Λιόλιος – Μαυραγάνης: Το «άδειασμα» του στενού συνεργάτη και τα ερωτήματα που παραμένουν
Στην απολογία του για την υπόθεση του «Basketgate», ο προφυλακισμένος πρώην πρόεδρος της ΕΟΚ φέρεται να αναγνωρίζει τη στενή προσωπική και πολιτική σχέση του με τον Γιώργο Μαυραγάνη, επιχειρώντας, ωστόσο, να αποσυνδέσει πλήρως τη δική του παρουσία από τις ενέργειες που αποδίδονται στον άλλοτε στενό του συνεργάτη.
Πώς είναι δυνατόν ένας έμπειρος παράγοντας να διατηρεί δίπλα του έναν άνθρωπο ως «δεξί χέρι», να του ανοίγει τις πόρτες της Ομοσπονδίας και να τον εντάσσει στον προεκλογικό του μηχανισμό, αλλά στη συνέχεια να υποστηρίζει ότι αγνοούσε τη δράση του;
Αυτό είναι ένα από τα βασικά ερωτήματα που ανακύπτουν από την απολογία του προφυλακισμένου πρώην προέδρου της ΕΟΚ, Βαγγέλη Λιόλιου, για την υπόθεση του «Basketgate». Η υπερασπιστική του γραμμή, όπως παρουσιάζεται, περιλαμβάνει σαφή αποστασιοποίηση από τον Γιώργο Μαυραγάνη, τον άνθρωπο που για μεγάλο διάστημα θεωρούνταν στενός συνεργάτης και έμπιστός του στο περιβάλλον του ελληνικού μπάσκετ.
Διαβάζοντας κανείς όσα φέρεται να υποστήριξε ο Λιόλιος ενώπιον των ανακριτικών αρχών, διαπιστώνει ότι δεν αρνείται την προσωπική σχέση ούτε την παρουσία του Μαυραγάνη κοντά του. Αντίθετα, επιχειρεί να παρουσιάσει μια διαφορετική εκδοχή: ότι ο συνεργάτης του, παρασυρμένος από την εγγύτητά του με την εξουσία, ανέπτυξε αυτόνομη δραστηριότητα, χωρίς να ενεργεί κατ' εντολήν ή με γνώση του ίδιου.
Η χαρακτηριστική φράση που αποδίδεται στον πρώην πρόεδρο είναι ενδεικτική της συγκεκριμένης επιχειρηματολογίας: «Όταν κάποιος είναι δίπλα σε έναν ισχυρό άνθρωπο, νομίζει ότι και ο ίδιος είναι ισχυρός».
Με αυτή τη διατύπωση, ο Λιόλιος φέρεται να επιχειρεί να αποδώσει στον Μαυραγάνη την πρωτοβουλία για επαφές, παρεμβάσεις και υποσχέσεις επιρροής, υποστηρίζοντας ουσιαστικά ότι εκείνος αξιοποιούσε τη σχέση του με τον πρόεδρο για να εμφανίζεται ως πρόσωπο με δύναμη και πρόσβαση στα κέντρα αποφάσεων.
Η σχέση που αναγνωρίζει, η δράση που αρνείται
Ο πρώην πρόεδρος της ΕΟΚ δεν αμφισβητεί ότι γνώριζε τον Μαυραγάνη από το 2014 ούτε ότι διατηρούσαν φιλική σχέση. Σύμφωνα με όσα φέρεται να ανέφερε, ζητούσε από εκείνον πληροφορίες για παράγοντες και προπονητές στην Αθήνα, ενώ τον είχε εντάξει και στον προεκλογικό του μηχανισμό.
Παραδέχεται, επίσης, ότι ο Μαυραγάνης είχε συχνή παρουσία στα γραφεία της Ομοσπονδίας, αποδίδοντάς την στη φιλική τους σχέση. Η αναφορά ότι «μπαινόβγαινε στην ΕΟΚ επειδή ήταν φίλος μου» αποτελεί ένα από τα σημεία που ξεχωρίζουν στην περιγραφή της απολογίας.
Ωστόσο, εκεί όπου αρχίζουν οι αναφορές σε πιθανή εμπλοκή του Μαυραγάνη σε ενέργειες που εξετάζονται στο πλαίσιο της υπόθεσης, η θέση του Λιόλιου αλλάζει.
