Το σχέδιο Λιόλιου για τη διαιτησία και η «προεπιλεγμένη» λίστα της ΚΕΔ

Στο τραπέζι οι 14 ομάδες της GBL – Οι ξεχωριστές συναντήσεις, η πρόταση για συναπόφαση και το ερώτημα ποιος θα έχει τελικά το πάνω χέρι στους ορισμούς.

 Η διαιτησία βρίσκεται ξανά στο επίκεντρο και αυτή τη φορά η πρωτοβουλία έρχεται από την ίδια την ΕΟΚ. Ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας, Βαγγέλης Λιόλιος, καλεί τους 14 συλλόγους της GBL σε συναντήσεις με αντικείμενο τη διαιτησία, σε μια κίνηση που παρουσιάζεται ως προσπάθεια διαλόγου με τις επαγγελματικές ομάδες.

Μόνο που πίσω από την πρόσκληση υπάρχουν αρκετά ερωτήματα.

Γιατί επιλέγονται αποκλειστικά οι ομάδες της GBL; Γιατί δεν υπάρχει αντίστοιχη πρωτοβουλία για τα υπόλοιπα πρωταθλήματα που βρίσκονται υπό την ευθύνη της ΕΟΚ; Και, κυρίως, τι ακριβώς πρόκειται να προταθεί στους συλλόγους;

Οι απαντήσεις αποκτούν ιδιαίτερη σημασία, καθώς η διαιτησία αποτελεί διαχρονικά ένα από τα πλέον ευαίσθητα ζητήματα του ελληνικού μπάσκετ.

Τρεις συναντήσεις αντί για ένα κοινό τραπέζι

Σύμφωνα με τις πληροφορίες που υπάρχουν για το ραντεβού της Τρίτης, οι 14 ομάδες της GBL δεν πρόκειται να συναντηθούν όλες μαζί.

Η διαδικασία έχει χωριστεί σε τρία διαφορετικά γκρουπ, με τις συναντήσεις να ξεκινούν από τις 12:15 το μεσημέρι.

Η επιλογή αυτή γεννά από μόνη της ένα ερώτημα: γιατί όχι μία κοινή συνάντηση όλων των ομάδων;

Μια ενιαία συζήτηση θα έδινε τη δυνατότητα στους παράγοντες να ακούσουν ο ένας τις θέσεις του άλλου και να τοποθετηθούν ανοιχτά μπροστά σε όλους.

Αντίθετα, οι ξεχωριστές συναντήσεις δημιουργούν ένα διαφορετικό μοντέλο επικοινωνίας, όπου η Ομοσπονδία μπορεί να συζητήσει με κάθε σύλλογο ξεχωριστά, χωρίς να υπάρχει ένα ενιαίο μέτωπο απέναντί της.

Εάν αυτός είναι ο πραγματικός σχεδιασμός, τότε η επιλογή αποκτά ξεχωριστό ενδιαφέρον.

Η πρόταση που αλλάζει τα δεδομένα

Το πιο σημαντικό κομμάτι, ωστόσο, βρίσκεται στην πρόταση που φέρεται να βρίσκεται στο τραπέζι.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες, η ΕΟΚ εξετάζει ένα μοντέλο στο οποίο οι ομάδες θα έχουν μεγαλύτερη συμμετοχή στη διαδικασία επιλογής των διαιτητών. Σε πρώτη ανάγνωση, η ιδέα ακούγεται ως ένα βήμα προς τη συναπόφαση και τον μεγαλύτερο διάλογο μεταξύ Ομοσπονδίας και συλλόγων.

Το κρίσιμο σημείο, όμως, είναι πώς θα εφαρμοστεί στην πράξη.

Εφόσον η ΚΕΔ/ΕΟΚ καταρτίζει αρχικά μια λίστα διαιτητών και από αυτήν καλούνται οι ομάδες να επιλέξουν ή να συμφωνήσουν, τότε η διαδικασία δεν ξεκινά από μηδενική βάση.

Η δεξαμενή των επιλογών θα έχει ήδη καθοριστεί από την πλευρά της ΚΕΔ.

Και αυτό ακριβώς είναι που χρειάζεται να αποσαφηνιστεί.

Ποιος θα καταρτίζει τη λίστα;
Με ποια κριτήρια;
Θα δημοσιοποιούνται τα κριτήρια επιλογής;
Θα έχουν όλες οι ομάδες ίσο λόγο;
Τι θα συμβαίνει όταν δύο ομάδες διαφωνούν;
Και ποιος θα παίρνει την τελική απόφαση όταν δεν υπάρχει συμφωνία;

Το θέμα της ευθύνης

Εδώ βρίσκεται ίσως το πιο ευαίσθητο σημείο ολόκληρης της συζήτησης.

Εάν οι ομάδες αποκτήσουν ρόλο στην επιλογή των διαιτητών, θα πρέπει να είναι απολύτως ξεκάθαρο μέχρι πού φτάνει η δική τους αρμοδιότητα και πού αρχίζει η ευθύνη της ΚΕΔ και της ΕΟΚ.

Γιατί η διαιτησία δεν είναι απλώς μια εμπορική ή διοικητική διαδικασία.

Ένας λανθασμένος ορισμός, μια επίμαχη απόφαση ή μια έντονη αμφισβήτηση μπορεί να προκαλέσει τεράστια ένταση σε ένα πρωτάθλημα.

Και τότε δεν μπορεί να υπάρχει θολό τοπίο ως προς το ποιος αποφάσισε τι.

Η ΕΟΚ θα πρέπει να ξεκαθαρίσει από την αρχή αν οι ομάδες θα έχουν γνωμοδοτικό, συμβουλευτικό ή αποφασιστικό ρόλο.

Γιατί αυτές οι τρεις έννοιες απέχουν πολύ μεταξύ τους.

Το μοντέλο και η μεγάλη δοκιμασία

Η ιδέα της συμμετοχής των ομάδων στη συζήτηση για τη διαιτησία μπορεί να αποτελέσει μια ενδιαφέρουσα αλλαγή.

Υπό μία προϋπόθεση:

Να υπάρχει πραγματική διαφάνεια.

Να γνωρίζουν όλοι ποια είναι τα κριτήρια, ποιος αποφασίζει, πώς καταρτίζεται η λίστα των υποψηφίων και τι συμβαίνει όταν οι ομάδες δεν συμφωνούν.

Διαφορετικά, υπάρχει ο κίνδυνος ένα σύστημα που παρουσιάζεται ως συμμετοχικό να καταλήξει σε ένα μοντέλο όπου η τελική επιλογή παραμένει ουσιαστικά στα ίδια χέρια, ενώ παράλληλα η ευθύνη για τις αποφάσεις μοιράζεται προς όλες τις κατευθύνσεις.

Και αυτό είναι το σημείο που θα κριθεί στην πράξη.

Ο Βαγγέλης Λιόλιος ανοίγει διάλογο με τις 14 ομάδες της GBL.

Το ζητούμενο τώρα είναι να φανεί τι ακριβώς θα τους προτείνει.

Γιατί στη διαιτησία δεν αρκεί να αλλάξει ο τρόπος με τον οποίο παρουσιάζεται μια απόφαση.

Πρέπει να αλλάξει, εφόσον χρειάζεται, και ο τρόπος με τον οποίο λαμβάνεται.

Και πάνω απ' όλα, να είναι ξεκάθαρο ένα πράγμα:

Ποιος επιλέγει τους διαιτητές και ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη όταν τα πράγματα πάνε στραβά.

  Διαβάστε περισσότερα ΕΔΩ: