«Καυτές» σφυρίχτρες το καλοκαίρι: Το παρασκήνιο πίσω από τους ορισμούς της ΚΕΔ!
Γιατί οι τοπικοί διαιτητές έμειναν εκτός σε Λουτράκι και Ρόδο και ποια είναι τα ερωτήματα που προκύπτουν για τη φιλοσοφία των ορισμών στα καλοκαιρινά τουρνουά.
Τα καλοκαιρινά τουρνουά 3x3 και Masters θα μπορούσαν και θα έπρεπε να αποτελούν μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για τους διαιτητές των τοπικών ενώσεων να αποκτήσουν εμπειρίες, να δοκιμαστούν σε διαφορετικές συνθήκες και να έρθουν πιο κοντά σε διοργανώσεις με μεγαλύτερη προβολή.
Όταν, όμως, οι επιλογές στους ορισμούς δημιουργούν την αίσθηση ότι οι τοπικοί ρέφερι δεν έχουν τον πρώτο λόγο, τότε εύλογα προκύπτουν ερωτήματα.
Το ζήτημα έχει προκαλέσει συζητήσεις στον χώρο της διαιτησίας, με το παρασκήνιο γύρω από τους ορισμούς της ΚΕΔ στα καλοκαιρινά τουρνουά να αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον.
Το παράδειγμα του Λουτρακίου
Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του 1ου FIBA Masters Open 2026, που διοργανώθηκε από την ΕΟΚ και το FIBA Foundation στο Λουτράκι.
Μια σημαντική διοργάνωση, με ξεχωριστό σκοπό και ιδιαίτερη σημασία για την ανάπτυξη του 3x3, η οποία ωστόσο φέρεται να δημιούργησε απορίες σχετικά με τη διαιτητική στελέχωσή της.
Το ερώτημα που τέθηκε ήταν απλό:
Για ποιον λόγο δεν αξιοποιήθηκαν περισσότερο οι διαιτητές της τοπικής ένωσης;
Αντίθετα, σύμφωνα με όσα κυκλοφόρησαν στο παρασκήνιο, στους ορισμούς συμμετείχαν διαιτητές από διαφορετικές περιοχές της χώρας, μεταξύ άλλων από την Αττική, την Αχαΐα, την Ηλεία, τη Στερεά Ελλάδα και την Εύβοια.
Και κάπου εδώ αρχίζει η συζήτηση.
Γιατί, όταν μια διοργάνωση πραγματοποιείται σε μια συγκεκριμένη περιοχή, δεν θα ήταν λογικό να δίνεται προτεραιότητα και στους ανθρώπους που δραστηριοποιούνται τοπικά;
Δεν είναι μόνο θέμα κόστους ή μετακινήσεων. Είναι κυρίως θέμα ανάπτυξης και ευκαιριών.
Το ίδιο σκηνικό και στη Ρόδο;
Λίγες ημέρες αργότερα, στις 18 και 19 Ιουλίου, το ΔΕΗ 3x3 Street Basketball ταξίδεψε στη Ρόδο.
Και εκεί, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, οι ορισμοί φαίνεται πως δεν έδωσαν τον πρώτο λόγο στους διαιτητές της περιοχής.
Το αποτέλεσμα ήταν να δημιουργηθούν εκ νέου συζητήσεις για το κατά πόσο οι τοπικοί ρέφερι θα πρέπει να έχουν μεγαλύτερη συμμετοχή σε διοργανώσεις που πραγματοποιούνται στην έδρα τους.
Γιατί το ζητούμενο δεν είναι να αποκλειστούν οι διαιτητές από άλλες περιοχές.
Το ζητούμενο είναι να υπάρχει ισορροπία.
Να δίνονται ευκαιρίες στους ανθρώπους κάθε περιοχής, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι οι επιλογές θα γίνονται με γεωγραφικά κριτήρια και μόνο.
Οι Κυκλάδες και το δικό τους... μάθημα
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και η περίπτωση των Κυκλάδων.
Σύμφωνα με όσα αναφέρονται στο παρασκήνιο, υπήρξε προβληματισμός για τον τρόπο με τον οποίο θα μπορούσαν να γίνουν οι ορισμοί σε τοπικές διοργανώσεις, με δεδομένο το προηγούμενο άλλων περιοχών.
Το θέμα, όπως λέγεται, προκάλεσε αντιδράσεις και συζητήσεις, με την κατάσταση να δείχνει πως δεν είναι τόσο απλή όσο μπορεί να φαίνεται εκ πρώτης όψεως.
Και αυτό είναι ίσως το μεγαλύτερο πρόβλημα.
Όταν οι διαιτητές μιας περιοχής αισθάνονται ότι δεν έχουν ίσες ευκαιρίες, δημιουργείται μια αίσθηση αδικίας που μπορεί να επηρεάσει συνολικά το κλίμα στον χώρο.
Η ουσία βρίσκεται στην ισονομία
Η διαιτησία χρειάζεται κανόνες, αξιοκρατία και καθαρά κριτήρια.
Οι ορισμοί πρέπει να γίνονται με βάση την ικανότητα, την εμπειρία και τις ανάγκες κάθε διοργάνωσης. Ταυτόχρονα, όμως, θα πρέπει να υπάρχει και μια αναπτυξιακή λογική.
Τα καλοκαιρινά τουρνουά είναι μια εξαιρετική ευκαιρία για να πάρουν εμπειρίες οι νεότεροι διαιτητές και να ενισχυθούν οι τοπικοί σύνδεσμοι.
Δεν γίνεται να μιλάμε διαρκώς για ανάπτυξη του μπάσκετ στην περιφέρεια και, την ίδια στιγμή, οι άνθρωποι που βρίσκονται εκεί να αισθάνονται ότι βρίσκονται στο περιθώριο.
Η λύση δεν είναι οι «τουριστικές» λογικές, ούτε οι μετακινήσεις για τις μετακινήσεις.
Η λύση είναι ισονομία, αξιοκρατία και διαφάνεια.
Γιατί, τελικά, το μπάσκετ είναι ένα άθλημα που πρέπει να ενώνει.
Και η διαιτησία, για να έχει πραγματική αξιοπιστία, οφείλει να δίνει σε όλους την αίσθηση ότι οι ευκαιρίες κρίνονται στο γήπεδο και όχι στην απόσταση από την Αθήνα.
Διαβάστε περισσότερα ΕΔΩ:
