200.000 ευρώ στο τραπέζι και η ΟΔΚΕ γύρισε την πλάτη – Ποιος αποφασίζει και ποιος θα πληρώσει τον λογαριασμό;

Η πρόταση της ATHLOS SPORT, οι χιλιάδες δωρεάν εμφανίσεις και τα μπουφάν που δεν έγιναν ποτέ συμφωνία, οι καταγγελίες για παραβίαση της προηγούμενης σύμβασης και το Final-8 του 2025. Η διοίκηση Μπούσια οφείλει να δώσει συγκεκριμένες απαντήσεις. Οι διαιτητές δεν είναι ούτε πορτοφόλι ούτε κομπάρσοι στις αποφάσεις της ηγεσίας τους.

Στη διαιτησία του μπάσκετ φαίνεται πως κάποιοι έχουν ανακαλύψει μια πρωτότυπη διοικητική πρακτική: όταν φτάνει στο τραπέζι μια πρόταση με σημαντικό οικονομικό όφελος και δωρεάν εξοπλισμό για τους διαιτητές, μπορείς απλώς να κάνεις πως δεν την είδες! Τουλάχιστον αυτό προκύπτει από όσα καταγγέλλει η ATHLOS SPORT, μέσα από την επιστολή του Θεόδωρου Βαντόλα προς τους κατά τόπους Συνδέσμους Διαιτητών Καλαθοσφαίρισης. Μια επιστολή που ανοίγει σοβαρά ζητήματα για τη διαχείριση των χορηγικών συμφωνιών και φέρνει τη διοίκηση Μπούσια αντιμέτωπη με ερωτήματα που δεν απαντώνται με σιωπές και υπεκφυγές.

Ας μιλήσουμε, λοιπόν, με αριθμούς, γιατί οι αριθμοί δεν κρύβονται πίσω από διοικητικά χαμόγελα και γενικόλογες ανακοινώσεις. Σύμφωνα με την εταιρεία, ενόψει της ολοκλήρωσης της τριετούς συνεργασίας που είχε υπογραφεί τον Αύγουστο του 2023, κατατέθηκε πρόταση για ανανέωση της συμφωνίας για ακόμη τρία χρόνια. Το οικονομικό και υλικοτεχνικό πακέτο περιλάμβανε χορηγική χρηματοδότηση 200.000 ευρώ από στοιχηματική εταιρεία, 1.000 δωρεάν αγωνιστικές εμφανίσεις ετησίως, 500 δωρεάν μπουφάν κάθε χρόνο, ενώ προβλεπόταν και η δυνατότητα διατήρησης της χορηγίας της PALAPLAST.

Με απλά λόγια, 200.000 ευρώ και συνολικά 4.500 τεμάχια αθλητικού εξοπλισμού στην τριετία! Δεν μιλάμε για ψιλά στο ταμείο ούτε για κάποια ασήμαντη εμπορική διευκόλυνση. Μιλάμε για μια πρόταση που, εφόσον επιβεβαιώνονται τα στοιχεία της εταιρείας, θα μπορούσε να προσφέρει σημαντική οικονομική ανάσα και ουσιαστική στήριξη στους Συνδέσμους και στους ανθρώπους της διαιτησίας.

Και τι έγινε; Κατά τους ισχυρισμούς της ATHLOS SPORT, η πρόταση δεν αντιμετωπίστηκε με επίσημη έγγραφη απάντηση, ούτε τέθηκε σε διαδικασία αξιολόγησης που να γνωστοποιηθεί στους ενδιαφερομένους. Ούτε αποδοχή, ούτε τεκμηριωμένη απόρριψη, ούτε επαρκής ενημέρωση. Μια σιωπή που γεννά περισσότερα ερωτήματα απ' όσα απαντά. Γιατί, όταν διαχειρίζεσαι συμφέροντα και χρήματα που αφορούν έναν ολόκληρο διαιτητικό χώρο, η ενημέρωση δεν είναι προσωπική επιλογή της διοίκησης. Είναι υποχρέωση απέναντι σε αυτούς που εκπροσωπείς.

Το πράγμα, όμως, δεν σταματά στην πρόταση της νέας συνεργασίας. Η εταιρεία υποστηρίζει ότι κατά τη διάρκεια της προηγούμενης σύμβασης υπήρξαν παραβιάσεις των συμφωνημένων όρων, καθώς η προβλεπόμενη ενδυμασία της ATHLOS δεν χρησιμοποιήθηκε σε σημαντικές διοργανώσεις, με χαρακτηριστική αναφορά στο Final-8 του Κυπέλλου Ελλάδος το 2025. Μάλιστα, φέρεται να έχει ζητήσει επίσημες εξηγήσεις, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο ενεργοποίησης συμβατικών και οικονομικών αξιώσεων.

Εδώ πλέον το ζήτημα αποκτά άλλη διάσταση. Εάν υπάρχουν παραβάσεις συμβατικών υποχρεώσεων, ποιος τις επέτρεψε; Ποιος είχε την ευθύνη ελέγχου της εφαρμογής της συμφωνίας; Υπήρξε ενημέρωση των αρμόδιων οργάνων; Και, κυρίως, ποιος θα αναλάβει την ευθύνη εάν η υπόθεση οδηγηθεί σε οικονομικές διεκδικήσεις; Γιατί οι πιθανές ρήτρες, οι αποζημιώσεις και οι δικαστικές περιπέτειες δεν είναι λογιστικές λεπτομέρειες που μπορεί να εξαφανιστούν κάτω από το χαλί.

Το χειρότερο σενάριο θα ήταν να κληθούν τελικά να πληρώσουν εκείνοι που δεν είχαν καμία αποφασιστική αρμοδιότητα. Οι ίδιοι οι διαιτητές, δηλαδή, που πληρώνουν συνδρομές, καλύπτουν έξοδα και πολλές φορές βάζουν το χέρι στην τσέπη ακόμη και για τον απαραίτητο εξοπλισμό τους. Δεν μπορεί ο απλός διαιτητής να βρίσκεται διαρκώς στη θέση του χρηματοδότη για αποφάσεις που λαμβάνονται σε διοικητικά γραφεία.

Οι Σύνδεσμοι Διαιτητών δεν έχουν την πολυτέλεια να παρακολουθούν αμέτοχοι. Η σύγκληση Γενικής Συνέλευσης πρέπει να τεθεί άμεσα στο τραπέζι, ώστε η διοίκηση να παρουσιάσει έγγραφα, ημερομηνίες, αποφάσεις και πλήρη οικονομικά στοιχεία. Όχι προφορικές εξηγήσεις, όχι αόριστες διαβεβαιώσεις και όχι το γνωστό διοικητικό «θα δούμε». Η υπόθεση απαιτεί διαφάνεια και λογοδοσία.

Τα ερωτήματα είναι συγκεκριμένα και απαιτούν συγκεκριμένες απαντήσεις:

Για ποιον λόγο δεν προχώρησε η προτεινόμενη τριετής συμφωνία των 200.000 ευρώ και των 4.500 τεμαχίων εξοπλισμού, σύμφωνα με την ATHLOS SPORT;

Εξετάστηκε επίσημα η πρόταση από τα αρμόδια όργανα της ΟΔΚΕ; Υπάρχουν πρακτικά και σχετικές αποφάσεις;

Υπήρξε ανταγωνιστική πρόταση με καλύτερους όρους; Αν ναι, ποια ήταν και με ποια διαδικασία επιλέχθηκε;

Ποιος είχε την ευθύνη για τη μη τήρηση των όρων ένδυσης στις διοργανώσεις που επικαλείται η εταιρεία;

Τι οικονομικές συνέπειες ενδέχεται να προκύψουν και ποιος θα αναλάβει την ευθύνη τους;

Κανείς δεν ζητά από τη διοίκηση να αποδεχθεί υποχρεωτικά κάθε χορηγική πρόταση. Ζητείται, όμως, να εξηγήσει με ποια κριτήρια αποφασίζει, πώς προστατεύει τα συμφέροντα των διαιτητών και ποιος ελέγχει τις επιλογές της. Αυτή είναι η ουσία της διοικητικής ευθύνης.

Στο τέλος της ημέρας, η διαιτησία δεν είναι προσωπικό μαγαζί κανενός. Οι Σύνδεσμοι δεν είναι διακοσμητικά όργανα και οι διαιτητές δεν είναι υποχρεωμένοι να πληρώνουν τον λογαριασμό για αποφάσεις στις οποίες δεν συμμετείχαν. Η διοίκηση Μπούσια οφείλει να ανοίξει τα χαρτιά της. Γιατί τα 200.000 ευρώ δεν είναι μια ασήμαντη λεπτομέρεια που μπορεί να χαθεί στη γραφειοκρατία. Είναι ένα ποσό που απαιτεί εξηγήσεις, όπως και κάθε πιθανή οικονομική επιβάρυνση που μπορεί να προκύψει.

Η σιωπή δεν αποτελεί διοικητική απάντηση. Και όταν ο λογαριασμός αφορά την τσέπη των διαιτητών, κανείς δεν δικαιούται να αποφασίζει ερήμην τους.

 Διαβάστε περισσότερα ΕΔΩ:

Από το Blogger.