Η νίκη της Εθνικής δεν χρειάζεται μαθήματα πατριωτισμού
Ο Σπανούλης απάντησε στην κριτική, όμως πίσω από τη μεγάλη νίκη επί της Ισπανίας παραμένουν τα αγωνιστικά προβλήματα, η κόπωση και τα ερωτήματα για την επόμενη ημέρα.
Η Εθνική Ελλάδας πήρε μια μεγάλη και πολύτιμη νίκη απέναντι στην Ισπανία, όμως η επόμενη ημέρα δεν μπορεί να είναι μόνο χαμόγελα και πανηγυρισμοί. Γιατί πίσω από το αποτέλεσμα υπάρχουν ερωτήματα που παραμένουν και απαιτούν απαντήσεις.
Ο Βασίλης Σπανούλης επέλεξε μετά το παιχνίδι να αναφερθεί και στην κριτική που έχει δεχθεί η ομάδα, χρησιμοποιώντας μάλιστα τον χαρακτηρισμό «σαλιγκάρια» για όσους περιμένουν στη γωνία για να ασκήσουν κριτική. Παράλληλα, στάθηκε στην απόφασή του να παραμείνει στον πάγκο της Εθνικής, υπογραμμίζοντας ότι θα μπορούσε να είχε αποχωρήσει μετά από μια επιτυχία, αλλά επέλεξε να συνεχίσει επειδή είναι πατριώτης.
Η προσφορά του Σπανούλη στην Εθνική δεν αμφισβητείται. Ούτε η διάθεση και η προσωπικότητά του μπορούν να μπουν σε αμφισβήτηση. Όμως η θέση του ομοσπονδιακού προπονητή, όπως κάθε θέση ευθύνης, συνοδεύεται και από την υποχρέωση της κριτικής.
Και η κριτική δεν είναι απαραίτητα επίθεση.
Η νίκη δεν σβήνει όσα προηγήθηκαν
Η Ελλάδα κέρδισε την Ισπανία σε ένα παιχνίδι που κρίθηκε στις λεπτομέρειες και χρειάστηκε τεράστια προσπάθεια μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο.
Κανείς δεν μπορεί να αφαιρέσει από τους διεθνείς την ψυχή που έβγαλαν στο παρκέ. Ιδιαίτερα από τον Ντίνο Μήτογλου, ο οποίος αγωνίστηκε μέχρι τέλους παρά τις κράμπες και έδωσε ό,τι είχε για να κρατήσει την Εθνική όρθια.
Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι πρέπει να ξεχαστούν όσα προηγήθηκαν.
Η εικόνα της ομάδας στα προηγούμενα παιχνίδια είχε δημιουργήσει έντονο προβληματισμό. Η Εθνική έδειξε να δυσκολεύεται να βρει ρυθμό, να έχει περιορισμένες λύσεις και να στηρίζεται σε συγκεκριμένους παίκτες περισσότερο απ' όσο θα έπρεπε.
Η νίκη απέναντι στην Ισπανία ήταν μια σημαντική ανάσα. Δεν αποτελεί, όμως, από μόνη της λύση όλων των προβλημάτων.
Το άλλοθι της κούρασης
Το εξοντωτικό πρόγραμμα είναι πραγματικότητα. Οι συνεχόμενες υποχρεώσεις, οι τραυματισμοί και η επιβάρυνση των παικτών είναι παράγοντες που δεν γίνεται να αγνοηθούν.
Όμως δεν αποτελούν αποκλειστικά ελληνικό φαινόμενο.
Το ίδιο καλεντάρι αντιμετωπίζουν και άλλες εθνικές ομάδες. Οι Ισπανοί, οι Ουκρανοί και όλοι όσοι συμμετέχουν σε αυτή τη διαδικασία έχουν να διαχειριστούν τις ίδιες δυσκολίες.
Γι' αυτό και η συζήτηση πρέπει να πάει ένα βήμα παραπέρα. Όχι στο ποιος κουράστηκε περισσότερο, αλλά στο γιατί η Ελλάδα έχει τόσο περιορισμένο βάθος όταν οι βασικοί της παίκτες δεν είναι στα καλύτερά τους.
Το πραγματικό πρόβλημα είναι μεγαλύτερο
Και εδώ βρίσκεται ίσως η σημαντικότερη συζήτηση.
Το ελληνικό μπάσκετ δυσκολεύεται να παράγει και να εξελίξει νέους παίκτες που θα μπορούν να σταθούν άμεσα στο υψηλότερο επίπεδο.
Οι μεγάλες ομάδες επενδύουν σε ξένους αθλητές, οι Έλληνες νεαροί συχνά δυσκολεύονται να βρουν σταθερό χρόνο συμμετοχής και η Εθνική καλείται τελικά να στηριχθεί στους ίδιους πρωταγωνιστές.
Αυτό δεν είναι πρόβλημα που δημιουργήθηκε μέσα σε μία εβδομάδα και ασφαλώς δεν μπορεί να λυθεί από έναν προπονητή.
Είναι, όμως, ένα ζήτημα που αφορά ολόκληρο το ελληνικό μπάσκετ.
Η Εθνική χρειάζεται κριτική, όχι αποθέωση
Ο Σπανούλης έχει κάθε δικαίωμα να υπερασπίζεται τη δουλειά του. Έχει επίσης κάθε δικαίωμα να ζητά σεβασμό για τους παίκτες και την προσπάθεια που καταβάλλουν.
Αλλά η Εθνική Ελλάδας είναι πάνω από πρόσωπα.
Πάνω από τον προπονητή, πάνω από τους παίκτες, πάνω από τους δημοσιογράφους και πάνω από τους φιλάθλους.
Γι' αυτό και η κριτική πρέπει να είναι καθαρή, δίκαιη και τεκμηριωμένη. Όπως ακριβώς πρέπει να είναι και η υπεράσπιση της ομάδας.
Η νίκη επί της Ισπανίας ήταν τεράστια. Η προσπάθεια των παικτών ήταν συγκλονιστική. Όμως το ελληνικό μπάσκετ δεν χρειάζεται να διαλέξει ανάμεσα στην αποθέωση και την απαξίωση.
Χρειάζεται δουλειά, σχέδιο και αυτοκριτική.
Γιατί το πραγματικό στοίχημα δεν είναι να κερδίσεις ένα παιχνίδι με την ψυχή στο στόμα.
Είναι να δημιουργήσεις την επόμενη Εθνική που θα μπορεί να κερδίζει επειδή έχει ποιότητα, βάθος και μέλλον.
Διαβάστε περισσότερα ΕΔΩ:
