ΕΟΕ: Εξπρές για την προσβολή τιμής, με «χειρόφρενο» στην υπόθεση Λιόλιου και ΕΕΑ!

Η παραπομπή του Δήμου Στασινόπουλου στην ΕΦΙΠΗΔ, οι καταγγελίες που συνδέονται με την υπόθεση του Προμηθέα και τα ερωτήματα για την ταχύτητα των πειθαρχικών διαδικασιών. Γιατί η υπόθεση των δηλώσεων προχώρησε, ενώ τα ζητήματα που αφορούν την ΕΕΑ παραμένουν στο επίκεντρο της αντιπαράθεσης;

Στα σαλόνια όπου η αθλητική εξουσία συναντά τα οικονομικά συμφέροντα, η αφέλεια είναι κακός σύμβουλος. Και στο ελληνικό μπάσκετ, όταν ανοίγουν ταυτόχρονα μέτωπα πειθαρχίας, διοίκησης και θεσμικής νομιμότητας, το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι μόνο ποιος καταγγέλλει ποιον. Είναι και ποια υπόθεση κινείται με ταχύτητα και ποια παραμένει σε αναμονή.

Χαίρετε ξανά. Τις τελευταίες ημέρες, η υπόθεση του Δήμου Στασινόπουλου, ιδιοκτήτη της ΚΑΕ Αμαρουσίου, και η παραπομπή του στην Επιτροπή Φιλάθλου Ιδιότητας, Ηθικής και Δεοντολογίας της ΕΟΕ (ΕΦΙΠΗΔ) έχουν προκαλέσει συζητήσεις στον χώρο του ελληνικού μπάσκετ. Την ίδια στιγμή, τα ζητήματα που έχουν τεθεί γύρω από τον Βαγγέλη Λιόλιο και την υπόθεση του Προμηθέα, μετά τις εξελίξεις στην Επιτροπή Επαγγελματικού Αθλητισμού (ΕΕΑ), εξακολουθούν να τροφοδοτούν την αντιπαράθεση.

Η αντίθεση αυτή γεννά εύλογα ερωτήματα. Γιατί η πειθαρχική διαδικασία που αφορά δηλώσεις και φερόμενη προσβολή τιμής φαίνεται να προχωρά, ενώ τα ευρύτερα ζητήματα που σχετίζονται με την υπόθεση της ΕΕΑ βρίσκονται σε διαφορετικό στάδιο; Η απάντηση απαιτεί εξέταση των συγκεκριμένων φακέλων, των αρμοδιοτήτων των οργάνων και των διαδικαστικών δεδομένων. Δεν αρκούν οι εντυπώσεις. Αλλά ούτε και τα ερωτήματα μπορούν να παραμερίζονται.

Η «ταχείας κυκλοφορίας» υπόθεση των δηλώσεων

Στην περίπτωση του Δήμου Στασινόπουλου, το αντικείμενο της πειθαρχικής διερεύνησης φέρεται να αφορά γραπτά μηνύματα, δημόσιες τοποθετήσεις και εκφράσεις που κρίθηκε ότι ενδέχεται να προσβάλλουν την τιμή και την υπόληψη του προέδρου της ΕΟΚ, Βαγγέλη Λιόλιου.

Τέτοιες υποθέσεις έχουν ένα διαδικαστικό πλεονέκτημα: το επίμαχο υλικό μπορεί να είναι συγκεκριμένο και άμεσα διαθέσιμο. Υπάρχουν κείμενα, δηλώσεις και μηνύματα που μπορούν να αξιολογηθούν από το αρμόδιο όργανο χωρίς να απαιτείται εξαρχής η διερεύνηση σύνθετων εταιρικών ή οικονομικών σχέσεων.

Αυτό, βεβαίως, δεν σημαίνει ότι η υπόθεση είναι αυτομάτως απλή ή ότι η ευθύνη έχει αποδειχθεί. Η κλήση σε απολογία δεν ισοδυναμεί με καταδίκη και ο εγκαλούμενος δικαιούται να παρουσιάσει τις θέσεις του.

Το ερώτημα, ωστόσο, παραμένει: όταν ένα πειθαρχικό όργανο μπορεί να κινηθεί για συγκεκριμένες δημόσιες αναφορές, με ποια κριτήρια αποφασίζει αν και πότε θα εξετάσει καταγγελίες που αφορούν ζητήματα διοίκησης και πιθανών ασυμβιβάστων;

Η υπόθεση Λιόλιου και Προμηθέα: Τι έχει σημασία να διευκρινιστεί

Στο άλλο μέτωπο βρίσκεται η υπόθεση που συνδέεται με την ΕΕΑ και τα ζητήματα που έχουν τεθεί σχετικά με την ενδεχόμενη άσκηση διοικητικής επιρροής στην ΚΑΕ Προμηθέας Πατρών.

Εδώ δεν αρκεί μια γενική αναφορά σε «παρασκηνιακή διοίκηση». Χρειάζεται να αποσαφηνιστεί τι ακριβώς διαπίστωσε η ΕΕΑ, ποιο είναι το περιεχόμενο της σχετικής απόφασης, ποια στοιχεία περιλαμβάνονται στον φάκελο και ποιες συνέπειες απορρέουν από αυτά. Εξίσου σημαντικό είναι να διαπιστωθεί αν και με ποιον τρόπο το υλικό διαβιβάστηκε στα αρμόδια πειθαρχικά ή δικαστικά όργανα.

Σύμφωνα με όσα αναφέρονται στο σχετικό ρεπορτάζ, η υπόθεση συνδέεται με δικαστικές κινήσεις της πλευράς του Προμηθέα, ενώ γίνεται αναφορά και σε ενδεχόμενη διαβίβαση της δικογραφίας στον αθλητικό εισαγγελέα. Οι ακριβείς διαδικαστικές εξελίξεις και το περιεχόμενο των αποφάσεων χρειάζονται επιβεβαίωση από τα επίσημα έγγραφα.

Αυτή είναι η κρίσιμη διαφορά: άλλο η καταγγελία, άλλο το πόρισμα μιας διοικητικής αρχής και άλλο η τελική δικαστική κρίση. Η διάκριση αυτή προστατεύει τόσο τη θεσμική νομιμότητα όσο και τα δικαιώματα όλων των εμπλεκομένων.

Το ζήτημα, συνεπώς, δεν είναι να προεξοφληθεί οποιαδήποτε ευθύνη του Βαγγέλη Λιόλιου. Είναι να εξηγηθεί με σαφήνεια αν υπάρχουν στοιχεία που απαιτούν περαιτέρω πειθαρχική διερεύνηση και, εφόσον υπάρχουν, ποια διαδικασία ακολουθείται.

Η ΕΦΙΠΗΔ και το ζήτημα της θεσμικής ανεξαρτησίας

Η σύνθεση και ο τρόπος λειτουργίας της ΕΦΙΠΗΔ αποτελούν επίσης πεδίο δημόσιου ενδιαφέροντος. Όταν ένα όργανο καλείται να εξετάσει υποθέσεις που αγγίζουν πρόσωπα με ισχυρή παρουσία στην αθλητική διοίκηση, η ανεξαρτησία του και η εμπιστοσύνη προς τις αποφάσεις του έχουν ιδιαίτερη σημασία.

Το γεγονός ότι οι αθλητικοί θεσμοί λειτουργούν μέσα σε ένα δίκτυο ομοσπονδιών, εκπροσώπων και διοικητικών σχέσεων δεν αποδεικνύει από μόνο του μεροληψία. Δημιουργεί, όμως, την ανάγκη για σαφείς κανόνες, διαφανείς διαδικασίες και αιτιολογημένες αποφάσεις, ώστε να μην αφήνονται περιθώρια αμφισβήτησης.

Εδώ βρίσκεται και η ουσία της συζήτησης για την ΕΟΕ: εφαρμόζονται ενιαία κριτήρια σε όλες τις υποθέσεις ή η ταχύτητα και η προτεραιότητα διαφοροποιούνται ανάλογα με το αντικείμενο και τα εμπλεκόμενα πρόσωπα;

Για να δοθεί τεκμηριωμένη απάντηση, απαιτούνται συγκεκριμένα στοιχεία για τις ημερομηνίες έναρξης των διαδικασιών, τις διαβιβάσεις φακέλων, τις αποφάσεις των αρμόδιων οργάνων και τους λόγους τυχόν αναμονής. Χωρίς αυτά, οι ισχυρισμοί περί επιλεκτικής μεταχείρισης παραμένουν ερωτήματα προς διερεύνηση και όχι αποδεδειγμένα συμπεράσματα.

Το «judo» του αντιπερισπασμού και η αλλαγή της ατζέντας

Στην πολιτική επικοινωνία, η μετατόπιση της συζήτησης από την αρχική καταγγελία στη συμπεριφορά του καταγγέλλοντος είναι μια γνώριμη τακτική. Όταν η αντιπαράθεση αφορά τη διοίκηση ενός θεσμού, η δημόσια συζήτηση μπορεί εύκολα να μεταφερθεί από την ουσία των καταγγελιών στο ύφος, στις εκφράσεις και στον τρόπο με τον οποίο διατυπώθηκαν.

Στην περίπτωση Αμαρουσίου – ΕΟΚ, η πειθαρχική διαδικασία σε βάρος του Στασινόπουλου ενδέχεται να αποκτήσει αυτήν ακριβώς τη διάσταση στη δημόσια αντιπαράθεση: το επίκεντρο να μετακινηθεί από τα ερωτήματα για την υπόθεση του Προμηθέα στο αν ο καταγγέλλων ξεπέρασε τα όρια της θεμιτής κριτικής.

Ωστόσο, δύο ζητήματα μπορούν και πρέπει να εξετάζονται παράλληλα. Αν υπήρξαν προσβλητικές εκφράσεις, αυτές μπορούν να αξιολογηθούν με βάση τους ισχύοντες κανόνες. Την ίδια στιγμή, οι καταγγελίες που προκάλεσαν την αντιπαράθεση δεν παύουν να χρήζουν εξέτασης, εφόσον εμπίπτουν στην αρμοδιότητα των αντίστοιχων οργάνων.

Η πειθαρχική αξιολόγηση μιας δήλωσης δεν αποτελεί απάντηση στην ουσία μιας διαφορετικής καταγγελίας. Ούτε η ύπαρξη μιας καταγγελίας παρέχει απεριόριστη ασυλία σε όποιον τη διατυπώνει.

Το άρθρο 130 και οι συνέπειες που απαιτούν προσοχή

Στη δημόσια συζήτηση γίνεται αναφορά στο άρθρο 130 και σε πιθανές πειθαρχικές συνέπειες, όπως η έκπτωση ή η στέρηση της φίλαθλης ιδιότητας. Οι συνέπειες αυτές δεν πρέπει να παρουσιάζονται ως αυτόματες: εξαρτώνται από το ακριβές περιεχόμενο της εφαρμοστέας διάταξης, τη φύση της παράβασης, την αρμοδιότητα του οργάνου και την έκβαση της διαδικασίας.

Το ίδιο ισχύει και για τον ισχυρισμό ότι ενδεχόμενη στέρηση της φίλαθλης ιδιότητας θα απέκλειε αυτομάτως τον Στασινόπουλο από τη διοίκηση της ΚΑΕ. Μια τέτοια συνέπεια χρειάζεται ειδική νομική τεκμηρίωση και δεν μπορεί να θεωρείται δεδομένη χωρίς εξέταση των σχετικών διατάξεων.

Ακριβώς επειδή οι πιθανές κυρώσεις είναι σοβαρές, η διαδικασία οφείλει να είναι σαφής, αιτιολογημένη και σύμφωνη με τις προβλεπόμενες εγγυήσεις.

Δύο υποθέσεις, ένα κοινό αίτημα: Διαφάνεια

Το πραγματικό ζήτημα δεν είναι αν μια υπόθεση μπορεί να εξεταστεί γρηγορότερα από μια άλλη. Οι υποθέσεις διαφέρουν ως προς το αντικείμενο, τα διαθέσιμα στοιχεία και τις απαιτούμενες διαδικασίες. Το πρόβλημα αρχίζει όταν δεν εξηγούνται επαρκώς οι διαφορές αυτές και δημιουργείται η εντύπωση ότι οι κανόνες εφαρμόζονται με διαφορετικό μέτρο.

Η ΕΦΙΠΗΔ οφείλει να εξετάσει όσα εμπίπτουν στην αρμοδιότητά της με βάση τα στοιχεία και τους κανονισμούς. Η ΕΕΑ και τα δικαστικά όργανα οφείλουν να προχωρήσουν στις δικές τους διαδικασίες με τις προβλεπόμενες εγγυήσεις. Και η ΕΟΚ, ως θεσμικός φορέας, έχει κάθε λόγο να επιδιώκει να απαντηθούν τα ερωτήματα που επηρεάζουν την αξιοπιστία της.

Η ουσία δεν είναι να επιλεγεί εκ των προτέρων ποιος έχει δίκιο. Είναι να μην υπάρξουν υποθέσεις δύο ταχυτήτων, ούτε εντυπώσεις ότι η αυστηρότητα εξαντλείται στις δηλώσεις και η διερεύνηση καθυστερεί όταν το αντικείμενο γίνεται πιο σύνθετο και πολιτικά ευαίσθητο.

Στο ελληνικό μπάσκετ, η εμπιστοσύνη δεν αποκαθίσταται με ανακοινώσεις και αλληλοκατηγορίες. Αποκαθίσταται με τεκμηριωμένες αποφάσεις, διαφανείς διαδικασίες και ίσα μέτρα για όλους.

Γιατί ένα screenshot μπορεί να είναι αφετηρία πειθαρχικής διερεύνησης. Δεν μπορεί, όμως, να γίνει άλλοθι για να μείνουν αναπάντητα τα υπόλοιπα ερωτήματα.

Με ένα σφύριγμα… και μέχρι την επόμενη εξέλιξη.

Διαβάστε περισσότερα ΕΔΩ: