Η φιλοδοξία του Νίστρουπ χρειάζεται και ρεαλισμό

Το 2-2 με τη Χράντετς δεν ήταν απλώς μια κακή στιγμή. Ο Παναθηναϊκός παρουσίασε ξανά τις ίδιες αδυναμίες στη διαχείριση του σκορ και ο Δανός τεχνικός καλείται πλέον να βρει την ισορροπία ανάμεσα στο ποδόσφαιρο κυριαρχίας και την ανάγκη να προστατεύει το αποτέλεσμα.

Ο Παναθηναϊκός είχε στα χέρια του ένα αποτέλεσμα που τον έφερνε αγκαλιά με την πρόκριση. Προηγούνταν 2-0, απέμεναν περίπου δέκα λεπτά και το ζητούμενο δεν ήταν πλέον να αποδείξει ότι μπορεί να επιτεθεί. Ήταν να δείξει ότι μπορεί να διαχειριστεί.

Δεν το έκανε.

Το τελικό 2-2 με τη Χράντετς Κράλοβε δεν μπορεί να αποδοθεί αποκλειστικά στην κακή τύχη ή σε μια σειρά αμφισβητούμενων διαιτητικών αποφάσεων. Ο Παναθηναϊκός έβαλε μόνος του τον εαυτό του σε δύσκολη θέση και το έκανε επειδή, για ακόμη μία φορά, δεν κατάφερε να προστατεύσει το προβάδισμά του.

Και εδώ βρίσκεται το μεγάλο ζήτημα που καλείται να λύσει ο Τζέικομπ Νίστρουπ.

Ο Δανός τεχνικός έχει συγκεκριμένη ποδοσφαιρική φιλοσοφία. Θέλει μια ομάδα που θα κυριαρχεί, θα πιέζει, θα επιτίθεται και θα αναζητά συνεχώς το επόμενο γκολ. Είναι ένα ποδόσφαιρο απαιτητικό, έντονο και φιλόδοξο.

Όμως το ποδόσφαιρο δεν είναι μόνο η δημιουργία. Είναι και η διαχείριση.

Και αυτή τη στιγμή ο Παναθηναϊκός δείχνει να μην έχει βρει ακόμη την ισορροπία.

Το πρόβλημα δεν είναι μόνο η άμυνα

Η εικόνα είχε εμφανιστεί και νωρίτερα. Στο 26ο λεπτό, ο Καμαρά έχασε άσχημα την μπάλα μέσα στην περιοχή και έδωσε στους Τσέχους μια μεγάλη ευκαιρία. Ήταν ένα πρώτο καμπανάκι πως ο Παναθηναϊκός, παρά το προβάδισμά του, δεν είχε αποκτήσει ποτέ τον απόλυτο έλεγχο της αναμέτρησης.

Η αδυναμία να «τελειώσει» τα παιχνίδια δεν αποτελεί πλέον μεμονωμένο περιστατικό. Αρχίζει να μοιάζει με μοτίβο.

Ο Παναθηναϊκός δημιουργεί, σκοράρει, παίρνει προβάδισμα, αλλά όταν έρχεται η ώρα να διαχειριστεί το αποτέλεσμα, εμφανίζει κενά στη συγκέντρωση και στη λειτουργία του.

Και αυτή είναι μια αδυναμία που πρέπει να διορθωθεί άμεσα.

Η διαχείριση του Νίστρουπ

Εδώ, αναπόφευκτα, η συζήτηση φτάνει στον προπονητή.

Ο Νίστρουπ πραγματοποίησε τέσσερις αλλαγές μέσα σε διάστημα δεκαπέντε λεπτών, επιχειρώντας να ανανεώσει την ομάδα του. Το πρόβλημα είναι ότι τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή ο Παναθηναϊκός περισσότερο από φρέσκα πόδια χρειαζόταν σταθερότητα.

Οι μεσοεπιθετικοί άλλαξαν, αλλά ο Δανός δεν ενίσχυσε τη μεσαία γραμμή, παρά το γεγονός ότι Καμαρά και Τσιριβέγια είχαν αρχίσει να δείχνουν σημάδια κόπωσης.

Παράλληλα, παρέμειναν δύο επιθετικοί χωρίς την απαιτούμενη δυνατότητα να κρατήσουν την μπάλα και να δώσουν ανάσες στην ομάδα.

Ο Νίστρουπ επέλεξε να παραμείνει πιστός στη λογική του.

Μόνο που κάποιες φορές η επιθετική φιλοσοφία πρέπει να κάνει στην άκρη για χάρη του αποτελέσματος.

Δεν είναι έλλειψη φιλοδοξίας να υπερασπίζεσαι το 2-0. Είναι ποδοσφαιρικός ρεαλισμός.

«Πρέπει να κατηγορούμε μόνο τους εαυτούς μας»

Ο ίδιος ο Νίστρουπ μετά το παιχνίδι ανέλαβε λεκτικά την ευθύνη, υποστηρίζοντας πως «πρέπει να κατηγορούμε μόνο τους εαυτούς μας».

Την ίδια στιγμή, υπερασπίστηκε τις επιλογές του στη μεσαία γραμμή και εξήγησε πως δεν άλλαξε το δίδυμο για συγκεκριμένο λόγο.

Είναι μια στάση που δείχνει αυτοπεποίθηση. Ο προπονητής, όμως, καλείται πλέον να αποδείξει ότι μπορεί να μετατρέψει την αυτοπεποίθηση σε προσαρμογή.

Γιατί όταν τα ίδια συμπτώματα εμφανίζονται επανειλημμένα μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα, δύσκολα μπορεί να μιλά κανείς μόνο για ατυχία.

Κάπου εκεί αρχίζει να υπάρχει θέμα αποφάσεων και διαχείρισης.

Και ο Νίστρουπ έχει τη δική του ευθύνη.

Η πρόκριση παραμένει στα χέρια του

Το σημαντικό, πάντως, είναι πως ο Παναθηναϊκός δεν έχει χάσει τον στόχο του.

Η πρόκριση στη League Phase του Conference League παραμένει απολύτως εφικτή. Μια νίκη στην Τσεχία αρκεί για να στείλει το «Τριφύλλι» στην επόμενη φάση και δεν απαιτείται κανένα σενάριο υπέρβασης.

Άλλωστε, το παιχνίδι στο ΟΑΚΑ έδειξε και κάτι άλλο: ο Παναθηναϊκός έχει τα εργαλεία για να καθαρίζει τέτοιες αναμετρήσεις.

Ο Τετέη απέδειξε ότι μπορεί να γίνει καθοριστικός, η ομάδα δημιούργησε αρκετές ευκαιρίες και είχε τη δυνατότητα να τελειώσει το παιχνίδι πολύ νωρίτερα.

Άρα δεν χρειάζεται να αλλάξει τα πάντα.

Χρειάζεται να μάθει να διαχειρίζεται καλύτερα όσα ήδη έχει.

Το πάθημα πρέπει να γίνει μάθημα

Το 2-2 της Αθήνας είναι ένα σοβαρό καμπανάκι, αλλά όχι καταδίκη.

Ο Νίστρουπ έχει μπροστά του μία εβδομάδα για να δουλέψει πάνω στις αδυναμίες που εμφανίστηκαν και κυρίως για να δείξει ότι κατάλαβε τι πήγε λάθος.

Γιατί οι μεγάλες ομάδες δεν κρίνονται μόνο από το πόσο καλά επιτίθενται. Κρίνονται και από το αν ξέρουν πότε πρέπει να επιτεθούν και πότε πρέπει να κλείσουν την πόρτα.

Ο Παναθηναϊκός έχει ακόμη τον δρόμο της πρόκρισης μπροστά του.

Και ίσως το βράδυ της Τσεχίας να αποτελέσει την πρώτη πραγματική απόδειξη ότι το πάθημα του ΟΑΚΑ έγινε μάθημα.

Γιατί στο τέλος, οι πρωταθλητές και οι νικητές δεν είναι εκείνοι που δεν κάνουν λάθη. Είναι εκείνοι που μαθαίνουν γρήγορα από αυτά.