Από το «δεν γινόταν αλλιώς» στο «θα το έκανα και χωρίς σύμβαση» – Η απολογία Αγγελόπουλου που άνοιξε περισσότερες πληγές
4 εκατ. ευρώ επένδυση, παραχώρηση στον Ολυμπιακό μέχρι τον Μάιο και μια διοίκηση που προσπαθεί να πείσει ότι η επιλογή της ήταν… μονόδρομος
Η συνέντευξη του Μάκη Αγγελόπουλου δεν έμοιαζε με συνέντευξη διοίκησης που έχει τον έλεγχο της κατάστασης.
Έμοιαζε περισσότερο με απολογία.
Μια απολογία απέναντι στον κόσμο της ΑΕΚ, που βλέπει την έδρα της ομάδας του να παραχωρείται στον Ολυμπιακό και ζητά να μάθει το αυτονόητο: γιατί;
Και το πρόβλημα για τον μεγαλομέτοχο είναι ότι στην προσπάθειά του να εξηγήσει το «γιατί», κατάφερε να δημιουργήσει ακόμη περισσότερες απορίες.
Γιατί η βασική γραμμή άμυνας της διοίκησης μπάζει από παντού.
Από τη μία μας λέει ότι η ΑΕΚ δεν μπορούσε να κάνει διαφορετικά.
Από την άλλη, μας λέει ότι ακόμη και χωρίς σύμβαση, θα το έκανε έτσι κι αλλιώς.
Ας αποφασίσουμε λοιπόν.
Ήταν υποχρέωση;
Ήταν επιλογή;
Γιατί και τα δύο μαζί δεν γίνεται.
Το πρώτο μεγάλο παράδοξο
Η επιχειρηματολογία ξεκίνησε από το θεσμικό πλαίσιο.
Το γήπεδο, σύμφωνα με όσα ανέφερε ο Αγγελόπουλος, υπάγεται στη διαχείριση του ΣΕΦ ως ενιαίου φορέα υπό την Πολιτεία.
Άρα η ΑΕΚ δεν μπορούσε να αποφασίσει μόνη της.
Μάλιστα.
Αν αυτή είναι η πραγματικότητα, τότε η συζήτηση θα μπορούσε να τελειώσει εκεί.
Μόνο που δεν τελείωσε.
Γιατί ο ίδιος άνθρωπος πέρασε στη συνέχεια στο προσφυγικό DNA της ΑΕΚ και στα προσωπικά του βιώματα για να εξηγήσει ότι ακόμη και χωρίς σύμβαση, πάλι θα παραχωρούσε το γήπεδο.
Εδώ πλέον υπάρχει ένα τεράστιο λογικό κενό.
Όταν κάτι είσαι υποχρεωμένος να το κάνεις, δεν χρειάζεται να μας εξηγείς ότι θα το έκανες από μόνος σου.
Και όταν μας λες ότι θα το έκανες από μόνος σου, τότε δεν μπορείς ταυτόχρονα να ζητάς από τον κόσμο να θεωρήσει ότι δεν είχες καμία επιλογή.
Αυτό δεν είναι λεπτομέρεια.
Είναι η καρδιά ολόκληρης της υπόθεσης.
Η ΑΕΚ πληρώνει και ο Ολυμπιακός παίζει
Και εδώ φτάνουμε στο πιο εξοργιστικό σημείο για μεγάλο κομμάτι του κόσμου.
Η ΑΕΚ επένδυσε, σύμφωνα με τον ίδιο τον μεγαλομέτοχό της, περίπου 4 εκατομμύρια ευρώ για να γίνει το γήπεδο λειτουργικό και να αδειοδοτηθεί.
Η ΑΕΚ έβαλε τα χρήματα.
Η ΑΕΚ δημιούργησε τις συνθήκες.
Η ΑΕΚ το χρησιμοποιεί ως έδρα.
Και τώρα ο Ολυμπιακός μπορεί να το χρησιμοποιεί για μεγάλο μέρος της αγωνιστικής περιόδου.
Και πρέπει όλοι να θεωρήσουμε ότι αυτό είναι περίπου… φυσιολογικό.
Όχι.
Δεν είναι φυσιολογικό για τον κόσμο της ΑΕΚ.
Και δεν γίνεται να απαιτείς από έναν οπαδό να το αντιμετωπίσει σαν μια απλή διοικητική λεπτομέρεια.
Μέχρι τον Ιανουάριο; Όχι. Μέχρι τον Μάιο!
Και σαν να μην έφτανε αυτό, η υπόθεση έγινε ακόμη πιο ενδιαφέρουσα.
Η αρχική εικόνα ήταν ότι η παραχώρηση θα ήταν προσωρινή, μέχρι τα τέλη Ιανουαρίου.
Στη συνέντευξη αποκαλύφθηκε ότι υπήρξαν δύο επεκτάσεις.
Δηλαδή ο Ολυμπιακός μπορεί να φτάσει να χρησιμοποιεί τη SUNEL Arena μέχρι και τον Μάιο.
Με άλλα λόγια;
Σχεδόν ολόκληρη η σεζόν.
Η έδρα της ΑΕΚ.
Για τον Ολυμπιακό.
Και το ακόμη πιο εντυπωσιακό;
Μας είπες ότι δεν πρόκειται να μπουν στα ταμεία της ΚΑΕ τα περίφημα «εκατομμύρια».
Άρα, Μάκη, εξήγησέ το στον κόσμο με μία πρόταση:
Τι ακριβώς κέρδισε η ΑΕΚ από αυτή την υπόθεση;
Το ΣΕΦ δεν είναι απάντηση
Και μετά μας έδωσες το ΣΕΦ ως αντιστάθμισμα.
Θα μπορεί, είπες, η ΑΕΚ να αγωνιστεί εκεί αν χρειαστεί.
Αλήθεια τώρα;
Πιστεύεις πραγματικά ότι αυτό λύνει το πρόβλημα;
Πιστεύεις ότι ο κόσμος της ΑΕΚ θα ακούσει «θα μπορούμε να παίξουμε στο ΣΕΦ» και θα θεωρήσει ότι πήρε ισοδύναμο αντάλλαγμα;
Το ΣΕΦ δεν είναι η έδρα της ΑΕΚ.
Και η δυνατότητα να χρησιμοποιήσεις θεωρητικά το γήπεδο του Ολυμπιακού δεν αντικαθιστά την απώλεια της δικής σου έδρας.
Αν μάλιστα μιλάμε για εντός έδρας παιχνίδια απέναντι σε συγκεκριμένους αντιπάλους, τα πράγματα γίνονται ακόμη πιο περίπλοκα.
Μην παρουσιάζεις λοιπόν ως μεγάλο ανταποδοτικό όφελος κάτι που στην πράξη είναι γεμάτο προϋποθέσεις και αβεβαιότητες.
49 χρόνια στα χαρτιά, υπογραφές… αργότερα
Και μετά υπάρχει το ακόμη μεγαλύτερο παράδοξο.
Μιλάμε για παραχώρηση 49 ετών.
Τέσσερα εκατομμύρια ευρώ επένδυση.
Αδειοδότηση.
Παρεμβάσεις.
Έξοδα.
Και την ίδια στιγμή ακούμε ότι η σύμβαση θα υπογραφεί τις επόμενες ημέρες με βάση το ΦΕΚ.
Δηλαδή πρώτα επενδύσαμε και μετά οριστικοποιούμε το πλαίσιο;
Αν αυτό αποτυπώνει πράγματι τη σειρά των γεγονότων, τότε η ΑΕΚ έχει κάθε λόγο να ζητά πολύ πιο αναλυτικές εξηγήσεις.
Γιατί ένας επαγγελματικός οργανισμός που επενδύει εκατομμύρια δεν μπορεί να λειτουργεί με τη λογική «προχωράμε και βλέπουμε τι θα γράψει τελικά η σύμβαση».
«Χωρίς Financial Fair Play δεν θα παίζαμε Ευρώπη»
Και μέσα σε όλα αυτά, ο Αγγελόπουλος έριξε και μία βόμβα για τα οικονομικά της ΚΑΕ.
Υποστήριξε ότι αν υπήρχε Financial Fair Play αντίστοιχο με το ποδόσφαιρο, η ΑΕΚ δεν θα μπορούσε να αγωνίζεται στην Ευρώπη.
Και αποκάλυψε ότι καλύπτει προσωπικά περίπου 65%-70% του ετήσιου προϋπολογισμού.
Εδώ δεν χωράει ειρωνεία.
Αυτό είναι σοβαρό.
Γιατί δείχνει ότι το μοντέλο της ΑΕΚ εξακολουθεί να εξαρτάται δραματικά από έναν άνθρωπο.
Και όσο μεγάλη κι αν είναι η οικονομική προσφορά του Αγγελόπουλου, η ΑΕΚ δεν μπορεί να οικοδομήσει μακροπρόθεσμη αυτονομία πάνω στη μόνιμη ανάγκη ενός ιδιοκτήτη να καλύπτει τη μαύρη τρύπα.
Αυτό είναι διοικητικό πρόβλημα.
Και κάποια στιγμή πρέπει να αντιμετωπιστεί ως τέτοιο.
«Ποδοσφαιρικοί» όσοι αντιδρούν;
Και επειδή προφανώς τα επιχειρήματα δεν ήταν αρκετά, ήρθε και η επίθεση στους επικριτές.
Όσοι αντιδρούν, είπε ο Αγγελόπουλος, είναι κατά βάση «ποδοσφαιρικοί» και άνθρωποι που δεν πηγαίνουν στο γήπεδο.
Εδώ η διοίκηση κάνει ένα πολύ επικίνδυνο λάθος.
Δεν μπορείς να βαφτίζεις «άσχετο» όποιον διαφωνεί μαζί σου.
Δεν χρειάζεται να είναι κάποιος οργανωμένος.
Δεν χρειάζεται να είναι κάτοχος διαρκείας.
Δεν χρειάζεται να έχει παρακολουθήσει κάθε παιχνίδι.
Αρκεί να είναι ΑΕΚτζής και να θεωρεί ότι η έδρα της ομάδας του δεν πρέπει να μετατρέπεται σε προσωρινό σπίτι του Ολυμπιακού.
Αυτό είναι απολύτως θεμιτή θέση.
Και δεν ακυρώνεται με χαρακτηρισμούς.
Ο Χατζηχρήστος δεν μπορεί να γίνει άλλοθι
Και μετά ήρθε η αναφορά στον Δημήτρη Χατζηχρήστο.
«Αν ζούσε, η αντιμετώπιση θα ήταν διαφορετική».
Μια φράση που δύσκολα μπορεί να λειτουργήσει υπέρ της διοίκησης.
Γιατί ο Χατζηχρήστος είναι ιστορικό πρόσωπο της ΑΕΚ.
Η μνήμη του δεν μπορεί να χρησιμοποιείται ως ασπίδα σε μια σημερινή διοικητική επιλογή.
Οι αποφάσεις κρίνονται με τα σημερινά δεδομένα, όχι με υποθετικές τοποθετήσεις ανθρώπων που δεν μπορούν να απαντήσουν.
Η ΑΕΚ δεν χρειάζεται επίκληση νεκρών για να δικαιολογήσει μια ζωντανή απόφαση.
Χρειάζεται καθαρή εξήγηση.
Το πραγματικό πρόβλημα του Αγγελόπουλου
Και κάπου εδώ βρίσκεται όλη η ουσία.
Ο Μάκης Αγγελόπουλος έχει επενδύσει στην ΑΕΚ. Αυτό δεν μπορεί να το αμφισβητήσει κανείς.
Έχει βάλει χρήματα.
Έχει στηρίξει την ομάδα.
Έχει κρατήσει το τμήμα όρθιο σε δύσκολες περιόδους.
Όμως αυτό δεν σημαίνει ότι απέκτησε και το αλάθητο.
Ο επενδυτής δεν αγοράζει ασυλία από την κριτική.
Και η ΑΕΚ δεν είναι ιδιοκτησία κανενός προσώπου.
Είναι ιστορία, κόσμος, μνήμη, σύμβολο.
Η SUNEL Arena δεν είναι απλώς ένα κτίριο.
Είναι η έδρα της ΑΕΚ.
Και όταν αυτή παραχωρείται στον Ολυμπιακό για μήνες, είναι απολύτως αναμενόμενο να υπάρχει αντίδραση.
Το «μονόδρομος» δεν πείθει κανέναν
Στο τέλος, η συνέντευξη άφησε μια πολύ συγκεκριμένη αίσθηση.
Ότι η διοίκηση προσπάθησε να παρουσιάσει ως αναπόφευκτο κάτι που ταυτόχρονα περιέγραψε ως συνειδητή επιλογή.
Να παρουσιάσει ως ανταποδοτικό όφελος ένα θεωρητικό δικαίωμα χρήσης του ΣΕΦ.
Να εξηγήσει μια παραχώρηση μέχρι τον Ιανουάριο, ενώ πλέον μπορεί να φτάσει μέχρι τον Μάιο.
Να μιλήσει για επένδυση εκατομμυρίων σε ένα γήπεδο που η ΑΕΚ δεν ελέγχει απόλυτα.
Και όταν η βάση αντέδρασε, να της απαντήσει ότι είναι… «ποδοσφαιρική».
Αυτό δεν είναι επικοινωνιακή διαχείριση κρίσης. Είναι η κρίση που συνεχίζει να μεγαλώνει.
Ο Αγγελόπουλος μπορεί να θεωρεί ότι έκανε το σωστό.
Μπορεί να πιστεύει ότι η ΑΕΚ δεν είχε άλλη επιλογή.
Μπορεί να θεωρεί ότι η ιστορική ταυτότητα του συλλόγου επιβάλλει να βοηθά έναν αντίπαλο όταν υπάρχει ανάγκη.
Όμως ο κόσμος έχει δικαίωμα να διαφωνεί.
Και έχει δικαίωμα να ρωτά.
Πόσα έδωσε η ΑΕΚ; Τι πήρε πίσω; Μέχρι πότε θα παίζει ο Ολυμπιακός; Τι ακριβώς προβλέπει η σύμβαση; Ποιος αποφασίζει για το γήπεδο; Και γιατί πρέπει ο κόσμος της ΑΕΚ να θεωρεί αυτονόητη μια απόφαση που αγγίζει την ίδια την έδρα του;
Μέχρι να δοθούν καθαρές απαντήσεις, η ιστορία δεν θα κλείσει.
Και όσο περισσότερο επιχειρείται να παρουσιαστεί ως «μονόδρομος», τόσο περισσότερο θα μοιάζει με διοικητική επιλογή που απλώς δεν θέλει κανείς να αναλάβει το πραγματικό της πολιτικό και οπαδικό κόστος.



