ΕΟΚ: Οι εκλογές του 2024, οι μεταγραφές στελεχών και τα ερωτήματα που βαραίνουν τον Λιόλιο

Ο Άρης Αντωνόπουλος είχε ανοίξει εγκαίρως τον φάκελο των εκλογικών συσχετισμών στην Ομοσπονδία, βάζοντας στο μικροσκόπιο τις μετακινήσεις από την παράταξη Φασούλα, την πολιτική διαδρομή του Άγγελου Παπανικολάου και τον ρόλο των σωματείων. Οι τελευταίες δικαστικές εξελίξεις επαναφέρουν πιεστικά το ζήτημα της διαφάνειας, χωρίς μέχρι στιγμής να έχει διαπιστωθεί παρανομία στην εκλογική διαδικασία του 2024.

Το ελληνικό μπάσκετ βρίσκεται ξανά αντιμέτωπο με ερωτήματα που ξεπερνούν τις τέσσερις γραμμές του γηπέδου. Και αυτή τη φορά, στο επίκεντρο δεν βρίσκεται κάποιος αγώνας, μια διαιτητική απόφαση ή μια διοικητική κόντρα, αλλά το ίδιο το σύστημα εξουσίας στην Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης. Πώς διαμορφώθηκαν οι συσχετισμοί που οδήγησαν στην επικράτηση του Βαγγέλη Λιόλιου στις εκλογές του 2024; Ποιοι άλλαξαν στρατόπεδο και με ποια πολιτικά ανταλλάγματα, εφόσον υπήρξαν; Και πόσο καθαρή είναι η εικόνα πίσω από τους αριθμούς και τις ψήφους που καθόρισαν τη διοικητική συνέχεια της Ομοσπονδίας;

Τα ερωτήματα αυτά δεν εμφανίστηκαν ξαφνικά, ούτε αποτελούν αποκλειστικά προϊόν των τελευταίων δικαστικών εξελίξεων. Πριν από έξι ημέρες, ο Άρης Αντωνόπουλος, μέσα από την εκπομπή «Green Euroleague» του «Όλα Πράσινα», έφερε δημόσια στο προσκήνιο την εκλογική αναμέτρηση του 2024, φωτίζοντας πλευρές που απαιτούν απαντήσεις και, κυρίως, τεκμηρίωση.

Το ζητούμενο δεν είναι να κατασκευαστούν ένοχοι μέσα από υποψίες. Είναι να πάψουν οι εύλογες απορίες να αντιμετωπίζονται ως ενοχλητικός θόρυβος. Όταν διακυβεύεται η διοίκηση της μεγαλύτερης μπασκετικής Ομοσπονδίας της χώρας, η διαφάνεια δεν μπορεί να αποτελεί προαιρετική πολυτέλεια ούτε να εξαντλείται σε πανηγυρικές ανακοινώσεις περί νομιμότητας και επιτυχιών.

Από αντίπαλος του Λιόλιου, στην κορυφή της ΕΟΚ

Μία από τις πιο χαρακτηριστικές πολιτικές διαδρομές είναι εκείνη του Άγγελου Παπανικολάου. Το 2021 είχε βρεθεί απέναντι στον Βαγγέλη Λιόλιο, διεκδικώντας την προεδρία της ΕΟΚ και συμμετέχοντας στην αναμέτρηση που καθόρισε τη νέα διοικητική εποχή του ελληνικού μπάσκετ. Στη συνέχεια, όμως, η πορεία του άλλαξε: εντάχθηκε στην πλευρά Λιόλιου, απέκτησε κεντρικό ρόλο στην παράταξή του και, μετά την αποχώρηση του προκατόχου του, ανέλαβε την προεδρία της Ομοσπονδίας.

Η πολιτική μεταστροφή από μόνη της δεν συνιστά παράβαση. Στον αθλητισμό, όπως και στην πολιτική, οι συμμαχίες αλλάζουν, οι παρατάξεις ανασυντάσσονται και οι άνθρωποι επαναπροσδιορίζουν τη στάση τους. Όταν, όμως, ένας πρώην αντίπαλος καταλήγει να βρίσκεται στην κορυφή του διοικητικού μηχανισμού που κάποτε αμφισβητούσε, η διαδρομή του αποκτά ιδιαίτερη σημασία για την κατανόηση των συσχετισμών.

Το κρίσιμο ερώτημα είναι τι ακριβώς συνέβη στο ενδιάμεσο και πώς διαμορφώθηκε η νέα ισορροπία δυνάμεων. Ποιες μετακινήσεις στελεχών πραγματοποιήθηκαν; Ποια ήταν η πραγματική τους έκταση; Και πόσο επηρέασαν την εκλογική αριθμητική του 2024; Αυτά δεν απαντώνται με υπαινιγμούς, αλλά με συγκεκριμένα στοιχεία, διασταυρωμένα δεδομένα και θεσμικό έλεγχο.

Τα σωματεία και η δύναμη της κάλπης

Ακόμη πιο ευαίσθητη είναι η συζήτηση για τη συμμετοχή των σωματείων στις εκλογικές διαδικασίες. Ο Αντωνόπουλος έθεσε ζητήματα γύρω από τις καταγγελίες για συλλόγους με περιορισμένη ή αμφισβητούμενη πραγματική αθλητική δραστηριότητα, οι οποίοι φέρονται να διαδραματίζουν ρόλο κυρίως μέσω της εκλογικής τους δύναμης.

Εδώ βρίσκεται ένας από τους πυρήνες της συζήτησης για τη λειτουργία των αθλητικών Ομοσπονδιών. Η ψήφος κάθε νόμιμα συμμετέχοντος σωματείου αποτελεί θεσμικό δικαίωμα. Η αξιοπιστία, όμως, ενός εκλογικού συστήματος εξαρτάται και από το κατά πόσο οι συμμετέχοντες πληρούν πραγματικά τις προβλεπόμενες προϋποθέσεις, λειτουργούν σύμφωνα με τους κανόνες και υπηρετούν τον αθλητισμό στην πράξη.

Αν υπάρχουν καταγγελίες για σωματεία-σφραγίδες ή για συλλόγους που εμφανίζονται περισσότερο χρήσιμοι στην κάλπη παρά στο γήπεδο, η απάντηση δεν μπορεί να είναι η σιωπή. Πρέπει να είναι ο έλεγχος. Όχι επιλεκτικός, όχι επικοινωνιακός και όχι προσαρμοσμένος στις ανάγκες της εκάστοτε διοίκησης, αλλά ισότιμος, διαφανής και βασισμένος σε αποδείξεις.

Αυτό, βεβαίως, δεν σημαίνει ότι οι σχετικές καταγγελίες έχουν αποδειχθεί ούτε ότι μπορεί να αποδοθεί παρανομία σε συγκεκριμένα σωματεία ή πρόσωπα χωρίς τεκμηρίωση. Σημαίνει ότι, εφόσον υπάρχουν συγκεκριμένα στοιχεία, οφείλουν να εξεταστούν με σοβαρότητα από τα αρμόδια όργανα.

Η δικαστική έρευνα και το ερώτημα της διαφάνειας

Οι τελευταίες δικαστικές εξελίξεις στο ελληνικό μπάσκετ επαναφέρουν αναπόφευκτα στο προσκήνιο τη λειτουργία της ΕΟΚ και τον τρόπο με τον οποίο συγκροτούνται οι διοικητικοί συσχετισμοί της. Ωστόσο, χρειάζεται σαφής διάκριση ανάμεσα στα ερωτήματα που τίθενται δημόσια και σε όσα έχουν ήδη διαπιστωθεί επίσημα.

Μέχρι στιγμής, από τα διαθέσιμα στοιχεία δεν προκύπτει ότι οι εκλογές του 2024 έχουν ενταχθεί στη συγκεκριμένη δικογραφία ούτε ότι έχει διαπιστωθεί παρανομία στη διεξαγωγή τους. Το ενδεχόμενο να εξεταστούν επιμέρους πτυχές τους στο πλαίσιο ευρύτερων ελέγχων δεν πρέπει να παρουσιάζεται ως δεδομένο, εάν δεν υπάρξει σχετική επίσημη εξέλιξη.

Αυτό, όμως, δεν ακυρώνει την ανάγκη για απαντήσεις. Αντίθετα, καθιστά ακόμη πιο επιτακτική την ανάγκη να ξεκαθαριστεί τι συνέβη, ποια στοιχεία είναι επαληθεύσιμα και ποια ζητήματα παραμένουν απλώς στο επίπεδο των καταγγελιών ή των πολιτικών εκτιμήσεων.

Η παρέμβαση του «Όλα Πράσινα», μέσα από την εκπομπή «Green Euroleague», αποκτά ιδιαίτερη σημασία ακριβώς επειδή έθεσε τα ερωτήματα πριν από τις τελευταίες εξελίξεις, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι οι προβληματισμοί που διατυπώθηκαν αποτελούν από μόνοι τους απόδειξη οποιασδήποτε παρατυπίας.

Το ελληνικό μπάσκετ δεν χρειάζεται άλλες σκιές

Η ΕΟΚ δεν είναι προσωπικό φέουδο κανενός. Είναι ένας θεσμός που οφείλει να λογοδοτεί στα σωματεία, στους αθλητές, στους προπονητές και σε ολόκληρη την μπασκετική κοινότητα. Η διοικητική ισχύς δεν αρκεί για να εξασφαλίσει εμπιστοσύνη, όπως και η εκλογική επικράτηση δεν απαλλάσσει κανέναν από την υποχρέωση να δίνει καθαρές απαντήσεις.

Η υπόθεση των εκλογών του 2024 δεν μπορεί να κριθεί με συνθήματα, οπαδικές αντιπαραθέσεις ή βολικές θεωρίες. Χρειάζεται στοιχεία, διασταυρώσεις και διαφάνεια. Χρειάζεται, επίσης, να αποσαφηνιστεί ποια ζητήματα έχουν πραγματικό αποδεικτικό υπόβαθρο και ποια παραμένουν αναπάντητα ερωτήματα.

Γιατί το πραγματικό πρόβλημα δεν είναι να τίθενται δύσκολα ερωτήματα για την εξουσία. Το πρόβλημα αρχίζει όταν κανείς δεν μπορεί ή δεν θέλει να τα απαντήσει πειστικά.

Και στο ελληνικό μπάσκετ, όπου οι διοικητικές συμμαχίες και οι εκλογικοί συσχετισμοί καθορίζουν πολύ περισσότερα από μια καρέκλα προέδρου, η διαφάνεια δεν είναι επικοινωνιακό σύνθημα. Είναι η ελάχιστη προϋπόθεση για να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη.

Από το Blogger.