων οφειλών μετά τη μετακίνηση καταναλωτών μεταξύ παρόχων μπορεί τελικά να μεταφέρει το κόστος στο σύνολο των συνεπών καταναλωτών.
Τα περισσότερα χρέη σε νοικοκυριά και μικρές επιχειρήσεις
Το μεγαλύτερο μέρος των ληξιπρόθεσμων οφειλών εντοπίζεται στη χαμηλή τάση, όπου ανήκουν κυρίως νοικοκυριά και μικρές επιχειρήσεις. Συνολικά, οι οφειλές αυτής της κατηγορίας ανέρχονται περίπου σε 2,1 δισ. ευρώ, αντιπροσωπεύοντας περίπου το 80% του συνολικού χρέους.
Ακολουθούν οι καταναλωτές της μέσης τάσης, με οφειλές ύψους 683,79 εκατ. ευρώ και ποσοστό περίπου 25,8%, ενώ στην υψηλή τάση οι ληξιπρόθεσμες οφειλές ανέρχονται σε 214,3 εκατ. ευρώ.
Σε επίπεδο κατηγοριών καταναλωτών, οι οφειλές των νοικοκυριών ανέρχονται σε περίπου 710 εκατ. ευρώ. Το μεγαλύτερο επιμέρους ποσό, ύψους περίπου 819 εκατ. ευρώ, αφορά εμπορικές, βιομηχανικές και άλλες μικρές επιχειρήσεις. Παράλληλα, οι οφειλές επιχειρήσεων που συνδέονται με τη μέση τάση φτάνουν τα 577 εκατ. ευρώ, ενώ οι αντίστοιχες οφειλές των μεγάλων επιχειρήσεων στην υψηλή τάση ανέρχονται σε περίπου 55 εκατ. ευρώ.
Η «τρύπα» της Καθολικής Υπηρεσίας
Ιδιαίτερο βάρος έχει και το ζήτημα της Καθολικής Υπηρεσίας, η οποία δημιουργήθηκε προκειμένου να διασφαλίζεται η ηλεκτροδότηση καταναλωτών που δεν διαθέτουν ενεργή σύμβαση προμήθειας.
Οι οφειλές που συνδέονται με την Καθολική Υπηρεσία ανέρχονται σε 421,52 εκατ. ευρώ, ποσό που αντιστοιχεί στο 14,2% των συνολικών ληξιπρόθεσμων οφειλών.
Από αυτά, 108,64 εκατ. ευρώ αφορούν πελάτες που παραμένουν στον ίδιο πάροχο, ενώ τα υπόλοιπα 312,89 εκατ. ευρώ προέρχονται από παλαιές οφειλές καταναλωτών που στη συνέχεια άλλαξαν πάροχο.
Η ΡΑΑΕΥ συνδέει τον μηχανισμό της Καθολικής Υπηρεσίας με αυξημένο πιστωτικό κίνδυνο, καθώς σημαντικό μέρος των οφειλών παραμένει ανείσπρακτο.
Το πρόβλημα, επομένως, δεν αφορά μόνο τις εταιρείες προμήθειας. Η συσσώρευση χρεών στη λιανική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας δημιουργεί ένα κόστος που, μέσω της λειτουργίας της αγοράς και των προβλέψεων για επισφάλειες, επηρεάζει τελικά και τους καταναλωτές που είναι συνεπείς στις υποχρεώσεις τους.
Το μεγάλο ζητούμενο πλέον είναι η αντιμετώπιση του φαινομένου των «ενεργειακών τουριστών» και η δημιουργία ενός αποτελεσματικού μηχανισμού που θα περιορίζει τη δυνατότητα συσσώρευσης χρεών και μεταφοράς τους από πάροχο σε πάροχο, χωρίς παράλληλα να περιορίζεται το δικαίωμα του καταναλωτή να επιλέγει ελεύθερα τον προμηθευτή του.
