Α. Λατινοπούλου: «Νέα τουρκική πρόκληση στα Δωδεκάνησα – Καμία ανοχή στα παιχνίδια της Άγκυρας με την ελληνική κυριαρχία»
Η Άγκυρα επαναφέρει αξιώσεις για Ρόδο και Κω μέσω του συλλόγου ROİSDER – Η «Φωνή Λογικής» καταγγέλλει την κυβερνητική αδράνεια και ζητά άμεσες ενέργειες αντί για διπλωματικές δημόσιες σχέσεις.
Νέα τουρκική πρόκληση με επίκεντρο τα Δωδεκάνησα αναδεικνύεται μέσα από τις κινήσεις του συλλόγου ROİSDER, ο οποίος επαναφέρει αξιώσεις περί αναγνώρισης «τουρκικής μειονοτικής ταυτότητας» στη Ρόδο και την Κω, καθώς και περί επαναλειτουργίας δίγλωσσων σχολείων στα δύο νησιά. Για την πρόεδρο της «Φωνής Λογικής», Αφροδίτη Λατινοπούλου, πρόκειται για ακόμη μία απόπειρα εργαλειοποίησης μειονοτικών ζητημάτων από την Άγκυρα, με στόχο να δημιουργηθούν εντυπώσεις και να αμφισβητηθούν ελληνικά δικαιώματα. Η Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος (ΠΟΕ), με ανακοίνωσή της στις 9 Νοεμβρίου, ανέδειξε τη δραστηριότητα του συλλόγου, ο οποίος εδρεύει στη Σμύρνη και συμμετέχει από το 2014 στην ευρωπαϊκή οργάνωση FUEN. Οι σχετικές παρεμβάσεις δεν είναι καινούργιες: ο ROİSDER έχει προωθήσει αντίστοιχες θέσεις σε ευρωπαϊκό επίπεδο, με σχετικό ψήφισμα το 2024 και νέα παρέμβαση το 2025. Το καθεστώς, ωστόσο, των Δωδεκανήσων είναι απολύτως σαφές. Με τη Συνθήκη Ειρήνης των Παρισίων του 1947, τα νησιά παραχωρήθηκαν στην Ελλάδα με πλήρη κυριαρχία. Κανένας σύλλογος, κανένα ψήφισμα και καμία οργανωμένη εκστρατεία δεν μπορεί να μετατρέψει την ελληνική κυριαρχία σε αντικείμενο αμφισβήτησης.
Η Αφροδίτη Λατινοπούλου δηλώνει κατηγορηματικά: «Τα Δωδεκάνησα είναι ελληνικά και θα παραμείνουν ελληνικά. Η Ρόδος και η Κως δεν είναι πεδίο άσκησης της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής. Όποιος επιχειρεί να εργαλειοποιήσει μειονοτικά ζητήματα για να εξυπηρετήσει τις επιδιώξεις της Άγκυρας θα μας βρίσκει απέναντί του. Η Ελλάδα δεν διαπραγματεύεται ούτε σπιθαμή της εθνικής της κυριαρχίας. Αρκετά με την ανοχή και την υποχωρητικότητα!». Η «Φωνή Λογικής» συγχαίρει την Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος για την ανάδειξη του ζητήματος και στρέφει ευθέως τα πυρά της στην κυβέρνηση Μητσοτάκη, θέτοντας ένα απλό αλλά αμείλικτο ερώτημα: τι ακριβώς σκοπεύει να κάνει η Αθήνα; Θα περιοριστεί για ακόμη μία φορά σε γενικόλογες δηλώσεις περί εθνικής κυριαρχίας, ενώ η Άγκυρα και οργανώσεις που προωθούν τις θέσεις της συνεχίζουν να ανοίγουν ζητήματα σε διεθνή φόρα; Η κυβέρνηση δεν μπορεί να επικαλείται διαρκώς τον διάλογο με την Τουρκία και την ίδια στιγμή να αφήνει αναπάντητες τέτοιες ενέργειες. Η διπλωματία δεν είναι δημόσιες σχέσεις, ούτε η πολιτική των χαμηλών τόνων μπορεί να αποτελεί μόνιμο άλλοθι για την απουσία αντίδρασης. Η «Φωνή Λογικής» ζητά από τον υπουργό Προστασίας του Πολίτη, Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, να εξετάσει άμεσα αν συντρέχουν οι νόμιμες προϋποθέσεις για την επιβολή απαγόρευσης εισόδου σε μέλη της διοίκησης του ROİSDER και να διασφαλίσει ότι δεν θα υπάρξει παράνομη δραστηριότητα στην ελληνική επικράτεια. Από τον υπουργό Εξωτερικών, Γιώργο Γεραπετρίτη, απαιτεί επίσημες και συγκεκριμένες διπλωματικές παρεμβάσεις στο Συμβούλιο της Ευρώπης, στον ΟΑΣΕ και στους ευρωπαϊκούς θεσμούς, ώστε οι ελληνικές θέσεις να διατυπωθούν χωρίς αμφισημίες και να μην αφήνεται κανένα περιθώριο προπαγάνδας. Ιδιαίτερη ιστορική βαρύτητα προσδίδει στην υπόθεση και το γεγονός ότι οι συγκεκριμένες διεκδικήσεις προβλήθηκαν σε εκδήλωση αφιερωμένη στον Μουσταφά Κεμάλ, πρόσωπο που συνδέεται με την τελευταία φάση της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου, η οποία έχει αναγνωριστεί από την Ελληνική Βουλή με τον νόμο 2193/1994.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη οφείλει να σταματήσει να αντιμετωπίζει κάθε νέα τουρκική πρόκληση ως ακόμη ένα επεισόδιο που θα ξεχαστεί μετά από μια ανακοίνωση. Οι πολίτες δεν χρειάζονται άλλες διαβεβαιώσεις, αλλά συγκεκριμένες απαντήσεις: ποιες διπλωματικές κινήσεις έγιναν, ποιες ενέργειες δρομολογούνται και ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη να υπερασπιστεί έμπρακτα τα ελληνικά συμφέροντα; Αν η κυβέρνηση δεν μπορεί να απαντήσει με πράξεις, τότε οι διακηρύξεις της περί αποφασιστικής υπεράσπισης της εθνικής κυριαρχίας μένουν κενές περιεχομένου. Τα Δωδεκάνησα δεν είναι διαπραγματευτικό χαρτί για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις και η ελληνική κυριαρχία δεν μπορεί να εξαρτάται από τη διάθεση της Άγκυρας. Η Ελλάδα χρειάζεται κυβέρνηση που να υπερασπίζεται τα κυριαρχικά της δικαιώματα με πράξεις — όχι μια κυβέρνηση που απλώς παρακολουθεί, σχολιάζει και εκ των υστέρων διαβεβαιώνει ότι όλα βρίσκονται υπό έλεγχο.



