Το θεσμικό παράδοξο της ΚΕΔ στους τελικούς της Basket League
Οι επιλογές της ΚΕΔ στους τελικούς της Stoiximan GBL επαναφέρουν στο προσκήνιο τη συζήτηση για τον διαχωρισμό αρμοδιοτήτων, τον τρόπο αξιολόγησης των διαιτητών και τη συμμετοχή έμπειρων στελεχών της ελληνικής διαιτησίας.
Οι τελικοί της Stoiximan GBL ολοκληρώθηκαν, όμως η συζήτηση γύρω από τη διαιτησία και τη λειτουργία των θεσμικών οργάνων του ελληνικού μπάσκετ παραμένει ανοιχτή. Πέρα από όσα συνέβησαν εντός των τεσσάρων γραμμών, ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το παρασκήνιο των ορισμών και των αξιολογήσεων των διαιτητών κατά τη διάρκεια της σειράς που ανέδειξε τον πρωταθλητή.
Στο επίκεντρο βρίσκεται ο πρόεδρος της ΚΕΔ/ΕΟΚ, Στέλιος Κουκουλεκίδης, ο οποίος είχε τον ρόλο του παρατηρητή διαιτησίας στους τέσσερις από τους πέντε τελικούς της σειράς. Μοναδική εξαίρεση αποτέλεσε το τρίτο παιχνίδι, όπου καθήκοντα παρατηρητή ανέλαβε ο Δημήτρης Μπήτης. Στο τέταρτο παιχνίδι της σειράς, ο Τάσος Πηλοΐδης συμμετείχε επίσης στο τραπέζι των παρατηρητών, ωστόσο ο βασικός ρόλος παρέμεινε στα χέρια του επικεφαλής της ΚΕΔ.
Το γεγονός αυτό επαναφέρει στο προσκήνιο μία συζήτηση που εδώ και χρόνια απασχολεί ανθρώπους του χώρου: κατά πόσο είναι θεσμικά ορθό το ίδιο πρόσωπο να συμμετέχει τόσο στη διαδικασία επιλογής των διαιτητών όσο και στην αξιολόγησή τους μετά το τέλος των αγώνων.
Οι επικριτές του συγκεκριμένου μοντέλου υποστηρίζουν πως δημιουργείται ένα προφανές ζήτημα σύγκρουσης ρόλων. Όταν εκείνος που αποφασίζει ποιοι διαιτητές θα σφυρίξουν έναν αγώνα καλείται στη συνέχεια να κρίνει την απόδοσή τους, η έννοια της ανεξάρτητης αξιολόγησης τίθεται αναπόφευκτα υπό αμφισβήτηση. Σε περίπτωση αρνητικής αξιολόγησης, ουσιαστικά αναγνωρίζεται πως η αρχική επιλογή δεν ήταν η καλύτερη δυνατή, γεγονός που δημιουργεί ένα θεσμικό αδιέξοδο.
Την ίδια στιγμή, αρκετοί άνθρωποι του μπάσκετ εκφράζουν απορίες για την περιορισμένη αξιοποίηση προσωπικοτήτων με τεράστια εμπειρία στον χώρο της διαιτησίας. Ο Κώστας Ρήγας, μία από τις σημαντικότερες μορφές της ευρωπαϊκής διαιτησίας και άνθρωπος που συνέβαλε καθοριστικά στην εξέλιξη του θεσμού σε διεθνές επίπεδο, δεν είχε ενεργό ρόλο στους τελικούς. Αντίστοιχα, εκτός του βασικού πλάνου παρέμεινε και ο Λάζαρος Βορεάδης, ένας από τους πλέον έμπειρους παρατηρητές και πρώην διεθνείς διαιτητές της χώρας.
Για πολλούς, το ζήτημα δεν αφορά συγκεκριμένα πρόσωπα αλλά τη συνολική φιλοσοφία λειτουργίας του συστήματος. Σε μία εποχή όπου η διαφάνεια και η λογοδοσία αποτελούν βασικές προϋποθέσεις για την αξιοπιστία κάθε διοργάνωσης, η ύπαρξη σαφών διαχωριστικών γραμμών μεταξύ ορισμού, εποπτείας και αξιολόγησης θεωρείται απαραίτητη.
Το βέβαιο είναι πως η συζήτηση δεν πρόκειται να σταματήσει με το τέλος των τελικών. Αντίθετα, τα ερωτήματα που προέκυψαν αναμένεται να απασχολήσουν έντονα το ελληνικό μπάσκετ και την επόμενη αγωνιστική περίοδο, καθώς η ανάγκη για θεσμική θωράκιση και ενίσχυση της εμπιστοσύνης προς τη διαιτησία παραμένει πιο επίκαιρη από ποτέ.
Διαβάστε περισσότερα ΕΔΩ:
