Η γραμμή της άμυνας Λιόλιου: Από τις αποκαλύψεις στους «εχθρούς» και από τις καταγγελίες στις μηνύσεις
Όταν η υπόθεση των φερόμενων ως στημένων αγώνων στο ελληνικό μπάσκετ περνά στο επίκεντρο της δικαστικής έρευνας, το μεγάλο ερώτημα είναι αν θα δοθούν συγκεκριμένες απαντήσεις ή αν η αντιπαράθεση θα μεταφερθεί στο πεδίο των καταγγελιών περί οργανωμένων συμφερόντων.
Το κόλπο είναι παλιό και χιλιοπαιγμένο: όταν η πίεση μεγαλώνει και τα ερωτήματα πληθαίνουν, η συζήτηση μετατοπίζεται. Αντί για απαντήσεις επί της ουσίας, εμφανίζονται οι «εχθροί», οι υποτιθέμενοι εκβιαστές και τα συμφέροντα που —κατά τους ισχυρισμούς της κάθε πλευράς— επιδιώκουν να ελέγξουν τις εξελίξεις.
Στην υπόθεση που έχει προκαλέσει αναταράξεις στο ελληνικό μπάσκετ, το κρίσιμο ζήτημα δεν είναι ποιος θα καταφέρει να εμφανιστεί ως αδικημένος. Είναι τι ακριβώς έχει καταγγελθεί, ποια στοιχεία έχουν συγκεντρωθεί και ποιες απαντήσεις θα δοθούν από τους εμπλεκομένους.
Από την ουσία, στην καταγγελία περί εκβιασμού
Ένα πιθανό πεδίο αντιπαράθεσης είναι η επίκληση επιχειρηματικών συμφερόντων που, σύμφωνα με μια τέτοια γραμμή υπεράσπισης, θα επιδίωκαν να αποκτήσουν επιρροή στο ελληνικό μπάσκετ. Πρόκειται για ισχυρισμούς που, εφόσον διατυπωθούν, οφείλουν να συνοδεύονται από συγκεκριμένα στοιχεία και να εξετάζονται με την ίδια αυστηρότητα όπως κάθε άλλη καταγγελία.
Γιατί άλλο πράγμα είναι να υποστηρίζει κάποιος ότι δέχεται πιέσεις και άλλο να απαντά στα ερωτήματα που έχουν τεθεί για τη λειτουργία της διοίκησης, τις επιλογές και τους ορισμούς διαιτητών ή τις σχέσεις που ερευνώνται στο πλαίσιο της υπόθεσης.
Η επίκληση εξωτερικών πιέσεων δεν συνιστά από μόνη της απάντηση στην ουσία των καταγγελιών. Όπως, βεβαίως, ούτε οι καταγγελίες αρκούν από μόνες τους για να αποδείξουν ενοχή.
Η απαξίωση των μαρτύρων δεν υποκαθιστά τις απαντήσεις
Ένα ακόμη γνώριμο μοτίβο σε υποθέσεις υψηλής έντασης είναι η αμφισβήτηση της αξιοπιστίας όσων μιλούν. Οι καταγγέλλοντες μπορεί να εμφανιστούν ως πικραμένοι, εκδικητικοί ή υποκινούμενοι από τρίτους. Όμως η αξιοπιστία κάθε προσώπου κρίνεται από τα δεδομένα, τις αντιφάσεις, τις διασταυρώσεις και τα αποδεικτικά στοιχεία — όχι από χαρακτηρισμούς.
Το ίδιο ισχύει και προς την αντίθετη κατεύθυνση: κάθε μαρτυρία πρέπει να ελέγχεται, κάθε ισχυρισμός να τεκμηριώνεται και κάθε στοιχείο να αξιολογείται στο πλαίσιο της έρευνας.
Η ουσία, επομένως, δεν βρίσκεται στην προσωπική σύγκρουση, αλλά στο κατά πόσο όσα έχουν κατατεθεί επιβεβαιώνονται από ανεξάρτητα στοιχεία.
Οι μηνύσεις δεν αποτελούν πιστοποιητικό αθωότητας
Η προσφυγή στη Δικαιοσύνη είναι δικαίωμα κάθε πολίτη. Δεν αποτελεί, όμως, από μόνη της απόδειξη ότι οι ισχυρισμοί εναντίον του είναι ψευδείς, όπως και η άσκηση μιας καταγγελίας δεν αποδεικνύει αυτομάτως ότι αυτή ευσταθεί.
Οι δικαστικές κινήσεις μπορεί να αποτελέσουν μέρος μιας ευρύτερης αντιπαράθεσης, αλλά δεν υποκαθιστούν την εξέταση των πραγματικών περιστατικών. Η απάντηση θα δοθεί από τη διαδικασία, την αξιολόγηση των αποδεικτικών μέσων και τις κρίσεις των αρμόδιων αρχών.
Το πραγματικό τεστ για την ΕΟΚ
Για τη διοίκηση της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης, το ουσιαστικό διακύβευμα είναι η διαφάνεια και η δυνατότητα να δοθούν σαφείς, τεκμηριωμένες απαντήσεις στα ερωτήματα που έχουν τεθεί. Αν υπάρχουν στοιχεία για συγκεκριμένες παρατυπίες, πρέπει να εξεταστούν. Αν υπάρχουν ισχυρισμοί που δεν επιβεβαιώνονται, αυτό επίσης πρέπει να προκύψει μέσα από τη νόμιμη διαδικασία.
Οι αναφορές σε αποδεικτικό υλικό, καταγεγραμμένες επικοινωνίες ή οικονομικές διαδρομές έχουν βαρύτητα μόνο στον βαθμό που επιβεβαιώνονται και αξιολογούνται από τις αρμόδιες αρχές. Δεν αρκεί να χαρακτηρίζονται «δεμένα ντοκουμέντα» για να θεωρούνται αυτομάτως αποδεδειγμένα.
Στο τέλος, η υπόθεση δεν θα κριθεί από το ποιος θα φωνάξει περισσότερο, ποιος θα καταγγείλει πρώτος τους αντιπάλους του ή ποιος θα εμφανιστεί ως θύμα μιας οργανωμένης επίθεσης. Θα κριθεί από τα στοιχεία, τις απαντήσεις και τις αποφάσεις της Δικαιοσύνης.
Και αυτό είναι το μόνο πεδίο στο οποίο πρέπει να δοθούν οι κρίσιμες απαντήσεις.
Διαβάστε περισσότερα ΕΔΩ:



