Τρινκιέρι: «Χρειαζόμαστε χρόνο, αλλά δεν τον έχουμε»

Ο Ιταλός τεχνικός του ΠΑΟΚ στάθηκε στη δυσκολία της αναμέτρησης με τη Μπόσνα, στην ψυχραιμία της ομάδας στα κρίσιμα σημεία και στην ανάγκη να βρει ο Δικέφαλος αγωνιστική χημεία.

Ο ΠΑΟΚ μπορεί να μην έπιασε υψηλά στάνταρ απόδοσης στο Σαράγεβο, όμως κατάφερε να φύγει με το πολύτιμο 75-72 επί της Μπόσνα και να πανηγυρίσει τη δεύτερη νίκη του σε ισάριθμες αγωνιστικές του EuroCup.

Μετά το τέλος της αναμέτρησης, ο Αντρέα Τρινκιέρι δεν έκρυψε τις δυσκολίες που αντιμετώπισε η ομάδα του, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στον τρόπο με τον οποίο οι παίκτες του διαχειρίστηκαν τις κρίσιμες κατοχές στο φινάλε.

Ο Ιταλός προπονητής υπογράμμισε πως η Μπόσνα παρουσίασε ένα ανταγωνιστικό πρόσωπο στο δεύτερο ημίχρονο, όμως ο ΠΑΟΚ είχε τις λύσεις όταν η αναμέτρηση κρίθηκε. Παράλληλα, αναφέρθηκε στη διαδικασία δημιουργίας μιας νέας ομάδας, τονίζοντας πως η αγωνιστική χημεία απαιτεί χρόνο, κάτι που στην παρούσα φάση ο Δικέφαλος δεν έχει την πολυτέλεια να περιμένει.

«Ήταν ένα πολύ δύσκολο παιχνίδι. Η Μπόσνα ήταν αρκετά σταθερή στο δεύτερο ημίχρονο, όμως εμείς καταφέραμε να κάνουμε τα πράγματα που έπρεπε στις στιγμές που έπρεπε», ανέφερε αρχικά ο Τρινκιέρι.

Στη συνέχεια στάθηκε στην ανάγκη να αποκτήσει η ομάδα του μεγαλύτερη συνοχή: «Είμαστε μια καινούργια ομάδα, με νέο προπονητή και πολλά νέα πρόσωπα. Όλα είναι καινούργια και γι’ αυτό η κατάσταση είναι συγκεκριμένη: χρειαζόμαστε χρόνο για να καταλάβουμε πώς πρέπει να παίζουμε μαζί».

Ο Τρινκιέρι, πάντως, γνωρίζει πως ο ΠΑΟΚ δεν μπορεί να περιμένει μέχρι να αποκτήσει την απαιτούμενη χημεία, καθώς οι αγωνιστικές υποχρεώσεις τρέχουν. «Χρειαζόμαστε χρόνο, αλλά δεν τον έχουμε», σημείωσε χαρακτηριστικά.

Κλείνοντας, ο προπονητής του Δικεφάλου στάθηκε και στην επιλογή του σχήματος που έκρινε την αναμέτρηση. «Στο τέλος πιστεύω ότι βρήκαμε τους πέντε παίκτες που μπορούσαν να συνυπάρξουν σωστά στο παιχνίδι και πήραμε και κάποια πολύ σημαντικά ριμπάουντ», τόνισε, εξηγώντας σε μεγάλο βαθμό τον τρόπο με τον οποίο ο ΠΑΟΚ κατάφερε να κρατήσει τη νίκη μέχρι το τελευταίο σφύριγμα.

Από το Blogger.