Η άμυνα του Ολυμπιακού χτυπάει «καμπανάκι» – Εκεί βρίσκεται το πραγματικό πρόβλημα
Οι 96 πόντοι από τη Βίρτους δεν είναι το μοναδικό ζήτημα για την ομάδα του Μπαρτζώκα – Τα επιθετικά ριμπάουντ των αντιπάλων είναι η μεγαλύτερη πληγή των «ερυθρόλευκων».
Η ήττα από τη Βίρτους Μπολόνια με 96-94, με το buzzer beater του Μάρκους Καρ, άφησε τον Ολυμπιακό στο 2-1 στη EuroLeague και ταυτόχρονα έφερε ξανά στο προσκήνιο ένα θέμα που έχει αρχίσει να απασχολεί έντονα τον Γιώργο Μπαρτζώκα: την αμυντική λειτουργία της ομάδας.
Ο Έλληνας τεχνικός δεν έκρυψε τον προβληματισμό του. Και δεν στάθηκε μόνο στην εικόνα του αγώνα με τους Ιταλούς. Το ζήτημα είναι συνολικό, καθώς οι Πειραιώτες έχουν ήδη δεχθεί 89 πόντους από την Μπασκόνια, 91 από τη Ζάλγκιρις και 96 από τη Βίρτους, ενώ το Defensive Rating τους βρίσκεται στους 120 πόντους ανά 100 κατοχές, έναντι 115 του μέσου όρου της διοργάνωσης.
Με στόχο το back to back, προφανώς και πρόκειται για αριθμούς που δεν μπορούν να αφήσουν ικανοποιημένο τον Μπαρτζώκα.
Ωστόσο, υπάρχει και η άλλη πλευρά της εικόνας.
Η άμυνα του Ολυμπιακού δεν βρίσκεται ακόμη στα περσινά στάνταρ, όμως τα δεδομένα δείχνουν πως η κατάσταση δεν είναι τόσο δραματική όσο ενδεχομένως αποτυπώνεται μέσα από τα τελικά σκορ.
Με τη βοήθεια των στοιχείων του 3stepsbasket, μπορούμε να δούμε πιο καθαρά από πού προκύπτουν τα προβλήματα και ποιο είναι το στοιχείο που πρέπει να διορθωθεί άμεσα.
Οι αντίπαλοι δεν σουτάρουν καλύτερα από τον μέσο όρο
Ένα πρώτο ενδιαφέρον στοιχείο αφορά την αποτελεσματικότητα των αντιπάλων του Ολυμπιακού στα σουτ εντός πεδιάς.
Οι ομάδες που αντιμετώπισαν τους Πειραιώτες σουτάρουν με 53,5% eFG, τη στιγμή που ο μέσος όρος της EuroLeague στις τρεις πρώτες αγωνιστικές βρίσκεται στο 53,8%.
Με άλλα λόγια, ο Ολυμπιακός δεν επιτρέπει στους αντιπάλους του να σουτάρουν με κάποιο εξωφρενικά υψηλό ποσοστό. Βρίσκεται σχεδόν ακριβώς στον μέσο όρο της διοργάνωσης.
Ακόμη πιο ενδιαφέρουσα είναι η κατανομή των σουτ.
Από το ζωγραφιστό οι αντίπαλοι έχουν 17,7/32 (55,2%), ενώ από τη μέση απόσταση σουτάρουν με 47,6% (3,3/7). Στις γωνίες, ωστόσο, το ποσοστό ανεβαίνει στο 56,3% (3/5,3).
Από τις 45 μοίρες και την κορυφή, αντίθετα, η αποτελεσματικότητα πέφτει σημαντικά, με τους αντιπάλους να έχουν 31,3% (10/31,3).
Άρα, το πρόβλημα δεν είναι ότι ο Ολυμπιακός δέχεται ασταμάτητα καλά σουτ.
Το μεγάλο πρόβλημα βρίσκεται αλλού.
Τα επιθετικά ριμπάουντ είναι η μεγάλη πληγή
Και εδώ βρίσκεται ίσως το σημαντικότερο εύρημα των πρώτων τριών αγωνιστικών.
