Διαιτησία: Η έλλειψη στα τοπικά, οι αλλαγές και το ζήτημα των αμοιβών
Στο επίκεντρο η παραδοχή του Βαγγέλη Λιόλιου για το πρόβλημα ποσότητας στους διαιτητές – Οι αιτιάσεις για τις αλλαγές στις τοπικές ΚΕΔ, την απομάκρυνση έμπειρων διαιτητών και τα οικονομικά κίνητρα.
Το ζήτημα της διαιτησίας και, κυρίως, η δυσκολία στελέχωσης των τοπικών πρωταθλημάτων με νέους διαιτητές βρέθηκε στο επίκεντρο της πρόσφατης συζήτησης για το ελληνικό μπάσκετ, με τον πρόεδρο της ΕΟΚ, Βαγγέλη Λιόλιο, να αναφέρεται μεταξύ άλλων στην έλλειψη διαθέσιμων διαιτητών στις μικρότερες κατηγορίες.
Στη συνέντευξη των «6», ο πρόεδρος της ΕΟΚ υποστήριξε ότι στις εθνικές κατηγορίες καταγράφεται βελτίωση στη διαιτησία, επικαλούμενος ποσοστό 40% των ομάδων που έχουν αυτή την άποψη. Παράλληλα, έκανε λόγο για διαφορετικό πρόβλημα στα τοπικά πρωταθλήματα, όπου, όπως ανέφερε, το ζήτημα αφορά κυρίως την ποσότητα των διαθέσιμων διαιτητών.
Η συγκεκριμένη αναφορά επαναφέρει στο προσκήνιο τη συζήτηση για τον τρόπο με τον οποίο οργανώνεται και στελεχώνεται η διαιτησία στις τοπικές ενώσεις.
Στο πλαίσιο της κριτικής που ασκείται προς τη σημερινή διοίκηση της ΕΟΚ, διατυπώνονται αιτιάσεις για τις αλλαγές που έγιναν στις τοπικές ΚΕΔ και την απομάκρυνση ανθρώπων με πολυετή παρουσία στον χώρο. Οι επικριτές της συγκεκριμένης πολιτικής υποστηρίζουν ότι η αποχώρηση έμπειρων παραγόντων από τις διαδικασίες εκπαίδευσης και καθοδήγησης των διαιτητών δημιούργησε κενό, ιδιαίτερα σε επίπεδο τοπικών πρωταθλημάτων.
Στο ίδιο πλαίσιο τίθεται και το ζήτημα των συνδέσμων διαιτητών, με την κριτική να επικεντρώνεται στις αλλαγές που πραγματοποιήθηκαν σε διοικήσεις και στη λειτουργία των σχολών διαιτησίας. Βασικό ερώτημα που τίθεται είναι κατά πόσο οι υφιστάμενες δομές μπορούν να προσελκύσουν και να εκπαιδεύσουν επαρκή αριθμό νέων διαιτητών.
Ένα ακόμη ζήτημα αφορά το ηλικιακό όριο και τη συμμετοχή έμπειρων διαιτητών στα τοπικά πρωταθλήματα. Η απομάκρυνση διαιτητών μεγαλύτερης ηλικίας έχει προκαλέσει αντιδράσεις από όσους θεωρούν ότι η παρουσία τους θα μπορούσε να λειτουργήσει υποστηρικτικά για τους νεότερους, μέσα από τη μεταφορά εμπειρίας και την καθοδήγησή τους στα πρώτα βήματα της διαιτητικής τους διαδρομής.
Παράλληλα, στο επίκεντρο βρίσκεται και το οικονομικό σκέλος. Οι χαμηλές αποζημιώσεις στα τοπικά πρωταθλήματα αποτελούν έναν από τους παράγοντες που τίθενται στη συζήτηση για τη δυσκολία προσέλκυσης νέων διαιτητών. Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρατίθενται στην κριτική προς το υφιστάμενο μοντέλο, οι αποζημιώσεις στην Α' τοπική κατηγορία μπάσκετ κινούνται περίπου στα 18-20 ευρώ, ενώ στα παιδικοεφηβικά πρωταθλήματα φτάνουν περίπου τα 10 ευρώ.
Το γεγονός αυτό συγκρίνεται με τις αντίστοιχες αμοιβές στο ποδόσφαιρο, όπου οι αποζημιώσεις που αναφέρονται για αντίστοιχες διοργανώσεις είναι υψηλότερες. Το ερώτημα που τίθεται είναι κατά πόσο το οικονομικό κίνητρο επαρκεί ώστε ένας νέος να επιλέξει να ασχοληθεί με τη διαιτησία και να παραμείνει στον χώρο.
Έτσι, πίσω από την παραδοχή για την έλλειψη διαιτητών στα τοπικά πρωταθλήματα ανοίγει μια ευρύτερη συζήτηση για την εκπαίδευση, την αξιοποίηση της εμπειρίας, τις συνθήκες εργασίας και τις αμοιβές των διαιτητών.
Την ίδια στιγμή, οι επικριτές της διοίκησης της ΕΟΚ διατυπώνουν ευρύτερες αιτιάσεις για τον τρόπο με τον οποίο έχει οργανωθεί το σύστημα διαιτησίας και υποστηρίζουν ότι οι αλλαγές των τελευταίων ετών έχουν ενισχύσει τον κεντρικό έλεγχο. Πρόκειται για πολιτική και διοικητική κριτική που αποτελεί αντικείμενο αντιπαράθεσης και όχι διαπιστωμένο γεγονός.
Το ζητούμενο, πάντως, παραμένει κοινό για το ελληνικό μπάσκετ: η δημιουργία μιας σταθερής διαδικασίας προσέλκυσης, εκπαίδευσης και εξέλιξης νέων διαιτητών, ώστε τα τοπικά πρωταθλήματα να διαθέτουν επαρκή στελέχωση και οι νεότεροι διαιτητές να έχουν τις προϋποθέσεις για να εξελιχθούν.
Διαβάστε περισσότερα ΕΔΩ:
