ΕΟΚ: Η πιθανή υποψηφιότητα Συμεωνίδη και το ερώτημα της διαιτησίας – Οικογενειακές σχέσεις, παλιές καταγγελίες και θεσμικές σκιές
Ο Γενικός Γραμματέας της ΕΚΑΣΘ φέρεται να εξετάζει την κάθοδό του στις εκλογές της Ομοσπονδίας. Η ενεργή διαιτητική παρουσία του αδελφού του στην GBL, η διαδρομή της οικογένειας στον χώρο της διαιτησίας και οι παλαιότερες δημόσιες τοποθετήσεις του δημιουργούν ένα πεδίο ερωτημάτων που απαιτεί καθαρές απαντήσεις.
Την ώρα που το ελληνικό μπάσκετ βρίσκεται αντιμέτωπο με μια πρωτοφανή θεσμική δοκιμασία, μετά την παραίτηση του Βαγγέλη Λιόλιου από την προεδρία της ΕΟΚ και την προφυλάκισή του στο πλαίσιο της υπόθεσης που ερευνάται ως Basketgate, κάθε συζήτηση για την επόμενη ημέρα της Ομοσπονδίας αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα. Οι κατηγορίες που αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι δεν αποτελούν αποδεδειγμένη ενοχή, ωστόσο οι δικαστικές εξελίξεις έχουν ήδη προκαλέσει ισχυρούς κραδασμούς στον χώρο.
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, οι πληροφορίες που θέλουν τον Γενικό Γραμματέα της ΕΚΑΣΘ, Απόστολο Συμεωνίδη, να εξετάζει το ενδεχόμενο υποψηφιότητας στις εκλογές της ΕΟΚ φέρνουν στο προσκήνιο μια σειρά από ζητήματα. Όχι μόνο πολιτικά, αλλά κυρίως θεσμικά και δεοντολογικά.
Γιατί το ερώτημα δεν είναι απλώς ποιος δικαιούται να διεκδικήσει μια θέση στη διοίκηση της Ομοσπονδίας. Είναι και με ποιες εγγυήσεις θα διασφαλιστεί ότι η διοικητική λειτουργία της ΕΟΚ, η εποπτεία της διαιτησίας και η αντιμετώπιση όλων των σωματείων θα παραμείνουν απολύτως ανεπηρέαστες από προσωπικές ή οικογενειακές σχέσεις.
Το ζήτημα του αδελφού του και η διαιτησία στην GBL
Στη συνέντευξή του στα «Μακεδονικά Νέα», στις 17 Οκτωβρίου 2026, ο Απόστολος Συμεωνίδης αναφέρθηκε στην οικογενειακή του σχέση με τη διαιτησία, κάνοντας μνεία τόσο στον πατέρα του, αείμνηστο Στέλιο Συμεωνίδη, ο οποίος διετέλεσε επί σειρά ετών πρόεδρος της ΚΕΔ/ΕΟΚ, όσο και στον αδελφό του, Στέλιο Συμεωνίδη, που δραστηριοποιείται ως εν ενεργεία διαιτητής στην κορυφαία κατηγορία του ελληνικού μπάσκετ, την GBL.
Η οικογενειακή παράδοση και η προσωπική διαδρομή δεν αποτελούν από μόνες τους μομφή. Ούτε η συγγενική σχέση με έναν διαιτητή συνιστά αυτομάτως νομικό κώλυμα για την υποψηφιότητα κάποιου σε διοικητικό όργανο.
Εδώ, όμως, ανακύπτει ένα εύλογο ζήτημα θεσμικής δεοντολογίας: μπορεί ένα πρόσωπο που διεκδικεί θέση στο Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΟΚ να διασφαλίσει πλήρως την απαιτούμενη απόσταση από κάθε ζήτημα που αφορά τη διαιτησία, όταν ο αδελφός του είναι ενεργός διαιτητής στην GBL;
Και, κυρίως, ποιες εγγυήσεις θα υπάρχουν ώστε να μην μπορεί να δημιουργηθεί ούτε η παραμικρή υπόνοια προνομιακής μεταχείρισης ή άνισης αντιμετώπισης;
Το ερώτημα αποκτά πρόσθετη σημασία όταν πρόκειται για ομάδες της Θεσσαλονίκης, όπως ο ΠΑΟΚ, ο Άρης και ο Ηρακλής, για τις οποίες ο ίδιος ο Απόστολος Συμεωνίδης έχει εκφράσει δημόσια το ενδιαφέρον και τη χαρά του για την παρουσία τους στο υψηλότερο επίπεδο.
Δεν αρκεί, λοιπόν, να μην υπάρχει πραγματική παρέμβαση. Σε ένα περιβάλλον όπου η αξιοπιστία της διαιτησίας αποτελεί διαρκές αντικείμενο συζήτησης, πρέπει να προστατεύεται και η εικόνα της ανεξαρτησίας της.
Τι προβλέπεται για τα ασυμβίβαστα;
Οι κανονισμοί διαιτησίας περιλαμβάνουν συγκεκριμένες απαγορεύσεις για τους εν ενεργεία διαιτητές. Μεταξύ άλλων, προβλέπουν ασυμβίβαστο με τη συμμετοχή στην ΚΕΔ της ΕΟΚ ή άλλης αθλητικής ένωσης και στις αντίστοιχες επιτροπές διαιτησίας. Οι σχετικές διατάξεις αφορούν την ιδιότητα του ίδιου του διαιτητή και δεν αρκούν, από μόνες τους, για να στοιχειοθετήσουν απαγόρευση υποψηφιότητας συγγενικού του προσώπου.
Αυτό σημαίνει ότι το ζήτημα πρέπει να εξεταστεί σε δύο διαφορετικά επίπεδα: αφενός, αν υπάρχει συγκεκριμένο νομικό κώλυμα με βάση τον ισχύοντα νόμο και το καταστατικό της ΕΟΚ· αφετέρου, αν η συγκεκριμένη οικογενειακή σχέση δημιουργεί συνθήκες που απαιτούν πρόσθετες εγγυήσεις διαφάνειας και αποχής από αποφάσεις που θα μπορούσαν να επηρεάσουν άμεσα ή έμμεσα τον διαιτητή.
Η διάκριση είναι ουσιώδης. Γιατί άλλο πράγμα είναι η νομιμότητα μιας υποψηφιότητας και άλλο η θεσμική αξιοπιστία που πρέπει να τη συνοδεύει.
Από την κριτική του 2019 στη συμπόρευση με τη διοίκηση Λιόλιου
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και η πολιτική διαδρομή του Απόστολου Συμεωνίδη στον χώρο του μπάσκετ.
Τον Σεπτέμβριο του 2019, όταν ο πατέρας του αποχώρησε από την ΚΕΔ/ΕΟΚ, ο Απόστολος Συμεωνίδης, ο οποίος τότε είχε ενεργό παρουσία στα διοικητικά πράγματα των Μαχητών Πεύκων, είχε διατυπώσει δημόσια έντονη κριτική προς την Ομοσπονδία.
Η αποχώρηση του Στέλιου Συμεωνίδη από την ΚΕΔ είχε τότε συνδεθεί στη δημόσια συζήτηση με την επιχειρηματική δραστηριότητα της οικογένειας μέσω καταστημάτων Coffee Island, αλυσίδας που συνδεόταν επιχειρηματικά με τον Βαγγέλη Λιόλιο. Το ζήτημα είχε προκαλέσει αντιδράσεις και δημόσιες τοποθετήσεις, μεταξύ άλλων και από την πλευρά της ΚΑΕ Ολυμπιακός.
Στις 24 Ιουνίου 2020, ο Απόστολος Συμεωνίδης δημοσίευσε κείμενο με τίτλο «Μην τους φοβάσαι, στον φόβο σας ποντάρουν», στο οποίο, σύμφωνα με το δημοσιευμένο υλικό που επικαλείται το παρόν ρεπορτάζ, ασκούσε σκληρή κριτική για την παροχολογία ενόψει εκλογών, τις επιχορηγήσεις, τις μεταγραφές εκτός ημερομηνιών και τη στάση παραγόντων της Θεσσαλονίκης.
Η τότε ρητορική του είχε σαφώς συγκρουσιακό χαρακτήρα. Έθετε, μάλιστα, ζήτημα ευθιξίας προς όσους διοικητικούς παράγοντες συνέχιζαν να στηρίζουν την υφιστάμενη κατάσταση.
Το ερώτημα που προκύπτει σήμερα είναι εύλογο: πώς διαμορφώθηκε η πολιτική του στάση τα επόμενα χρόνια και ποια είναι η αποτίμησή του για εκείνες τις καταγγελίες;
Από την εποχή Βασιλακόπουλου στη διοίκηση Λιόλιου
Η επιστροφή του Στέλιου Συμεωνίδη στην ΚΕΔ, στα τέλη Δεκεμβρίου 2020, αποτέλεσε ένα ακόμη σημείο αναφοράς στην πορεία της οικογένειας στον χώρο της Ομοσπονδίας.
Στη συνέχεια, ο Απόστολος Συμεωνίδης εξελέγη στις εκλογές της ΕΚΑΣΘ το 2024, στο πλαίσιο της παράταξης που είχε πολιτική συμπόρευση με την κεντρική διοίκηση της ΕΟΚ υπό τον Βαγγέλη Λιόλιο, και ανέλαβε τη θέση του Γενικού Γραμματέα της Ένωσης.
Η μετάβαση από την έντονη δημόσια κριτική του 2020 στη μετέπειτα διοικητική παρουσία του στο συγκεκριμένο πολιτικό περιβάλλον δημιουργεί ένα ζήτημα πολιτικής συνέπειας που αξίζει να απαντηθεί.
Ποιες από τις παλαιότερες ενστάσεις του εξακολουθεί να θεωρεί βάσιμες; Ποιες θεωρεί ότι αντιμετωπίστηκαν; Και ποια είναι η θέση του για τα ζητήματα που απασχόλησαν τα σωματεία της Θεσσαλονίκης κατά τη διάρκεια της προηγούμενης διοικητικής περιόδου;
Η απάντηση έχει σημασία, καθώς μια ενδεχόμενη υποψηφιότητα για την ΕΟΚ δεν μπορεί να στηρίζεται μόνο σε συμμαχίες και διοικητικές διαδρομές. Χρειάζεται σαφές πρόγραμμα, δημόσια τοποθέτηση και λογοδοσία για τις προηγούμενες επιλογές.
Το ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί πριν από τις εκλογές
Η πιθανή υποψηφιότητα του Απόστολου Συμεωνίδη δεν μπορεί να κριθεί μόνο από το γεγονός ότι ο αδελφός του είναι εν ενεργεία διαιτητής. Αυτό θα ήταν μια απλουστευτική και νομικά επισφαλής προσέγγιση.
Μπορεί, όμως, και πρέπει να ανοίξει μια ουσιαστική συζήτηση για τις εγγυήσεις ανεξαρτησίας της διαιτησίας, τη διαχείριση πιθανών συγκρούσεων συμφερόντων και την ανάγκη να μην υπάρχουν ούτε σκιές γύρω από τις αποφάσεις της Ομοσπονδίας.
Εάν ο Απόστολος Συμεωνίδης επιλέξει να διεκδικήσει θέση στη διοίκηση της ΕΟΚ, θα πρέπει να τοποθετηθεί καθαρά για αυτά τα ζητήματα. Όχι επειδή η οικογενειακή του σχέση αποτελεί από μόνη της ενοχοποιητικό στοιχείο, αλλά επειδή η επόμενη ημέρα του ελληνικού μπάσκετ απαιτεί κανόνες που να ισχύουν για όλους και να μην αφήνουν περιθώρια παρερμηνειών.
Η διαφάνεια δεν είναι σύνθημα που χρησιμοποιείται μόνο όταν κάποιος βρίσκεται απέναντι από τη διοίκηση. Είναι υποχρέωση που δοκιμάζεται κυρίως όταν βρίσκεται κοντά στα κέντρα των αποφάσεων.
ΥΓ. Η αναφορά στην κατάθεση και τα τρία ονόματα
Στο παρασκήνιο της υπόθεσης κυκλοφορεί, επίσης, ένας ισχυρισμός που χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή: ότι μάρτυρας φέρεται να κατέθεσε στον ανακριτή πως ο Βαγγέλης Λιόλιος τού είχε αναφέρει ότι τρία πρόσωπα έπρεπε να ακούει «τυφλά»: τον Γιώργο Μαυραγάνη, τον Ηλία Κορομηλά και τον Στέλιο Συμεωνίδη.
Πρόκειται για αναφορά που, εφόσον επιβεβαιώνεται από το περιεχόμενο της κατάθεσης ή από άλλο επίσημο στοιχείο της δικογραφίας, αποκτά ιδιαίτερη σημασία για την έρευνα των σχέσεων και των ρόλων στον χώρο του μπάσκετ.
Μέχρι να υπάρξει, όμως, επίσημη επιβεβαίωση, δεν μπορεί να παρουσιάζεται ως αποδεδειγμένο γεγονός ούτε να αποδίδεται σε συγκεκριμένο πρόσωπο ως βεβαιωμένη δήλωση.
Το ελληνικό μπάσκετ έχει ανάγκη από απαντήσεις, όχι από νέες σκιές. Και αυτές οι απαντήσεις οφείλουν να προκύψουν από στοιχεία, θεσμικούς κανόνες και δημόσια λογοδοσία.
Διαβάστε περισσότερα ΕΔΩ:
