«Φουλ επίθεση» από τον Λιόλιο, ανοιχτό το ερώτημα της θεσμικής ευθύνης

Ο πρόεδρος της ΕΟΚ έχει δικαίωμα να προσφύγει κατά των αποφάσεων της ΕΕΑ, όμως η υπόθεση εγείρει πλέον σοβαρά ερωτήματα για τη θεσμική του θέση.

Η υπόθεση Προμηθέα–Βαγγέλη Λιόλιου έχει πλέον ξεπεράσει τα όρια μιας συνηθισμένης μπασκετικής αντιπαράθεσης. Οι αποφάσεις της Επιτροπής Επαγγελματικού Αθλητισμού, με την επιβολή προστίμου 50.000 ευρώ στον πρόεδρο της ΕΟΚ και την ανάκληση του πιστοποιητικού της ΚΑΕ για τη φετινή σεζόν, αλλά και των εγκρίσεων μεταβίβασης μεριδίων που αφορούν σχεδόν το σύνολο των μετοχών της ομάδας, προσδίδουν στην υπόθεση σαφώς μεγαλύτερη θεσμική διάσταση.

Από την πλευρά του, ο Προμηθέας αμφισβητεί τη νομιμότητα των αποφάσεων και προαναγγέλλει προσφυγές, ενώ η υπόθεση αναμένεται να έχει συνέχεια και σε άλλα θεσμικά επίπεδα.

Μέχρι εδώ, υπάρχουν τα γεγονότα. Και είναι γνωστά.

Το πραγματικό ενδιαφέρον, όμως, βρίσκεται στο τι σημαίνουν όλα αυτά για τον πρόεδρο της ΕΟΚ και τη θέση που κατέχει.

Το νομικό δικαίωμα είναι δεδομένο

Σε καθαρά νομικό επίπεδο, ο Βαγγέλης Λιόλιος έχει κάθε δικαίωμα να αμφισβητήσει τις αποφάσεις της ΕΕΑ. Να προσφύγει στα αρμόδια όργανα, να καταθέσει τα επιχειρήματά του και να διεκδικήσει τη δικαίωσή του.

Κανείς δεν μπορεί να του στερήσει αυτό το δικαίωμα.

Το ζήτημα, ωστόσο, δεν είναι μόνο νομικό.

Ο Λιόλιος δεν είναι ένας οποιοσδήποτε παράγοντας του ελληνικού μπάσκετ. Είναι ο άνθρωπος που βρίσκεται στην κορυφή της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης και εκπροσωπεί θεσμικά το σύνολο του ελληνικού μπάσκετ.

Και ακριβώς γι' αυτό, η συζήτηση αποκτά αναπόφευκτα και ηθική, θεσμική διάσταση.

Η επιλογή της παραμονής στην προεδρία

Μία από τις επιλογές που θα μπορούσε να εξεταστεί θα ήταν η προσωρινή αποχή από τα καθήκοντα της προεδρίας μέχρι να ξεκαθαρίσει η υπόθεση.

Δεν είναι, όμως, αυτή η επιλογή που φαίνεται να προκρίνεται από το περιβάλλον του προέδρου της ΕΟΚ.

Η λογική πίσω από αυτή την απόφαση είναι ότι μία προσωρινή αποχώρηση θα μπορούσε να εκληφθεί ως έμμεση παραδοχή ευθύνης, κάτι που ο Λιόλιος δεν επιθυμεί σε καμία περίπτωση. Η θέση του είναι να αμφισβητήσει τις αποφάσεις και να επιδιώξει την πλήρη δικαίωσή του μέσω της προβλεπόμενης διαδικασίας.

Υπάρχει, όμως, και μία δεύτερη παράμετρος που δεν μπορεί να αγνοηθεί.

Μία προσωρινή παράδοση της προεδρίας θα δημιουργούσε νέα δεδομένα στο εσωτερικό της Ομοσπονδίας και θα έφερνε στο προσκήνιο το ζήτημα του ανθρώπου που θα αναλάμβανε προσωρινά τα ηνία.

Και αυτή φαίνεται πως είναι μία εξέλιξη που ο Λιόλιος δεν θέλει να αφήσει στην τύχη.

Η εμπιστοσύνη στους «δικούς του»

Εδώ βρίσκεται ίσως μία από τις πιο χαρακτηριστικές πτυχές της συγκεκριμένης ιστορίας.

Ο πρόεδρος της ΕΟΚ έχει αποδείξει ότι λειτουργεί με έναν πολύ συγκεκριμένο κύκλο ανθρώπων στους οποίους εμπιστεύεται απόλυτα τις κρίσιμες αποφάσεις. Δεν φαίνεται να έχει ιδιαίτερη διάθεση να ανοίξει τον κύκλο αυτό σε πρόσωπα που μπήκαν σχετικά πρόσφατα στο μπασκετικό του περιβάλλον.

Και αυτή η λογική επηρεάζει αναπόφευκτα και τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζεται η σημερινή κρίση.

Η επιλογή, μέχρι στιγμής, μοιάζει να είναι ξεκάθαρη: καμία υποχώρηση, καμία προσωρινή αποχή και πλήρης νομική και θεσμική αντεπίθεση.

Με τον Λιόλιο να ακολουθεί τη γραμμή των ανθρώπων που εμπιστεύεται και, κυρίως, το δικό του ένστικτο.

Η δικαστική συνέχεια και το μεγάλο ερώτημα

Η συνέχεια θα δοθεί πλέον στα αρμόδια όργανα. Εκεί θα κριθεί το νομικό σκέλος της υπόθεσης και θα φανεί αν οι αποφάσεις της ΕΕΑ θα παραμείνουν ως έχουν ή θα ανατραπούν.

Όμως υπάρχει ένα ερώτημα που δεν εξαρτάται αποκλειστικά από τις δικαστικές αποφάσεις.

Ποια πρέπει να είναι η στάση ενός προέδρου Ομοσπονδίας όταν βρίσκεται ο ίδιος στο επίκεντρο μιας τόσο σοβαρής θεσμικής διαμάχης;

Η απάντηση δεν είναι απαραίτητα νομική. Είναι θέμα πολιτικής και θεσμικής ευθύνης.

Ο Βαγγέλης Λιόλιος έχει κάθε δικαίωμα να υπερασπιστεί τον εαυτό του και να διεκδικήσει τη δικαίωσή του. Το αν, παράλληλα, θα έπρεπε να επιλέξει μία διαφορετική θεσμική στάση μέχρι να ξεκαθαρίσει η υπόθεση, είναι ένα ερώτημα που παραμένει ανοιχτό.

Και ίσως αυτό να είναι τελικά το σημαντικότερο κεφάλαιο μιας ιστορίας που έχει ήδη ξεφύγει πολύ από τα όρια μιας απλής μπασκετικής αντιπαράθεσης.

 Διαβάστε περισσότερα ΕΔΩ: