Κύριος τίτλος: ΟΔΚΕ: Με Polar, τεστ και «κλειστά» γκρουπ το 44ο Σεμινάριο – Τα ερωτήματα που ζητούν απαντήσεις
Από το Πανεπιστήμιο Πατρών και τα υποχρεωτικά αγωνιστικά τεστ μέχρι τα γραπτά που δεν ανακοινώνονται άμεσα – Όταν η διαιτησία γίνεται «επιστήμη», αλλά η αξιοκρατία παραμένει ζητούμενο.
Οι βαλίτσες ετοιμάζονται και οι διαιτητές παίρνουν τον δρόμο για την Πάτρα. Την Παρασκευή το απόγευμα, στις 16:00, έχει δοθεί το ραντεβού στο Συνεδριακό Κέντρο του Πανεπιστημίου Πατρών για το 44ο Ετήσιο Σεμινάριο Διαιτητών της ΟΔΚΕ.
Το πρόγραμμα έχει καταρτιστεί, η διαμονή έχει οργανωθεί και οι οδηγίες έχουν σταλεί. Λάπτοπ, τάμπλετ και φυσικά… Polar. Όλα έτοιμα για τις εξετάσεις, τις μετρήσεις και τα αγωνιστικά τεστ.
Η διαιτησία, βλέπετε, έχει εξελιχθεί. Δεν αρκεί πλέον να ξέρεις μπάσκετ, να έχεις προσωπικότητα και να μπορείς να σταθείς σε ένα δύσκολο παιχνίδι. Χρειάζεσαι τεχνογνωσία, ψηφιακά εργαλεία, μετρήσεις και αναλύσεις. Πολλές αναλύσεις.
Κι όμως, πίσω από τη βιτρίνα του εκσυγχρονισμού παραμένουν ερωτήματα που δεν απαντώνται με κανένα τάμπλετ.
Το Polar και το «ξεσκαρτάρισμα»
Στα κλειστά γκρουπ των διαιτητών οι υπενθυμίσεις είναι σαφείς: το Polar είναι υποχρεωτικό στα αγωνιστικά τεστ.
Και εδώ αρχίζει η ουσία.
Γιατί δεν πρόκειται απλώς για μία ακόμη διαδικασία ελέγχου της φυσικής κατάστασης. Οι επιδόσεις στα τεστ μπορούν να αποδειχθούν καθοριστικές για το ποιος θα συνεχίσει και ποιος θα βρεθεί εκτός.
Όποιος αντέξει, συνεχίζει. Όποιος δεν πιάσει τα απαιτούμενα όρια, μένει πίσω.
Και κάπου εδώ γεννάται το αυτονόητο ερώτημα: η διαιτησία αξιολογείται πλέον από τους παλμούς ή από την ικανότητα ενός διαιτητή να διευθύνει ένα πραγματικό παιχνίδι;
Από τους διαιτητές στους… μαθητές
Το πιο χαρακτηριστικό ίσως είναι άλλο.
Υπάρχουν οδηγίες προς διαιτητές να αναζητήσουν στο διαδίκτυο τις ασκήσεις των τεστ σε περίπτωση που δεν τις γνωρίζουν.
Αλήθεια τώρα;
Μιλάμε για ανθρώπους που καλούνται να διευθύνουν αγώνες υψηλών απαιτήσεων και τους αντιμετωπίζουμε σαν μαθητές που πρέπει να ψάξουν στο διαδίκτυο για να μάθουν την ύλη της εξέτασης;
Κάποτε υπήρχαν διαιτητές που μπορεί να μην έσκιζαν στα γραπτά τεστ, αλλά όταν πατούσαν παρκέ μεταμορφώνονταν. Έμπαιναν σε καυτές έδρες, έπαιρναν δύσκολες αποφάσεις και δεν δίσταζαν να σφυρίξουν το φάουλ στο τελευταίο δευτερόλεπτο.
Αυτό δεν το μετράει κανένα Polar.
Το πραγματικό τεστ γίνεται στο τελευταίο δευτερόλεπτο
Γιατί το δύσκολο τεστ του διαιτητή δεν είναι απαραίτητα αυτό που γίνεται σε μια αίθουσα.
Το πραγματικό τεστ είναι όταν το παιχνίδι κρίνεται σε μία φάση.
Όταν έχεις απέναντί σου χιλιάδες φιλάθλους.
Όταν ξέρεις ότι μία απόφαση μπορεί να προκαλέσει αντιδράσεις.
Όταν πρέπει να σφυρίξεις ένα φάουλ στο τελευταίο δευτερόλεπτο χωρίς να σε ενδιαφέρει ποιος βρίσκεται απέναντί σου.
Εκεί δεν μετράνε οι παλμοί. Μετράει το στομάχι. Η προσωπικότητα. Η αποφασιστικότητα. Η ηγετική ικανότητα.
Και αυτά δεν καταγράφονται σε κανένα μηχάνημα.
Τα ερωτήματα για τα γραπτά τεστ
Κι αν όλα είναι τόσο σύγχρονα, τόσο οργανωμένα και τόσο διαφανή, τότε υπάρχουν ορισμένα ερωτήματα που παραμένουν αναπάντητα.
Γιατί τα τελευταία χρόνια υπάρχουν διαιτητές που υποστηρίζουν ότι κόπηκαν εσκεμμένα στα γραπτά τεστ, ενώ οι ίδιοι θεωρούν ότι είχαν περάσει τη διαδικασία;
Γιατί δεν ακολουθείται μια διαδικασία κατά την οποία τα αποτελέσματα θα γίνονται γνωστά αμέσως;
Γιατί να πρέπει να περάσει ένα 24ωρο μέχρι να ανακοινωθούν;
Και κυρίως: γιατί δεν υπάρχει ένα σύγχρονο, ηλεκτρονικό σύστημα όπου ο κάθε διαιτητής θα απαντά στο λάπτοπ του, θα υποβάλλει το τεστ και θα βλέπει αμέσως το αποτέλεσμά του;
Αν μιλάμε πράγματι για διαφάνεια, τεχνολογία και εκσυγχρονισμό, αυτή δεν θα έπρεπε να είναι η αυτονόητη διαδικασία;
Η τεχνολογία δεν απαντά στα πάντα
Κανείς δεν αμφισβητεί ότι η φυσική κατάσταση, η γνώση των κανονισμών και η συνεχής εκπαίδευση είναι απαραίτητα στοιχεία για έναν σύγχρονο διαιτητή.
Το ζήτημα είναι τι ακριβώς αξιολογείται και με ποια κριτήρια.
Γιατί όσο περισσότερα εργαλεία προστίθενται στη διαδικασία, τόσο μεγαλύτερη πρέπει να είναι και η διαφάνεια.
Η διαιτησία δεν γίνεται καλύτερη επειδή οι οδηγίες αποστέλλονται σε κλειστά γκρουπ, επειδή υπάρχουν τάμπλετ ή επειδή οι διαιτητές φορούν Polar.
Καλύτερη γίνεται όταν ο καλύτερος διαιτητής έχει πραγματικά τη δυνατότητα να προχωρήσει.
Και όταν αυτός που κόβεται ξέρει με απόλυτη σαφήνεια γιατί κόπηκε.
Μέχρι τότε, πίσω από τα σεμινάρια, τα τεστ και την εικόνα του εκσυγχρονισμού θα συνεχίζουν να υπάρχουν ερωτήματα που δεν απαντώνται με αριθμούς και παλμούς.
Και αυτά είναι τα ερωτήματα που πραγματικά αξίζει να συζητηθούν.
Διαβάστε περισσότερα ΕΔΩ:
