Η ΑΕΚ πληρώνει τις μεταγραφικές της παραλείψεις – Τα κενά που δεν κρύβονται και ο Νίκολιτς που στερεύει από λύσεις
Η επιλογή να μη θωρακιστεί η δεξιά πλευρά της άμυνας και να μην αποκτηθεί ένας ακόμη στόπερ αποδεικνύεται ήδη προβληματική. Το βαρύ πρόγραμμα, οι απαιτήσεις του Champions League και η περιορισμένη εμπιστοσύνη σε συγκεκριμένες εναλλακτικές αναδεικνύουν τις αδυναμίες ενός ρόστερ που δείχνει να μην έχει το απαραίτητο βάθος.
Η ΑΕΚ κινδυνεύει να πληρώσει ακριβά τις μεταγραφικές επιλογές του καλοκαιριού. Και το πρόβλημα δεν είναι κάτι που χρειάζεται ιδιαίτερη ανάλυση για να γίνει αντιληπτό. Φαίνεται στο γήπεδο, αποτυπώνεται στις επιλογές του Μάρκο Νίκολιτς και, κυρίως, γίνεται ολοένα πιο έντονο όσο οι αγωνιστικές υποχρεώσεις αυξάνονται.
Η Ένωση επέλεξε να πορευτεί χωρίς δεύτερο δεξί μπακ και χωρίς έναν ακόμη κεντρικό αμυντικό με προοπτική να διεκδικήσει θέση βασικού. Δύο επιλογές που σήμερα μοιάζουν με σοβαρές παραλείψεις και αύριο ενδέχεται να εξελιχθούν σε ακόμη μεγαλύτερο αγωνιστικό πρόβλημα.
Το παιχνίδι στην Τούμπα αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα. Εάν υπήρχε ένας αξιόπιστος δεύτερος δεξιός οπισθοφύλακας, ο Νίκολιτς θα μπορούσε να δώσει ανάσες στον Ρότα, να διαχειριστεί διαφορετικά την επιβάρυνσή του και να έχει περισσότερες επιλογές για τη συγκεκριμένη θέση. Δεν το έκανε, γιατί πολύ απλά δεν διαθέτει την απαραίτητη εναλλακτική.
Ακόμη μεγαλύτερο προβληματισμό προκαλεί η κατάσταση στο κέντρο της άμυνας. Όταν ο προπονητής δεν αισθάνεται έτοιμος να εμπιστευτεί στον νεαρό Αλεξίου έναν ουσιαστικό ρόλο, καταφεύγει στην εμπειρία του Βίντα. Μια επιλογή που μπορεί να έχει τη δική της λογική για ένα συγκεκριμένο παιχνίδι, αλλά δεν αποτελεί λύση με μακροπρόθεσμη προοπτική για μια ομάδα που θέλει να ανταποκριθεί σε πολλαπλά μέτωπα. Αντίστοιχα ερωτήματα υπάρχουν και για τον Γκεοργκίεφ.
Και κάπως έτσι δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος: οι εναλλακτικές υπάρχουν αριθμητικά, αλλά δεν φαίνεται να προσφέρουν στον προπονητή την ασφάλεια και την εμπιστοσύνη που χρειάζεται για να τις χρησιμοποιήσει. Το αποτέλεσμα είναι να περιορίζεται ουσιαστικά το διαθέσιμο ρόστερ και να αυξάνεται η εξάρτηση από συγκεκριμένους ποδοσφαιριστές.
Αυτό είναι ίσως το μεγαλύτερο πρόβλημα της ΑΕΚ. Δεν αρκεί να έχεις έντεκα καλούς ποδοσφαιριστές και μερικές αξιόλογες λύσεις. Χρειάζεσαι βάθος, ισορροπία και πραγματικό ανταγωνισμό σε κάθε θέση. Ιδιαίτερα σε μια σεζόν με τόσο υψηλές απαιτήσεις και με την ευρωπαϊκή πρόκληση του Champions League να επιβαρύνει ακόμη περισσότερο το πρόγραμμα.
Ο Νίκολιτς, βέβαια, βρίσκεται στο επίκεντρο της κριτικής από μερίδα των φίλων της ομάδας. Και όχι εντελώς αδικαιολόγητα. Ο προπονητής έχει ευθύνη για τις επιλογές, τη διαχείριση και την αγωνιστική εικόνα, αλλά δεν μπορεί να δημιουργήσει από το πουθενά λύσεις για θέσεις στις οποίες η ομάδα δεν φρόντισε να ενισχυθεί επαρκώς.
Η ΑΕΚ έχει αποδείξει ότι διαθέτει ποιότητα και δυνατότητες. Το διάστημα από το 45ο έως το 70ό λεπτό στην Τούμπα έδειξε ότι μπορεί να παίξει καλό, γρήγορο και απαιτητικό ποδόσφαιρο, να πιέσει τον αντίπαλο και να επιβάλει τον ρυθμό της. Αυτό, όμως, δεν αρκεί για να καλύψει τις αδυναμίες της ανασταλτικής λειτουργίας.
Η αμυντική της συμπεριφορά προβληματίζει και η αναμέτρηση με τον ΠΑΟΚ το ανέδειξε με τον πλέον ηχηρό τρόπο. Για πρώτη φορά σε αγώνα της στο ελληνικό πρωτάθλημα δέχθηκε τρία γκολ, ενώ η εικόνα του πρώτου 25λέπτου αφήνει ακόμη περισσότερα ερωτήματα. Ο ΠΑΟΚ δημιούργησε τρεις μεγάλες ευκαιρίες και, εάν είχε αξιοποιήσει μία ακόμη, η εξέλιξη της αναμέτρησης θα μπορούσε να είναι πολύ διαφορετική και το σκορ ακόμη βαρύτερο.
Αυτά δεν είναι λεπτομέρειες που μπορούν να προσπεραστούν με μια καλή εμφάνιση για ένα ημίχρονο. Είναι προειδοποιητικά σημάδια που απαιτούν άμεση αντιμετώπιση.
Και η συγκυρία μόνο εύκολη δεν είναι. Η ΑΕΚ έχει μπροστά της τον Παναθηναϊκό και τη Ρεάλ, δύο αναμετρήσεις τεράστιας δυσκολίας, στις οποίες θα κληθεί να αποδείξει ότι μπορεί να διαχειριστεί την πίεση, την κόπωση και τις αγωνιστικές απαιτήσεις χωρίς να αποδιοργανώνεται αμυντικά.
Ο Νίκολιτς καλείται πλέον να βρει ισορροπίες, να περιορίσει τα αμυντικά λάθη και να διαχειριστεί ένα σύνολο στο οποίο δεν φαίνεται να εμπιστεύεται όλες τις διαθέσιμες επιλογές. Και αυτό είναι ένα από τα χειρότερα προβλήματα που μπορεί να αντιμετωπίσει ένας προπονητής σε μια τόσο απαιτητική αγωνιστική περίοδο.
Γιατί όταν ο βασικός κορμός κουράζεται, όταν οι απουσίες αρχίζουν να συσσωρεύονται και όταν οι εναλλακτικές δεν πείθουν, το κόστος μεταφέρεται αναπόφευκτα μέσα στο γήπεδο.
Η ΑΕΚ δεν χρειάζεται απλώς να ελπίζει ότι οι βασικοί της θα αντέξουν. Χρειάζεται λύσεις. Και αυτές έπρεπε να έχουν προβλεφθεί εγκαίρως, όχι να αναζητούνται εκ των υστέρων.
Οι μεταγραφικές παραλείψεις δεν μένουν για πάντα στα χαρτιά. Κάποια στιγμή εμφανίζονται στο γήπεδο, μετατρέπονται σε αγωνιστικά προβλήματα και κοστίζουν βαθμούς, αποτελέσματα και στόχους. Η ΑΕΚ έχει ήδη αρχίσει να βλέπει το πρόβλημα κατάματα. Το ερώτημα είναι αν θα προλάβει να το αντιμετωπίσει πριν το πληρώσει ακόμη ακριβότερα.



