28η Οκτωβρίου 1940: Το «Όχι» δεν χωρά σε κομματικά μονοπώλια και ιστορικές αγιογραφίες

Η πρόεδρος της «Φωνής Λογικής», Αφροδίτη Λατινοπούλου, με αφορμή την εθνική επέτειο της 28ης Οκτωβρίου, αναδεικνύει τέσσερις ιστορικές πτυχές για τον Ιωάννη Μεταξά, την πολεμική προετοιμασία της Ελλάδας και την εποποιία των Ελλήνων απέναντι στις δυνάμεις του Άξονα.

Με αφορμή την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου 1940, η πρόεδρος της «Φωνής Λογικής», Αφροδίτη Λατινοπούλου, επαναφέρει στο δημόσιο διάλογο τέσσερα ιστορικά ζητήματα που αφορούν την περίοδο πριν και κατά την έναρξη του Ελληνοϊταλικού Πολέμου.

Η συζήτηση για το Έπος του 1940 δεν μπορεί να περιορίζεται σε επετειακές αναφορές και τυπικές διακηρύξεις. Απαιτεί ιστορική γνώση, αναγνώριση των γεγονότων και διάθεση να εξετάζονται όλες οι πτυχές εκείνης της κρίσιμης περιόδου.

Πρώτον: Το «Όχι» ως ιστορική απόφαση.

Στις 28 Οκτωβρίου 1940, ο Ιωάννης Μεταξάς, ως πρωθυπουργός της χώρας, απέρριψε το ιταλικό τελεσίγραφο που παρέδωσε ο πρέσβης Εμανουέλε Γκράτσι. Αυτή είναι η συγκεκριμένη ιστορική πράξη. Ωστόσο, το «Όχι» δεν εξαντλείται στην απάντηση ενός πρωθυπουργού. Η μαζική αντίσταση, η επιστράτευση, η συμμετοχή του στρατού και η αποφασιστικότητα της κοινωνίας μετέτρεψαν την κυβερνητική απόφαση σε εθνικό αγώνα.

Δεύτερον: Η στρατιωτική προετοιμασία δεν έγινε μέσα σε μία νύχτα.

Η Ελλάδα δεν μπήκε στον πόλεμο με έναν στρατό που δημιουργήθηκε την τελευταία στιγμή. Η αναδιοργάνωση, η ενίσχυση των αμυντικών δυνατοτήτων, η επιστράτευση και η προετοιμασία της χώρας είχαν καθοριστική σημασία. Η κυβέρνηση Μεταξά είχε σημαντικό ρόλο σε αυτή την προσπάθεια, ενώ η στρατιωτική ηγεσία και τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων συνέβαλαν στην επιχειρησιακή προετοιμασία.

Τρίτον: Ο τορπιλισμός της «Έλλης» ήταν προειδοποίηση που δεν μπορούσε να αγνοηθεί.

Στις 15 Αυγούστου 1940, ανήμερα της Παναγίας, το ελληνικό καταδρομικό «Έλλη» τορπιλίστηκε στο λιμάνι της Τήνου από ιταλικό υποβρύχιο. Η επίθεση αποτέλεσε σοβαρό πλήγμα και σαφή ένδειξη της κλιμάκωσης της ιταλικής επιθετικότητας. Η ελληνική κυβέρνηση απέφυγε τότε να οδηγηθεί σε άμεση πολεμική σύγκρουση, διατηρώντας επισήμως τη στάση ουδετερότητας.

Τέταρτον: Η Γραμμή Μεταξά και η εποποιία των Οχυρών.

Η κατασκευή της Γραμμής Μεταξά, με τα οχυρά της στα βόρεια σύνορα, αποτέλεσε ένα από τα σημαντικότερα αμυντικά έργα της νεότερης ελληνικής ιστορίας. Στις 6 Απριλίου 1941, όταν η ναζιστική Γερμανία επιτέθηκε στην Ελλάδα μέσω της Βουλγαρίας, οι υπερασπιστές των οχυρών, και ιδιαίτερα του Ρούπελ, αντιστάθηκαν με σθένος απέναντι σε υπέρτερες γερμανικές δυνάμεις. Η κατασκευή της αμυντικής γραμμής πραγματοποιήθηκε επί Μεταξά, αλλά η εποποιία της αντίστασης ανήκει στους στρατιώτες και στους αξιωματικούς που πολέμησαν εκεί.

Η ιστορία, βέβαια, δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται επιλεκτικά. Η αναγνώριση συγκεκριμένων ιστορικών επιτευγμάτων δεν σημαίνει εξιδανίκευση του δικτατορικού καθεστώτος της 4ης Αυγούστου, το οποίο συνδέθηκε με την καταστολή πολιτικών ελευθεριών και τις διώξεις πολιτικών αντιπάλων. Η ιστορική αλήθεια απαιτεί να εξετάζονται όλες οι πλευρές, χωρίς αποσιωπήσεις και χωρίς πολιτικές σκοπιμότητες.

Η 28η Οκτωβρίου δεν είναι απλώς μία ημερομηνία στο ημερολόγιο. Είναι ημέρα μνήμης, τιμής και αναγνώρισης της ελληνικής αντίστασης απέναντι στον φασισμό και τον ναζισμό. Το Έπος του 1940 γράφτηκε από τους στρατιώτες που πολέμησαν στα βουνά της Ηπείρου, από τους υπερασπιστές των οχυρών, από τις γυναίκες που στήριξαν τον αγώνα και από έναν ολόκληρο λαό που βρέθηκε μπροστά σε μία ιστορική δοκιμασία.

Με αφορμή την εθνική επέτειο, το μήνυμα της Αφροδίτης Λατινοπούλου φέρνει ξανά στο προσκήνιο τη συζήτηση για τα πρόσωπα, τις αποφάσεις και τα γεγονότα που διαμόρφωσαν την πορεία της Ελλάδας το 1940.

Ζήτω η 28η Οκτωβρίου 1940!
Τιμή και δόξα στους πεσόντες!
Ζήτω η Ελλάδα!

 

Από το Blogger.