Δύο μήνες ταμείο και… καλή τύχη! Η «πρόταση» Μαρινάκη για τους εργαζόμενους του τουρισμού

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος θεωρεί ότι το επίδομα ανεργίας δεν πρέπει να ξεπερνά τους δύο μήνες, προκαλώντας θύελλα αντιδράσεων – Οι εποχικοί εργαζόμενοι δουλεύουν εξαντλητικά όλη τη σεζόν και μετά καλούνται να ζήσουν με το «ρολόι» του επιδόματος.

Μια δήλωση που άνοιξε μεγάλη συζήτηση και προκαλεί ήδη έντονες αντιδράσεις έκανε ο Παύλος Μαρινάκης, βάζοντας στο τραπέζι τον περιορισμό του επιδόματος ανεργίας στους δύο μήνες.

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος υποστήριξε ότι το επίδομα θα πρέπει να «αξιολογηθεί από το μηδέν» και εξέφρασε την προσωπική του άποψη πως δεν θα πρέπει να χορηγείται για περισσότερους από λίγους μήνες.

Μόνο που στον τουρισμό η πραγματικότητα δεν χωράει εύκολα σε κυβερνητικούς πίνακες και στατιστικές.

Ο εποχικός εργαζόμενος δεν επιλέγει να μείνει άνεργος για μήνες. Δουλεύει όταν υπάρχει δουλειά, πολλές φορές με εξαντλητικά ωράρια και ένταση, και όταν τελειώσει η τουριστική περίοδος βρίσκεται αντιμέτωπος με μια αγορά εργασίας που δεν μπορεί να του προσφέρει αντίστοιχη απασχόληση.

Κι εκεί ακριβώς βρίσκεται το μεγάλο ερώτημα: αν κάποιος εργάζεται εποχικά επειδή έτσι είναι δομημένη η αγορά εργασίας στον τουρισμό, με ποια λογική το κράτος περιορίζει ακόμη περισσότερο το εισόδημά του όταν τελειώνει η σεζόν;

Οι αντιδράσεις από τους εργαζόμενους και τα συνδικάτα ήταν άμεσες. Στην Κρήτη, όπου ο τουρισμός αποτελεί βασικό πυλώνα της οικονομίας, οι ξενοδοχοϋπάλληλοι και τα Εργατικά Κέντρα έχουν ήδη εκφράσει την αντίθεσή τους, υποστηρίζοντας ότι ένα δίμηνο επίδομα δεν επαρκεί για να καλύψει τις ανάγκες των εποχικά εργαζομένων.

Και εδώ είναι η ουσία: δεν μιλάμε για ανθρώπους που δεν θέλουν να δουλέψουν. Μιλάμε για ανθρώπους των οποίων η δουλειά τελειώνει επειδή τελειώνει η τουριστική περίοδος.

Η συζήτηση, μάλιστα, γίνεται ακόμη πιο έντονη από τη στιγμή που η μέχρι σήμερα διεκδίκηση των εποχικά εργαζομένων στον τουρισμό και τον επισιτισμό αφορούσε ακόμη και την επέκταση της επιδότησης στους πέντε μήνες.

Ο Μαρινάκης διευκρίνισε στη συνέχεια ότι η συγκεκριμένη τοποθέτηση αποτελεί προσωπική του άποψη και όχι κυβερνητική πρόταση. Αυτό, όμως, δεν αλλάζει το πολιτικό ερώτημα που πλέον έχει ανοίξει.

Γιατί όταν ένας εργαζόμενος δουλεύει με εποχικότητα, πληρώνει εισφορές και στο τέλος της σεζόν μένει χωρίς εργασία, το ζητούμενο δεν μπορεί να είναι απλώς πόσο λίγο θα του κοστίσει η ανεργία στο κράτος.

Το ζητούμενο είναι αν η Πολιτεία θα στηρίξει πραγματικά τον άνθρωπο που εργάζεται στον τουρισμό ή αν θα του πει, ουσιαστικά: «Η σεζόν τελείωσε; Έχεις δύο μήνες. Μετά, βρες μόνος σου την άκρη».

Γιατί δύο μήνες ταμείο ανεργίας μπορεί να χωρούν σε έναν κυβερνητικό σχεδιασμό. Δεν χωρούν όμως εύκολα στη ζωή μιας οικογένειας.

Του Γιάννη Παρασύρη