Κομισάριοι στην ΕΟΚ: Εξετάσεις, βιογραφικά και ένα μεγάλο «παραθυράκι»
Η πρόσκληση ενδιαφέροντος ανοίγει συζήτηση για την υποκειμενικότητα των επιλογών – Ποιοι και πώς θα αποφασίσουν ποιοι θα πάρουν θέση;
Μια πρόσκληση ενδιαφέροντος μπορεί να μοιάζει με μια απολύτως τυπική διοικητική διαδικασία. Στη διαιτησία, όμως, ακόμη και μία λέξη μπορεί να ανοίξει ολόκληρη συζήτηση.
Η πρόσκληση της ΕΟΚ για την επιλογή κομισάριων είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα.
Ο ίδιος ο Βαγγέλης Λιόλιος έχει χαρακτηρίσει τους κομισάριους «τα μάτια και τα αυτιά» της Ομοσπονδίας. Και ακριβώς γι' αυτό η διαδικασία επιλογής τους θα έπρεπε να είναι όσο γίνεται πιο καθαρή, αντικειμενική και μετρήσιμη.
Είναι όμως;
Η «αποδεδειγμένη εμπειρία» και το ερώτημα των μορίων
Στην πρόσκληση γίνεται αναφορά σε αποδεδειγμένη εμπειρία και σε ενασχόληση με το άθλημα, είτε σε αγωνιστικό είτε σε διοικητικό επίπεδο, στοιχεία τα οποία θα αποτυπώνονται στο βιογραφικό των υποψηφίων.
Και εδώ ακριβώς βρίσκεται το πρώτο ερώτημα.
Τι σημαίνει «διοικητική εμπειρία»;
Πώς αξιολογείται; Πόσα μόρια αντιστοιχούν σε κάθε χρόνο εμπειρίας; Μετρά περισσότερο η διοίκηση ενός συνδέσμου, μιας ομάδας ή ενός αθλητικού φορέα; Υπάρχει διαφορετικός συντελεστής ανάλογα με το επίπεδο στο οποίο δραστηριοποιήθηκε ο υποψήφιος;
Εάν δεν υπάρχουν συγκεκριμένα και δημοσιευμένα κριτήρια, τότε η αξιολόγηση ενός βιογραφικού αφήνει αναπόφευκτα μεγαλύτερο περιθώριο υποκειμενικής κρίσης.
Και αυτό είναι ακριβώς το σημείο που χρειάζεται διευκρίνιση.
Γιατί άλλο «αξιολογώ με βάση συγκεκριμένο σύστημα μοριοδότησης» και άλλο «κρίνω συνολικά το βιογραφικό».
Στη δεύτερη περίπτωση, ο υποψήφιος έχει κάθε δικαίωμα να γνωρίζει ποιος τον αξιολογεί, με ποια διαδικασία και με ποια κριτήρια.
Και μετά έρχονται οι εξετάσεις
Υπάρχει, βεβαίως, και το κομμάτι των εξετάσεων.
Εδώ προκύπτουν ακόμη περισσότερα ερωτήματα.
Ποια θα είναι η εξεταστέα ύλη; Θα είναι ίδια για όλους; Ποια θα είναι η βάση επιτυχίας; Ποιος θα συντάξει τα θέματα; Ποιοι θα διορθώσουν τα γραπτά; Θα υπάρχει διαδικασία ελέγχου ή επανεξέτασης σε περίπτωση ένστασης;
Δεν πρόκειται για λεπτομέρειες.
Όταν μια διαδικασία αφορά την επιλογή ανθρώπων που θα έχουν θεσμικό ρόλο γύρω από τους αγώνες, η διαφάνεια στη διαδικασία επιλογής είναι εξίσου σημαντική με τις γνώσεις των ίδιων των υποψηφίων.
Το μεγάλο ερώτημα
Και κάπου εδώ φτάνουμε στο σημείο που προκαλεί τη μεγαλύτερη συζήτηση.
Στη διαιτητική πιάτσα ήδη κυκλοφορούν ισχυρισμοί ότι ορισμένες θέσεις μπορεί να έχουν ουσιαστικά προαποφασιστεί πριν ολοκληρωθεί η διαδικασία των αιτήσεων.
Υπάρχουν στοιχεία που να επιβεβαιώνουν κάτι τέτοιο;
Αν όχι, τότε πρόκειται απλώς για φημολογία που δεν μπορεί να αποτελεί δημοσιογραφικό συμπέρασμα.
Αν όμως υπάρχει οποιαδήποτε βάση πίσω από αυτές τις πληροφορίες, τότε η ΕΟΚ έχει έναν πολύ απλό τρόπο να τις διαψεύσει: να δημοσιοποιήσει με απόλυτη καθαρότητα τα κριτήρια, τη διαδικασία αξιολόγησης, τη μοριοδότηση και τα αποτελέσματα.
Γιατί όσο περισσότερα αφήνονται στη γενικότητα, τόσο περισσότερο χώρο αποκτούν οι ψίθυροι.
Και στη διαιτησία, όπου η αξιοπιστία κρίνεται ακόμη και στην παραμικρή λεπτομέρεια, οι ψίθυροι είναι το τελευταίο πράγμα που χρειάζεται.
Οι κομισάριοι θα είναι, σύμφωνα με την ίδια την περιγραφή της Ομοσπονδίας, «τα μάτια και τα αυτιά» της ΕΟΚ.
Το αυτονόητο, λοιπόν, είναι οι επιλογές εκείνων που θα αναλάβουν αυτόν τον ρόλο να μην αφήνουν ούτε σκιές ούτε ερωτηματικά.
Οι καρέκλες πρέπει να κρίνονται από τα προσόντα και τη διαδικασία — όχι από τις γνωριμίες.
Και αν πράγματι όλα γίνονται αξιοκρατικά, η διαφάνεια δεν είναι πρόβλημα.
Είναι η καλύτερη απάντηση σε κάθε φήμη.
Διαβάστε περισσότερα ΕΔΩ:
