ΕΟΚ: Δύο μέτρα και δύο σταθμά για την απόφαση της ΕΕΑ;

Γιατί η υπόθεση του Προμηθέα δεν μπήκε στο Δ.Σ. της Ομοσπονδίας, ενώ για άλλες ομάδες υπήρξε άμεση κινητοποίηση; Τα ερωτήματα προς τη διοίκηση Λιόλιου.

 Νέα ερωτήματα για τον τρόπο με τον οποίο η διοίκηση της ΕΟΚ διαχειρίζεται σοβαρές υποθέσεις που αφορούν το ελληνικό μπάσκετ δημιουργούνται με φόντο την απόφαση της Επιτροπής Επαγγελματικού Αθλητισμού για τον Προμηθέα Πατρών.

Η συζήτηση δεν αφορά μόνο το περιεχόμενο της απόφασης της ΕΕΑ, αλλά κυρίως τον τρόπο με τον οποίο φέρεται να αντιμετωπίστηκε από την Ομοσπονδία.

Γιατί, εφόσον ένα κρατικό θεσμικό όργανο έχει εκδώσει απόφαση για μια υπόθεση που αφορά ομάδα της GBL, δεν υπήρξε αντίστοιχη ενημέρωση και συζήτηση σε επίπεδο διοικητικού συμβουλίου της ΕΟΚ;

Το ερώτημα αποκτά ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα από τη στιγμή που το τελευταίο διάστημα η Ομοσπονδία έχει επιλέξει να τοποθετηθεί δημόσια για άλλες καταγγελίες που αφορούν οικονομικά ζητήματα στο επαγγελματικό μπάσκετ.

Άλλοι φάκελοι, άλλη αντιμετώπιση;

Η διοίκηση της ΕΟΚ έχει βρεθεί στο επίκεντρο μετά τις αναφορές για φάκελο που φέρεται να αφορά καταγγελλόμενη παράνομη χρηματοδότηση ομάδας της GBL. Για εκείνη την υπόθεση υπήρξε ενημέρωση του διοικητικού συμβουλίου και αναφορά στην πρόθεση διαβίβασης του φακέλου στις αρμόδιες αρχές.

Εδώ, όμως, προκύπτει ένα εύλογο ερώτημα:

Όταν υπάρχει επίσημη απόφαση της ΕΕΑ, γιατί δεν βλέπουμε την ίδια θεσμική κινητικότητα;

Δεν πρόκειται για ανώνυμες πληροφορίες ή δημοσιογραφικές διαρροές. Πρόκειται για ζήτημα που έχει περάσει από έναν θεσμικό μηχανισμό του επαγγελματικού αθλητισμού.

Αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει ότι μια απόφαση της ΕΕΑ αποτελεί αυτομάτως τελεσίδικη δικαστική κρίση ούτε ότι οποιαδήποτε αναφορά σε μια ομάδα συνιστά απόδειξη παράβασης. Η τελική αξιολόγηση ανήκει στα αρμόδια όργανα και στη Δικαιοσύνη.

Ακριβώς γι' αυτό, όμως, η στάση ενός θεσμικού φορέα απέναντι σε τέτοιες υποθέσεις πρέπει να είναι ίδια για όλους.

Το όνομα του Προμηθέα και η θεσμική ευθύνη

Ο Προμηθέας Πατρών αποτελεί έναν από τους σημαντικούς συλλόγους του ελληνικού μπάσκετ και η σχέση του με τον Βαγγέλη Λιόλιο είναι γνωστή από τη μακρά παρουσία του στην ομάδα πριν από την ανάληψη της προεδρίας της ΕΟΚ.

Αυτό από μόνο του δεν σημαίνει ότι υπάρχει οποιαδήποτε παράβαση ή ότι η Ομοσπονδία οφείλει να αντιμετωπίζει διαφορετικά την ομάδα.

Ακριβώς το αντίθετο.

Όσο πιο κοντά βρίσκεται ένας θεσμικός παράγοντας σε μια υπόθεση, τόσο μεγαλύτερη πρέπει να είναι η διαφάνεια.

Και εδώ βρίσκεται η ουσία της συζήτησης.

Δεν ζητείται από την ΕΟΚ να προδικάσει ευθύνες. Ζητείται να εξηγήσει αν η απόφαση της ΕΕΑ εξετάστηκε από τα αρμόδια όργανά της, αν ενημερώθηκε το διοικητικό συμβούλιο και ποια διαδικασία ακολουθήθηκε από τη στιγμή που το συγκεκριμένο έγγραφο περιήλθε σε γνώση της.

Η ισονομία κρίνεται στα δύσκολα

Στο ελληνικό μπάσκετ, η αξιοπιστία των θεσμών δεν κρίνεται όταν όλα κυλούν ομαλά.

Κρίνεται όταν υπάρχουν δύσκολες υποθέσεις, καταγγελίες και αποφάσεις που αγγίζουν ισχυρούς ή λιγότερο ισχυρούς παράγοντες.

Εάν η ΕΟΚ θεωρεί ότι πρέπει να διερευνηθεί κάθε καταγγελία που αφορά οικονομικές συναλλαγές στο επαγγελματικό μπάσκετ, τότε αυτό πρέπει να ισχύει ανεξαιρέτως για όλους.

Εάν, αντίθετα, θεωρεί ότι συγκεκριμένες υποθέσεις δεν εμπίπτουν στην αρμοδιότητά της, οφείλει να το εξηγήσει δημόσια και καθαρά.

Αυτό είναι το ζητούμενο.

Όχι οι διαρροές. Όχι τα υπονοούμενα. Όχι οι προσωπικές αντιπαραθέσεις.

Οι απαντήσεις.

Γιατί η πραγματική ισονομία δεν αποδεικνύεται όταν ελέγχεις τους άλλους.

Αποδεικνύεται όταν είσαι διατεθειμένος να εφαρμόσεις τους ίδιους κανόνες ακόμη και όταν η υπόθεση αγγίζει τον δικό σου χώρο.

Και πλέον το ερώτημα προς την ΕΟΚ είναι απλό:

Τι ακριβώς έκανε με την απόφαση της ΕΕΑ για τον Προμηθέα Πατρών και γιατί η συγκεκριμένη υπόθεση δεν αντιμετωπίστηκε με την ίδια θεσμική ένταση που είδαμε σε άλλες περιπτώσεις;

Η απάντηση δεν αφορά μόνο τον Προμηθέα.

Αφορά την αξιοπιστία ολόκληρου του θεσμικού οικοδομήματος του ελληνικού μπάσκετ.

  Διαβάστε περισσότερα ΕΔΩ: