EuroLeague: Τρέχουν οι νέοι, κερδίζουν οι «γέροι»

Η ταχύτητα, η έκρηξη και τα αθλητικά προσόντα δεν αρκούν στην κορυφαία ευρωπαϊκή σκηνή. Το Top-10 της EuroLeague αποδεικνύει ότι, όσο περνούν τα χρόνια, το μπασκετικό μυαλό μπορεί να γίνεται πιο πολύτιμο από τα πόδια.

Ας το πούμε λίγο αιρετικά: στην εποχή του σύγχρονου μπάσκετ όλοι ψάχνουμε τον νέο, τον γρήγορο, τον αθλητικό, εκείνον που θα τρέξει πρώτος στον αιφνιδιασμό και θα πηδήξει… στον Θεό.

Και μετά κοιτάς το Top-10 της EuroLeague και αναρωτιέσαι: μήπως τελικά το μπάσκετ υψηλού επιπέδου είναι και υπόθεση ηλικίας;

Επτά από τους δέκα κορυφαίους της σχετικής λίστας είναι πάνω από 30 ετών. Ο Βεζένκοφ είναι 31, ο Ναν 31, ο Φουρνιέ 33, ο Χέιζ-Ντέιβις 31, ο Μάικ Τζέιμς 36, ο Μιλουτίνοφ 31 και ο Ταβάρες 34.

Δεν είναι απλώς ένας αριθμός. Είναι μια τάση που αξίζει να σταθείς πάνω της.

Γιατί, μετά από τόσα χρόνια μέσα στο άθλημα και στη δημοσιογραφία, ένα πράγμα έχω μάθει: το μπάσκετ δεν είναι κατοστάρι.

Στη EuroLeague δεν φτάνει να τρέχεις πιο γρήγορα και να πηδάς πιο ψηλά από τον αντίπαλό σου. Πρέπει να διαβάζεις τη φάση πριν αυτή δημιουργηθεί. Να καταλαβαίνεις πού θα εμφανιστεί ο χώρος. Να ελέγχεις τον ρυθμό. Να ξέρεις πότε θα επιτεθείς και πότε θα περιμένεις. Και, κυρίως, να παίρνεις τη σωστή απόφαση όταν η μπάλα… καίει.

Τα πόδια, όσο περνούν τα χρόνια, μπορεί να βαραίνουν.

Το μπασκετικό μυαλό, όμως, ωριμάζει.

Η εμπειρία δεν αποτυπώνεται πάντα σε ένα εντυπωσιακό κάρφωμα ή σε ένα σπριντ στον αιφνιδιασμό. Φαίνεται στη σωστή πάσα, στην επιλογή του σουτ, στην άμυνα που διαβάζει τη φάση ένα δευτερόλεπτο νωρίτερα, στην ψυχραιμία της τελευταίας κατοχής.

Και ίσως αυτό να είναι ένα από τα μεγαλύτερα μαθήματα της φετινής EuroLeague: μην ξεγράφετε τους 30άρηδες.

Γιατί οι «γέροι» της διοργάνωσης μπορεί να μην έχουν πάντα τα πιο φρέσκα πόδια.

Έχουν όμως κάτι που δεν διδάσκεται εύκολα.

Ξέρουν πώς κερδίζονται τα παιχνίδια.

Του Γιάννη Παρασύρη