Διαιτησία υπό πίεση: Οι 50άρηδες, τα «κομμένα» τεστ και το παρασκήνιο της ΚΕΔ

Οι κεντρικοί ορισμοί που περιορίζουν τον ρόλο των Ενώσεων, το σεμινάριο της Πάτρας, οι καταγγελίες για τη στάση της ΕΟΚ απέναντι στη FIBA και τα ερωτήματα για τη δημοσιογραφική σιωπή.

 Στο ελληνικό μπάσκετ μπορεί το καλοκαίρι να βρίσκεται στο αποκορύφωμά του, όμως στο παρασκήνιο της διαιτησίας οι εξελίξεις μόνο… ήσυχες δεν είναι. Αποφάσεις, αλλαγές, ορισμοί και καταγγελίες συνθέτουν ένα σκηνικό που προκαλεί συζητήσεις στις τάξεις των διαιτητών και των Ενώσεων.

Στο επίκεντρο βρίσκεται πλέον η απόφαση για το ηλικιακό όριο των διαιτητών, αλλά και η επιλογή της ΚΕΔ/ΕΟΚ να αποκτήσει ακόμη μεγαλύτερο έλεγχο στους ορισμούς των αγώνων, ακόμη και στα τοπικά πρωταθλήματα.

Το τέλος των 50άρηδων και οι Ενώσεις

Η τελευταία διαδικτυακή συνάντηση της ΚΕΔ/ΕΟΚ με τις Ενώσεις φαίνεται πως έστειλε ένα ξεκάθαρο μήνυμα: οι διαιτητές άνω των 50 ετών οδηγούνται εκτός δράσης, όχι μόνο από τις μεγαλύτερες κατηγορίες, αλλά και από τα τοπικά πρωταθλήματα.

Η συγκεκριμένη κατεύθυνση δεν είναι καινούργια, καθώς είχε γίνει γνωστή εδώ και καιρό. Αυτό που δημιουργεί, ωστόσο, νέα δεδομένα είναι η απόφαση για κεντρικό έλεγχο των ορισμών από την ΚΕΔ και τον ειδικό σύμβουλο διαιτησίας.

Εφόσον αυτή η πρακτική εφαρμοστεί πλήρως, ο ρόλος των τοπικών επιτροπών διαιτησίας περιορίζεται σημαντικά. Οι Ενώσεις κινδυνεύουν να βρεθούν με ολοένα και μικρότερο περιθώριο παρέμβασης στους ορισμούς των πρωταθλημάτων τους, γεγονός που έχει ήδη προκαλέσει αντιδράσεις.

Το ερώτημα είναι πλέον ξεκάθαρο: πρόκειται για έναν απαραίτητο εκσυγχρονισμό του συστήματος ή για μια διαδικασία συγκέντρωσης της διαιτητικής εξουσίας σε κεντρικό επίπεδο;

Το παράδοξο με τα σεμινάρια

Την ίδια στιγμή, έντονο προβληματισμό προκαλεί και η διαδικασία των επιμορφωτικών σεμιναρίων.

Σύμφωνα με όσα υποστηρίζονται από το παρασκήνιο, στην περίπτωση του σεμιναρίου της Πάτρας υπήρξαν διαιτητές που κλήθηκαν παρά το γεγονός ότι δεν είχαν περάσει επιτυχώς τις απαραίτητες αγωνιστικές και γραπτές δοκιμασίες.

Εδώ δημιουργείται ένα οξύμωρο: έμπειροι διαιτητές φέρονται να μένουν εκτός, την ώρα που άλλοι, οι οποίοι δεν κατάφεραν να ανταποκριθούν στα προβλεπόμενα τεστ, συμμετέχουν στις διαδικασίες επιμόρφωσης.

Αν πράγματι ισχύουν τα παραπάνω, τότε προκύπτει ένα σοβαρό ζήτημα αξιοπιστίας. Τα κριτήρια πρέπει να είναι ίδια για όλους και οι κανόνες να εφαρμόζονται με τον ίδιο τρόπο, ανεξάρτητα από ηλικία, εμπειρία ή προσωπικές σχέσεις.

Η FIBA, οι ορισμοί και το ελληνικό παρασκήνιο

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και η συζήτηση γύρω από τους διεθνείς ορισμούς.

Στην Ελλάδα δεν λείπουν οι φωνές που υποστηρίζουν ότι η ΕΟΚ έχει λόγο στις επιλογές της FIBA. Ωστόσο, οι ίδιοι οι διεθνείς ορισμοί φαίνεται να δημιουργούν μια διαφορετική εικόνα.

Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του Τζανή Αγραφιώτη, ο οποίος, παρά τις όποιες ισορροπίες υπάρχουν σε εγχώριο επίπεδο, συνεχίζει να επιλέγεται από τη FIBA για τις διεθνείς διοργανώσεις.

Το γεγονός αυτό γεννά ένα εύλογο ερώτημα: πόσο πραγματικά επηρεάζονται οι διεθνείς επιλογές από τις εγχώριες επιθυμίες και πόσο αποκλειστικά από τα κριτήρια της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας;

Και εδώ το ζητούμενο δεν είναι η δημιουργία εντυπώσεων, αλλά η καθαρή απάντηση.

Όταν η δημοσιογραφία σωπαίνει

Υπάρχει, όμως, και μία ακόμη διάσταση.

Η λειτουργία της δημοσιογραφίας δεν είναι απλώς να μεταφέρει δηλώσεις, ανακοινώσεις και θέσεις των εμπλεκόμενων πλευρών. Είναι να ρωτά, να ελέγχει και να αναζητά απαντήσεις, ιδιαίτερα όταν υπάρχουν ζητήματα που αφορούν τη λειτουργία των θεσμών.

Η πρόσφατη συνέντευξη του Αναπληρωτή Υπουργού Αθλητισμού, Γιάννη Βρούτση, αποτέλεσε μια τέτοια ευκαιρία. Υπήρχαν σοβαρά ζητήματα γύρω από τη λειτουργία της ΕΟΚ και την πρόσφατη απόφαση της Επιτροπής Επαγγελματικού Αθλητισμού, η οποία αφορούσε τον πρόεδρο της Ομοσπονδίας.

Το γεγονός ότι αυτά τα ζητήματα δεν τέθηκαν, σύμφωνα με όσα καταγγέλλονται, δημιουργεί εύλογες απορίες.

Γιατί η δύσκολη ερώτηση είναι συχνά και η πιο χρήσιμη;

Γιατί η δημοσιογραφία δεν κρίνεται μόνο από αυτά που γράφει. Κρίνεται και από αυτά που επιλέγει να ρωτήσει.

Η ώρα των απαντήσεων

Το ελληνικό μπάσκετ δεν έχει ανάγκη από περισσότερη ένταση. Έχει ανάγκη από καθαρούς κανόνες, διαφάνεια και ίση μεταχείριση.

Αν οι 50άρηδες απομακρύνονται, πρέπει να γνωρίζουμε με ποιο σκεπτικό. Αν οι ορισμοί περνούν κεντρικά στην ΚΕΔ, πρέπει να εξηγηθεί ποιος είναι πλέον ο ρόλος των Ενώσεων. Αν υπάρχουν διαφορετικά κριτήρια στα τεστ και στα σεμινάρια, πρέπει να παρουσιαστούν τα πραγματικά δεδομένα.

Και αν υπάρχουν καταγγελίες για παρεμβάσεις ή παρασκηνιακές πρακτικές, τότε η μόνη ασφαλής απάντηση είναι μία: στοιχεία, διαφάνεια και θεσμικός έλεγχος.

Γιατί στο τέλος της ημέρας η διαιτησία δεν είναι υπόθεση προσώπων. Είναι υπόθεση αξιοπιστίας ολόκληρου του αθλήματος.

 Διαβάστε περισσότερα ΕΔΩ: