Basketgate: Ξεσκεπάστε όλη τη σαπίλα του Ελληνικού αθλητισμού! Πολιτεία, τέλος στην ασυλία – Έλεγχοι παντού, κανείς στο απυρόβλητο!

Το σκάνδαλο που συγκλονίζει το ελληνικό μπάσκετ δεν πρέπει να αντιμετωπιστεί ως μια μεμονωμένη υπόθεση. Είναι η μεγάλη ευκαιρία για ένα συνολικό ξεκαθάρισμα σε όλες τις αθλητικές ομοσπονδίες και ενώσεις, σε κάθε άθλημα, χωρίς εξαιρέσεις, χωρίς ασυλίες και χωρίς προστατευόμενους. Η Πολιτεία οφείλει να δράσει τώρα. Πάνω απ’ όλα, το οφείλει στα νέα παιδιά που δικαιούνται να μεγαλώνουν πιστεύοντας ότι στον αθλητισμό μετρούν η προσπάθεια, το ταλέντο και η αξιοκρατία.

Φτάνει πια με τις διαπιστώσεις, τις υποσχέσεις και τα μεγάλα λόγια! Αν υπάρχει στιγμή για να αναλάβει η Πολιτεία τις ευθύνες της απέναντι στον ελληνικό αθλητισμό, αυτή είναι τώρα. Το Basketgate πρέπει να αποτελέσει την αφετηρία για μια γενναία, συνολική και αδιαπραγμάτευτη προσπάθεια ελέγχου και διαφάνειας σε ολόκληρο το αθλητικό οικοδόμημα της χώρας.

Και όταν λέμε ολόκληρο, εννοούμε ολόκληρο! Όχι μόνο το μπάσκετ, επειδή βρίσκεται σήμερα στο επίκεντρο των αποκαλύψεων. Όχι επιλεκτικοί έλεγχοι για τα μάτια του κόσμου. Όχι έρευνες που σταματούν εκεί όπου αρχίζουν οι ισχυρές γνωριμίες και τα οργανωμένα συμφέροντα. Όλες οι αθλητικές ομοσπονδίες, όλες οι ενώσεις, όλα τα αθλήματα πρέπει να περάσουν από ουσιαστικό, ανεξάρτητο και διαφανή έλεγχο.

Ποιος διαχειρίζεται τα χρήματα; Πώς λαμβάνονται οι αποφάσεις; Με ποια κριτήρια γίνονται οι επιλογές; Υπάρχουν μηχανισμοί ελέγχου που λειτουργούν πραγματικά ή απλώς υπάρχουν στα χαρτιά; Εφαρμόζονται κανόνες ισότιμα για όλους ή κάποιοι θεωρούν ότι η θέση τους τούς εξασφαλίζει προνόμια και προστασία;

Αυτά είναι τα ερωτήματα που πρέπει να απαντηθούν. Και πρέπει να απαντηθούν με στοιχεία, έγγραφα, ελέγχους και συγκεκριμένα αποτελέσματα — όχι με επικοινωνιακές διαβεβαιώσεις και εύκολες δικαιολογίες.

Το Basketgate είναι η «πάσα» που δεν δικαιούται να χάσει η Πολιτεία. Είναι η ευκαιρία να αποδείξει ότι δεν φοβάται να κοιτάξει κατάματα τις παθογένειες, να ελέγξει τους ισχυρούς και να απαιτήσει λογοδοσία από κάθε θεσμικό παράγοντα. Όποιος λειτουργεί νόμιμα δεν έχει να φοβηθεί τίποτα από έναν πραγματικά ανεξάρτητο έλεγχο. Όποιος παρανομεί, εφόσον αυτό αποδειχθεί, πρέπει να αντιμετωπίσει τις συνέπειες που προβλέπει ο νόμος.

Δεν υπάρχουν αθλητικές ομοσπονδίες υπεράνω ελέγχου. Δεν υπάρχουν διοικήσεις υπεράνω κριτικής. Δεν υπάρχουν πρόσωπα υπεράνω των θεσμών. Και, κυρίως, δεν μπορεί να υπάρχουν δύο μέτρα και δύο σταθμά: αυστηρότητα για τους αδύναμους και ανοχή για τους ισχυρούς.

Η κάθαρση, όμως, δεν γίνεται με συνθήματα. Χρειάζεται ανεξάρτητους ελεγκτικούς μηχανισμούς, διασταύρωση οικονομικών στοιχείων, διαφάνεια στις αποφάσεις, ουσιαστικούς ελέγχους στις διαδικασίες και δημοσιοποίηση των πορισμάτων όπου αυτό επιτρέπεται από τον νόμο. Χρειάζεται συνέχεια, επιμονή και θεσμική θωράκιση, ώστε η προσπάθεια να μη χαθεί μόλις σβήσουν τα φώτα της δημοσιότητας.

Και υπάρχει ένας λόγος που κάνει αυτή την υπόθεση πολύ μεγαλύτερη από τις διοικήσεις, τους παράγοντες και τις αντιπαραθέσεις τους: τα παιδιά!

Τα παιδιά που πηγαίνουν καθημερινά στις προπονήσεις, που ιδρώνουν στα γήπεδα, που στερούνται χρόνο από το παιχνίδι και την ξεγνοιασιά τους για να κυνηγήσουν ένα όνειρο. Τα παιδιά που πρέπει να γνωρίζουν ότι η αξία τους κρίνεται από την προσπάθεια, το ταλέντο, την πειθαρχία και τη δουλειά τους. Ότι οι κανόνες ισχύουν για όλους. Ότι η αξιοκρατία δεν είναι πολυτέλεια, αλλά προϋπόθεση για να υπάρχει πραγματικός αθλητισμός.

Τι μήνυμα τους στέλνουμε όταν η εμπιστοσύνη στους θεσμούς κλονίζεται; Τι τους ζητάμε να πιστέψουν όταν αναρωτιούνται αν το αποτέλεσμα κρίνεται αποκλειστικά μέσα στον αγωνιστικό χώρο; Και πώς απαιτούμε από τις νέες γενιές να σέβονται τους κανόνες, όταν οι ίδιοι οι θεσμοί δεν πείθουν ότι τους εφαρμόζουν με συνέπεια;

Η Πολιτεία δεν έχει δικαίωμα να προσπεράσει αυτά τα ερωτήματα. Έχει υποχρέωση να προστατεύσει την αξιοπιστία του αθλητισμού και να διασφαλίσει ότι κάθε παιδί θα έχει τη δυνατότητα να αγωνιστεί σε ένα περιβάλλον με ίσους όρους και καθαρούς κανόνες.

Το ζητούμενο δεν είναι να στηθούν λαϊκά δικαστήρια ούτε να καταδικαστούν άνθρωποι πριν ολοκληρωθούν οι έρευνες. Το ζητούμενο είναι να ελεγχθούν τα πάντα, χωρίς εξαιρέσεις, και όπου προκύπτουν ευθύνες να αποδοθούν με βάση τα στοιχεία και τον νόμο. Αυτή είναι η πραγματική κάθαρση. Όχι οι εντυπώσεις, όχι οι επικοινωνιακές κινήσεις, όχι η επιλεκτική ευαισθησία.

Η Πολιτεία πρέπει να περάσει από τα λόγια στις πράξεις. Να ανοίξει τον φάκελο ολόκληρου του αθλητισμού, να ελέγξει κάθε θεσμό με διαφανείς διαδικασίες και να αποδείξει ότι κανείς δεν είναι αρκετά ισχυρός ώστε να μένει στο απυρόβλητο.

Το Basketgate δεν πρέπει να γίνει άλλη μία υπόθεση που θα προκαλέσει θόρυβο για λίγες εβδομάδες και ύστερα θα ξεχαστεί. Πρέπει να γίνει η αφετηρία για μια βαθιά θεσμική αλλαγή, που θα αποκαταστήσει την εμπιστοσύνη και θα προστατεύσει το μέλλον του ελληνικού αθλητισμού.

Κύριοι της Πολιτείας, η ευθύνη είναι δική σας. Μην περιοριστείτε στο μπάσκετ. Μην αρκεστείτε σε εξαγγελίες. Μην αφήσετε αυτή την ευκαιρία να χαθεί.

Βάλτε το μαχαίρι βαθιά στο κόκαλο. Ελέγξτε τα πάντα. Απαιτήστε διαφάνεια από όλους. Και κάντε το ξεκάθαρο: στον ελληνικό αθλητισμό κανείς δεν είναι υπεράνω του νόμου.

Γιατί η μεγαλύτερη υποχρέωση δεν είναι απέναντι στους παράγοντες, στις διοικήσεις ή στους ισχυρούς του αθλητισμού.

Είναι απέναντι στα παιδιά μας. Και αυτή την υποχρέωση δεν έχετε κανένα δικαίωμα να την αγνοήσετε.

Του Γιάννη Παρασύρη 

Από το Blogger.