Ο Ολυμπιακός είναι αυτή τη στιγμή η ομάδα που επιτρέπει τα περισσότερα επιθετικά ριμπάουντ στη EuroLeague.
Οι αντίπαλοί του ανανεώνουν το 41,5% των διαθέσιμων επιθετικών ριμπάουντ, όταν ο μέσος όρος της διοργάνωσης είναι μόλις 32,2%.
Η εικόνα επαναλαμβάνεται και στα τρία παιχνίδια:
Μπασκόνια: 35,4% επιθετικά ριμπάουντ και 10 πόντοι δεύτερης ευκαιρίας.
Ζάλγκιρις: 42,4% και 11 πόντοι δεύτερης ευκαιρίας.
Βίρτους: 47,6% και 14 πόντοι δεύτερης ευκαιρίας.
Η τάση, λοιπόν, δεν είναι τυχαία. Και όσο ο Ολυμπιακός δίνει στους αντιπάλους του δεύτερες και τρίτες κατοχές, τόσο αυξάνει τις πιθανότητες να τιμωρηθεί.
Η αλυσιδωτή αντίδραση
Η απώλεια των αμυντικών ριμπάουντ δεν είναι απλώς ένα πρόβλημα στους αριθμούς.
Είναι κάτι που επηρεάζει ολόκληρη την αμυντική λειτουργία.
Όταν μια ομάδα δεν μπορεί να ολοκληρώσει την άμυνά της με ένα αμυντικό ριμπάουντ, αναγκάζεται να παραμείνει σε κατάσταση άμυνας για περισσότερη ώρα. Οι παίκτες μετακινούνται, οι αποστάσεις αλλάζουν, η αμυντική ισορροπία χαλάει και οι αντίπαλοι αποκτούν νέες ευκαιρίες για να επιτεθούν.
Κάπως έτσι δημιουργείται μια αλυσιδωτή αντίδραση.
Και αυτό είναι πιθανότατα το μεγαλύτερο αγκάθι που καλείται να βγάλει από πάνω του ο Ολυμπιακός.
Και ο ρυθμός ανεβάζει τα σκορ
Υπάρχει, βέβαια, ακόμη ένας παράγοντας που δεν πρέπει να αγνοηθεί: ο ρυθμός παιχνιδιού.
Ο Ολυμπιακός είναι η έκτη πιο γρήγορη ομάδα της EuroLeague, παίζοντας κατά μέσο όρο στις 76,8 κατοχές ανά 40 λεπτά, όταν ο μέσος όρος της διοργάνωσης είναι στις 75,1.
Όσο αυξάνονται οι κατοχές, αυξάνονται φυσιολογικά και οι ευκαιρίες για σκορ. Αυτό λειτουργεί και προς τις δύο κατευθύνσεις: μια ομάδα μπορεί να πετύχει περισσότερους πόντους, αλλά ταυτόχρονα μπορεί να δεχθεί περισσότερους.
Επομένως, τα υψηλά σκορ των πρώτων αγώνων δεν μπορούν να αποδοθούν αποκλειστικά στην κακή άμυνα.
Το συμπέρασμα είναι ξεκάθαρο
Ο Ολυμπιακός έχει αμυντικό πρόβλημα, αλλά όχι ακριβώς εκεί που ίσως δείχνει η πρώτη ανάγνωση των αριθμών.
Οι αντίπαλοι δεν σουτάρουν με ασυνήθιστα υψηλό ποσοστό συνολικά. Αυτό που πληγώνει περισσότερο τους «ερυθρόλευκους» είναι ότι δεν τελειώνουν τις άμυνές τους, επιτρέποντας τεράστιο αριθμό επιθετικών ριμπάουντ και, κατ’ επέκταση, δεύτερων ευκαιριών.
Και αυτό είναι το σημείο που ο Μπαρτζώκας πρέπει να διορθώσει άμεσα.
Γιατί η EuroLeague δεν συγχωρεί κατοχές που χαρίζονται. Και αν ο Ολυμπιακός θέλει πραγματικά να υπερασπιστεί τον τίτλο του, η επιστροφή στην αμυντική του ταυτότητα περνά πρώτα απ’ όλα από το να κλείνει τη φάση με το αμυντικό ριμπάουντ.