Ειδικότερα, φέρεται να υποστηρίζει ότι:
Ο Μαυραγάνης δεν είχε γνώση των λειτουργιών και των διαδικασιών της ΕΟΚ, της ΚΕΔ ή της ΟΔΚΕ.
Δεν γνώριζε τίποτα για τις συναντήσεις του με διαιτητές σε καφετέρια στο Σύνταγμα.
Δεν είχε εμπλοκή στα μηνύματα προς διαιτητές που περιλαμβάνονται στα στοιχεία της υπόθεσης, ενώ δηλώνει απογοητευμένος από τον άνθρωπο που είχε εμπιστευτεί.
Η συγκεκριμένη υπερασπιστική προσέγγιση διαχωρίζει, επομένως, την προσωπική σχέση από την ενδεχόμενη δραστηριότητα του Μαυραγάνη. Ο Λιόλιος αναγνωρίζει ότι τον είχε κοντά του, αλλά αρνείται ότι γνώριζε ή ενέκρινε τις κινήσεις που του αποδίδονται.
Η κοινή θυρίδα στην Εθνική Τράπεζα
Ξεχωριστό ενδιαφέρον παρουσιάζει και η αναφορά στην κοινή θυρίδα στην Εθνική Τράπεζα. Σύμφωνα με την εκδοχή που αποδίδεται στον Λιόλιο, η σχετική πρωτοβουλία είχε προέλθει από τον ίδιο τον Μαυραγάνη.
Με αυτόν τον τρόπο, η ευθύνη για την πρόταση σχετικά με την κοινή θυρίδα μεταφέρεται στην πλευρά του στενού συνεργάτη. Παράλληλα, ο πρώην πρόεδρος επιλέγει να εμφανιστεί ως ένας άνθρωπος που αισθάνεται προδομένος από κάποιον τον οποίο εμπιστεύτηκε, αντί να περιοριστεί σε μια συνολική προσωπική επίθεση εναντίον του.
Η δήλωση απογοήτευσης εντάσσεται, έτσι, σε μια ευρύτερη προσπάθεια να παρουσιαστεί ο Μαυραγάνης ως πρόσωπο που ενήργησε με δική του πρωτοβουλία, αξιοποιώντας την εγγύτητά του με τον πρόεδρο.
Το ερώτημα που δύσκολα παρακάμπτεται
Το βασικό ζήτημα, πάντως, παραμένει: πώς ένας άνθρωπος που είχε τόσο στενή πρόσβαση στον πρόεδρο της ΕΟΚ, συμμετείχε στον προεκλογικό του μηχανισμό και είχε τη δυνατότητα να κινείται στους χώρους της Ομοσπονδίας φέρεται να ανέπτυσσε παράλληλη δραστηριότητα χωρίς να γίνεται αντιληπτός από τον άνθρωπο που τον είχε τοποθετήσει τόσο κοντά του;
Και ακόμη: πώς εξηγείται ότι ο Λιόλιος αναγνωρίζει τη στενή σχέση τους, αλλά δηλώνει άγνοια για τις επαφές του Μαυραγάνη με διαιτητές, τις συναντήσεις και τα μηνύματα που εξετάζονται στο πλαίσιο της υπόθεσης;
Πρόκειται για ερωτήματα που δεν απαντώνται απλώς με την επίκληση μιας φιλικής σχέσης ή με τη δήλωση απογοήτευσης από έναν πρώην συνεργάτη. Η ουσία βρίσκεται στο κατά πόσο οι ισχυρισμοί της κάθε πλευράς μπορούν να επιβεβαιωθούν από τα διαθέσιμα στοιχεία.
Στην υπόθεση του «Basketgate», η απολογία Λιόλιου προσθέτει ένα ακόμη κρίσιμο κεφάλαιο στη σχέση του με τον Γιώργο Μαυραγάνη. Και η αντίθεση ανάμεσα στην αναγνωρισμένη εγγύτητα των δύο ανδρών και στην πλήρη αποποίηση γνώσης για τις ενέργειες που αποδίδονται στον δεύτερο είναι ένα από τα σημεία που αναμένεται να απασχολήσουν την περαιτέρω διερεύνηση της υπόθεσης.
Διαβάστε ΕΔΩ όσα φέρεται να υποστήριξε ο Βαγγέλης Λιόλιος για τον Γιώργο Μαυραγάνη.



