Λιόλιος: Διακήρυξε ότι γκρέμισε το σύστημα των 40 ετών, αλλά κράτησε τους ανθρώπους του!
Οι «Γκρίζοι Λύκοι» ανοίγουν τον φάκελο της διαιτησίας για την πενταετία 2021-2026. Τα πρόσωπα που πέρασαν από την ΚΕΔ της εποχής Βασιλακόπουλου, οι επιλογές της νέας διοίκησης και το μεγάλο ερώτημα: πού ακριβώς βρίσκεται η περιβόητη ρήξη με το παρελθόν;
Κάθισε μπροστά στα μικρόφωνα ο Βαγγέλης Λιόλιος, στην απολογιστική του συνέντευξη, και διακήρυξε με στόμφο ότι ήρθε για να κόψει ένα σύστημα σαράντα ετών στην ελληνική διαιτησία. Ωραία τα μεγάλα λόγια. Στο ελληνικό μπάσκετ, όμως, η επανάσταση δεν αποδεικνύεται με δηλώσεις και συνθήματα, αλλά με τις επιλογές προσώπων και τις αποφάσεις που ακολουθούν.
Γιατί είναι εύκολο να εμφανίζεσαι ως ο άνθρωπος που θα γκρεμίσει το παλιό κατεστημένο και θα φέρει την κάθαρση που περιμένει ο μπασκετικός κόσμος. Το δύσκολο είναι να εξηγήσεις ποιοι βρίσκονται δίπλα σου, ποιοι αναλαμβάνουν τα κρίσιμα πόστα και ποιοι συμμετέχουν στη διαχείριση της διαιτησίας.
Οι «Γκρίζοι Λύκοι» ανοίγουν τον φάκελο της διαιτησίας της πενταετίας 2021-2026 και εξετάζουν τα πρόσωπα που βρέθηκαν σε κομβικές θέσεις στην Κεντρική Επιτροπή Διαιτησίας της ΕΟΚ. Στο πρώτο μέρος της έρευνας, το ερώτημα είναι αμείλικτο: αν ο στόχος ήταν να κοπεί ο ομφάλιος λώρος με το παρελθόν, γιατί τόσα πρόσωπα της προηγούμενης εποχής παρέμειναν στο προσκήνιο;
Ο Νίκος Πίτσιλκας και η πρώτη γραμμή της ΚΕΔ
Στη ραχοκοκαλιά της ΚΕΔ επί της διοίκησης Λιόλιου βρέθηκε ο Νίκος Πίτσιλκας, ο οποίος διετέλεσε πρόεδρος της επιτροπής και ειδικός σύμβουλος της ομοσπονδίας.
Πρόκειται για διαιτητή που καταξιώθηκε κατά την περίοδο της ισχυρής διοίκησης του Γιώργου Βασιλακόπουλου, ενώ, σύμφωνα με τις πληροφορίες που παραθέτει το ρεπορτάζ, διατηρούσε στενή σχέση με τον Άρη Ζώη, ένα από τα πρόσωπα με σημαντική επιρροή στη FIBA Europe εκείνη την εποχή.
Εδώ, λοιπόν, αρχίζει η πρώτη αντίφαση που καλείται να εξηγήσει η διοίκηση της ΕΟΚ. Αν η αλλαγή σελίδας αποτελούσε κεντρική της προτεραιότητα, η επιλογή ενός προσώπου με διαδρομή στο προηγούμενο διοικητικό περιβάλλον γεννά εύλογα ερωτήματα για το πραγματικό εύρος της ανανέωσης.
Μουζάκης, Μαγγάνας και Σχινάς: Η παλιά φρουρά στο νέο σκηνικό
Στο ίδιο διοικητικό σχήμα βρέθηκε ο Κώστας Μουζάκης, μέλος της επιτροπής και διαιτητής που είχε καθιερωθεί κατά την εποχή Βασιλακόπουλου, έχοντας, σύμφωνα με το δημοσίευμα, εξαιρετικές σχέσεις με τον τότε πρόεδρο.
Παράλληλα, στην επιτροπή συμμετείχε ο Ανδρέας Μαγγάνας, ομοσπονδιακός διαιτητής της παλαιότερης γενιάς, για την εξέλιξη του οποίου το ρεπορτάζ αναφέρεται στη στήριξη του Μπάμπη Μαρκάκη. Ο τελευταίος παρουσιάζεται ως πρόσωπο με μακρά διαδρομή στις διοικητικές ισορροπίες της ελληνικής καλαθοσφαίρισης και συνεργασίες με διαφορετικές διοικήσεις.
Στην ίδια συζήτηση εντάσσεται και ο Χρυσόστομος Σχινάς, ο οποίος συνδέεται στο δημοσίευμα με την προηγούμενη εποχή Βασιλακόπουλου και Κολοκυθά.
Τέσσερα ονόματα, μία κρίσιμη διαπίστωση για όσους ζητούν απαντήσεις: η ανανέωση της διαιτησίας δεν κρίνεται από το πώς περιγράφει μια διοίκηση το έργο της, αλλά από τη σύνθεση των οργάνων που επιλέγει να στελεχώσει.
Η μεγάλη διακήρυξη περί ρήξης με το παρελθόν συγκρούεται, τουλάχιστον σε επίπεδο προσώπων, με μια εικόνα συνέχειας που απαιτεί εξηγήσεις.
Η σημερινή ΚΕΔ και οι γνώριμες διαδρομές
Το ενδιαφέρον δεν περιορίζεται στην προηγούμενη σύνθεση της επιτροπής. Το ίδιο ερώτημα επανέρχεται και με τα πρόσωπα που βρίσκονται σήμερα σε αυτήν.
Πρόεδρος παραμένει ο Στέλιος Κουκουλεκίδης, ο οποίος καταξιώθηκε επί Βασιλακόπουλου και, σύμφωνα με το ρεπορτάζ, διατηρεί διαχρονικούς δεσμούς με τον Βαγγέλη Γαλατσόπουλο.
Μέλος της επιτροπής είναι ο Δημήτρης Μπήτης, ομοσπονδιακός διαιτητής της ίδιας περιόδου, ο οποίος φέρεται να διατηρούσε άριστη επικοινωνία με τον αείμνηστο Στέλιο Συμεωνίδη.
Στο ίδιο τραπέζι βρίσκεται ο Μιχάλης Μαχαιριανάκης, που εξελίχθηκε στο προηγούμενο διοικητικό περιβάλλον, με το δημοσίευμα να συνδέει τη διαδρομή του με τη στήριξη του Μπάμπη Μαρκάκη.
Η σύνθεση συμπληρώνεται από τη Μαρία Αργυρού, διαιτητή που δραστηριοποιήθηκε κατά την εποχή Βασιλακόπουλου και συνδέεται στο ρεπορτάζ με τον άλλοτε ισχυρό άνδρα της ΕΚΑΣΘ, Σάββα Λόρτο, καθώς και από τον Τάσο Πηλοΐδη.
Για τον τελευταίο, το δημοσίευμα αναφέρει ότι καταξιώθηκε κατά την προηγούμενη περίοδο, προσλήφθηκε στην ΕΣΚΑΝΑ με παρέμβαση του Τάκη Τσαγκρώνη και εξελίχθηκε με τη στήριξη του Κώστα Ρήγα.
Οι συγκεκριμένες διαδρομές, από μόνες τους, δεν αποδεικνύουν μεμπτή συμπεριφορά ούτε συνιστούν τεκμήριο εξάρτησης. Αποτελούν, ωστόσο, το υλικό πάνω στο οποίο στηρίζεται η κριτική για το κατά πόσο η νέα διοίκηση προχώρησε σε ουσιαστική ανανέωση ή επέλεξε να αξιοποιήσει έμπειρα πρόσωπα από το προηγούμενο καθεστώς.
Και αυτή είναι η ουσία της υπόθεσης: όχι οι ταμπέλες, αλλά οι επιλογές και η λογοδοσία.
Επανάσταση στα λόγια, συνέχεια στα πρόσωπα;
Ο Βαγγέλης Λιόλιος έχει παρουσιάσει τη δική του διοικητική περίοδο ως τομή με το παρελθόν. Όταν, όμως, πρόσωπα που συνδέονται με την προηγούμενη εποχή αναλαμβάνουν ή διατηρούν κομβικούς ρόλους, η διακήρυξη της ρήξης μπαίνει αναπόφευκτα στο μικροσκόπιο.
Το ερώτημα δεν είναι αν ένας διαιτητής πρέπει να αποκλείεται από ένα όργανο επειδή υπηρέτησε και προηγούμενη διοίκηση. Μια τέτοια λογική θα ήταν αυθαίρετη. Το πραγματικό ζητούμενο είναι με ποια κριτήρια επιλέγονται τα μέλη της ΚΕΔ, ποιες εγγυήσεις ανεξαρτησίας υπάρχουν, πώς διασφαλίζεται η διαφάνεια και αν οι αποφάσεις μπορούν να ελεγχθούν με αντικειμενικά δεδομένα.
Εάν η νέα διοίκηση θεωρεί ότι πράγματι άλλαξε το τοπίο της διαιτησίας, οφείλει να παρουσιάσει συγκεκριμένα στοιχεία που να τεκμηριώνουν αυτή την αλλαγή. Οι γενικές αναφορές σε ένα «σύστημα σαράντα ετών» δεν αρκούν όταν η συζήτηση περνά από τα συνθήματα στα πρόσωπα και στις αρμοδιότητες.
Γιατί διαφορετικά, η περίφημη επανάσταση κινδυνεύει να μοιάζει περισσότερο με ανακύκλωση παρά με πραγματική τομή.
Η συνέχεια στο δεύτερο μέρος
Οι «Γκρίζοι Λύκοι» προαναγγέλλουν τη συνέχεια της έρευνας για τη διαιτησία της περιόδου 2021-2026. Τα πρόσωπα, οι διαδρομές τους και οι διοικητικές επιλογές θα παραμείνουν στο επίκεντρο, με το βάρος να πέφτει στις τεκμηριωμένες πληροφορίες και στα ερωτήματα που χρήζουν απάντησης.
Ο Λιόλιος μπορεί να διακηρύσσει ότι έκοψε το νήμα με το παρελθόν. Η πραγματική δοκιμασία, όμως, βρίσκεται αλλού: στις επιλογές του, στη λειτουργία της ΚΕΔ και στις αποδείξεις ότι η διαιτησία έγινε πράγματι πιο ανεξάρτητη και πιο διαφανής.
Γιατί στο μπάσκετ, όπως και στη δημόσια διοίκηση, η αλλαγή δεν μετριέται από το πόσο δυνατά ανακοινώνεται. Μετριέται από το τι αλλάζει στην πράξη.
Διαβάστε περισσότερα ΕΔΩ:
