7 Οκτωβρίου: Τρία χρόνια μετά, η αλήθεια δεν χρειάζεται ευφημισμούς

Η μνήμη των θυμάτων, η καταδίκη της τρομοκρατίας και η ανάγκη για καθαρές λέξεις απέναντι στη βαρβαρότητα εξακολουθούν να βρίσκονται στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης.

Τρία χρόνια μετά την 7η Οκτωβρίου 2023, η ημέρα που σημάδεψε με αίμα το Ισραήλ εξακολουθεί να αποτελεί ένα από τα πιο δύσκολα τεστ πολιτικής και ηθικής συνέπειας. Η επίθεση της Χαμάς, με τη δολοφονία αμάχων, τις απαγωγές και την ομηρία ανθρώπων, δεν μπορεί να περιγράφεται με λέξεις που εξωραΐζουν την πραγματικότητα ούτε να αποσυνδέεται από τις πράξεις που καταγράφηκαν εκείνη την ημέρα.

Η συζήτηση για τη Μέση Ανατολή είναι σύνθετη και οι ευθύνες δεν μπορούν να εξετάζονται έξω από το διεθνές δίκαιο. Αυτό όμως δεν αναιρεί μια βασική αρχή: η δολοφονία αμάχων είναι έγκλημα, η ομηρία είναι έγκλημα και η σεξουαλική βία είναι έγκλημα, ανεξάρτητα από το ποιος τα διαπράττει και ποιο πολιτικό αφήγημα επικαλείται.

Σε αυτή τη γραμμή κινείται και η δημόσια τοποθέτηση της «Φωνής Λογικής» και της προέδρου της, Αφροδίτης Λατινοπούλου, οι οποίες έχουν επιλέξει να δώσουν ιδιαίτερη έμφαση στην ανάγκη σαφούς καταδίκης της Χαμάς και στην αναγνώριση της 7ης Οκτωβρίου ως τρομοκρατικής επίθεσης. Πρόκειται για μια συγκεκριμένη πολιτική θέση, η οποία εντάσσεται στη γενικότερη δημόσια αντιπαράθεση γύρω από τον τρόπο με τον οποίο η Ελλάδα πρέπει να τοποθετείται απέναντι στις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή.

Το κρίσιμο ζήτημα, ωστόσο, δεν είναι μόνο ποιος μιλά και ποια πολιτική θέση εκφράζει. Είναι αν η δημόσια συζήτηση μπορεί να διατηρήσει ένα στοιχειώδες μέτρο συνέπειας.

Δεν μπορεί η δολοφονία ενός αμάχου να καταδικάζεται όταν ο δράστης είναι πολιτικά «βολικός» και να σχετικοποιείται όταν η πράξη εντάσσεται σε ένα αφήγημα που κάποιος θεωρεί δικαιολογημένο. Δεν μπορεί η ομηρία να χαρακτηρίζεται έγκλημα στη μία περίπτωση και «μέσο πίεσης» στην άλλη. Δεν μπορεί η ανθρώπινη ζωή να αποκτά διαφορετική αξία ανάλογα με την εθνικότητα, τη θρησκεία ή την πολιτική ταυτότητα του θύματος.

Η θέση αυτή δεν αφορά μόνο το Ισραήλ. Αφορά την ίδια την έννοια της δημοκρατικής κοινωνίας.

Η Ελλάδα έχει κάθε λόγο να επιδιώκει την ειρήνη, την αποκλιμάκωση, την προστασία των αμάχων και μια πολιτική λύση. Ταυτόχρονα, έχει κάθε λόγο να διατηρεί καθαρή τη θέση της απέναντι στην τρομοκρατία και στα εγκλήματα κατά αμάχων. Η διπλωματική γλώσσα μπορεί να είναι προσεκτική χωρίς να γίνεται ασαφής. Μπορεί να είναι μετρημένη χωρίς να γίνεται άχρωμη. Και μπορεί να επιδιώκει την ειρήνη χωρίς να μετατρέπει την ηθική κρίση σε άσκηση ισορροπιών.

Τρία χρόνια μετά, το ζητούμενο δεν είναι να δημιουργηθεί ακόμη μία πολιτική αντιπαράθεση πάνω από τα θύματα. Είναι να μη χαθεί η μνήμη τους μέσα στην πολιτική αντιπαράθεση.

Η «Φωνή Λογικής» και η Αφροδίτη Λατινοπούλου έχουν επιλέξει να δώσουν στη συγκεκριμένη επέτειο μια ιδιαίτερα έντονη πολιτική διάσταση, επιμένοντας στην ανάγκη καθαρής καταδίκης της Χαμάς και υπεράσπισης της μνήμης των θυμάτων της 7ης Οκτωβρίου. Άλλοι πολιτικοί και πολιτικές δυνάμεις μπορεί να δίνουν διαφορετικές προτεραιότητες ή να χρησιμοποιούν διαφορετική γλώσσα. Η διαφωνία είναι θεμιτή. Αυτό που δεν πρέπει να χαθεί μέσα στη διαφωνία είναι η διάκριση ανάμεσα στην πολιτική θέση και στην αντικειμενική καταγραφή ενός εγκλήματος.

Γιατί υπάρχουν στιγμές στην ιστορία όπου οι λέξεις έχουν βάρος.

Και η 7η Οκτωβρίου είναι μία από αυτές.

Οι άμαχοι δεν είναι στόχοι. Οι όμηροι δεν είναι διαπραγματευτικό νόμισμα. Η σεξουαλική βία δεν είναι πολιτικό επιχείρημα. Η τρομοκρατία δεν μετατρέπεται σε «αντίσταση» επειδή αλλάζει το λεξιλόγιο.

Ταυτόχρονα, η ζωή κάθε Παλαιστίνιου αμάχου έχει την ίδια αξία με τη ζωή κάθε Ισραηλινού αμάχου. Η υπεράσπιση της μνήμης των θυμάτων της 7ης Οκτωβρίου δεν μπορεί να σημαίνει αδιαφορία για οποιοδήποτε άλλο θύμα πολέμου.

Αυτό είναι το δύσκολο σημείο της συζήτησης: να μπορεί κανείς να καταδικάζει τη Χαμάς χωρίς αστερίσκους και ταυτόχρονα να υπερασπίζεται την προστασία των Παλαιστινίων αμάχων χωρίς εξαιρέσεις.

Τρία χρόνια μετά, η ιστορία δεν χρειάζεται περισσότερους ευφημισμούς. Χρειάζεται μνήμη, ακρίβεια και καθαρή διάκριση ανάμεσα στην πολιτική διαφωνία και στη βαρβαρότητα.

Και πάνω απ’ όλα χρειάζεται μια αρχή που δεν θα πρέπει ποτέ να γίνεται αντικείμενο διαπραγμάτευσης:

Καμία ανθρώπινη ζωή δεν είναι λιγότερο πολύτιμη. Κανένα έγκλημα δεν γίνεται αποδεκτό επειδή κάποιος αποφασίζει να του δώσει ένα διαφορετικό όνομα.

Από το Blogger.