Ο Μπαρτζώκας βρίσκει πάντα τη λύση. Ο Ντόρσεϊ ξέρει τι πραγματικά θέλει;

Ο Ολυμπιακός έδωσε τις απαντήσεις του στο παρκέ, ο προπονητής του απέδειξε ξανά ότι μπορεί να αναπροσαρμόζει τα δεδομένα και να παίρνει το καλύτερο από το υλικό του. Την ώρα που η ομάδα βρίσκει ρυθμό και ισορροπία, ο Τάιλερ Ντόρσεϊ καλείται να αποφασίσει αν θέλει να αποτελεί μέρος αυτού του συνόλου ή αν έχει ήδη στρέψει αλλού το βλέμμα του.

Ο Γιώργος Μπαρτζώκας δεν είναι από εκείνους που παρασύρονται από μια κακή βραδιά, ούτε από εκείνους που αναζητούν άλλοθι όταν τα πράγματα δεν πηγαίνουν όπως τα σχεδίασαν. Μετά την ήττα από τον Ερυθρό Αστέρα ζήτησε ψυχραιμία, απέκλεισε τις αποφάσεις εν θερμώ και επέμεινε ότι δεν υπάρχει λόγος πανικού. Μία εβδομάδα αργότερα, ο Ολυμπιακός παρουσίασε μια εντελώς διαφορετική εικόνα. Και ο προπονητής του, με τη γνωστή του μεθοδικότητα, είχε ήδη αρχίσει να ξαναβάζει τα κομμάτια στη θέση τους.

Το εντυπωσιακό δεν ήταν μόνο οι 57 πόντοι σε ένα ημίχρονο. Ήταν ο τρόπος με τον οποίο προέκυψαν. Ο Μπαρτζώκας ανακάτεψε την τράπουλα, έδωσε στον Τζόζεφ θέση στην αρχική πεντάδα δίπλα στους Φουρνιέ, Γουόρντ, Βεζένκοφ και Μιλουτίνοφ και βρήκε στον ΜακΙντάιρ τον άνθρωπο που μπορούσε να οργανώσει αποτελεσματικά τη δεύτερη μονάδα. Παράλληλα, αξιοποίησε παίκτες όπως ο Κόντσαρ, ο Ντιαγέ και ο Τζόουνς, δίνοντας στην ομάδα ενέργεια, πίεση στην μπάλα και μεγαλύτερη ένταση στην άμυνα.

Δεν ήταν μια απλή βραδιά όπου μπήκαν τα σουτ. Ήταν μια εμφάνιση που έδειξε τι μπορεί να συμβεί όταν οι ρόλοι ξεκαθαρίζουν, οι παίκτες λειτουργούν ο ένας για τον άλλον και υπάρχει χρόνος για ουσιαστική δουλειά στο γήπεδο. Χωρίς συνεχόμενα ταξίδια και αγωνιστική εξάντληση, ο Ολυμπιακός είχε την ευκαιρία να προπονηθεί, να διορθώσει αδυναμίες και να παρουσιάσει μια εικόνα που έφερε ξανά χαμόγελα στην εξέδρα.

Και κάπου εκεί γεννάται ένα εύλογο ερώτημα: ο Τάιλερ Ντόρσεϊ παρακολουθεί πραγματικά όσα συμβαίνουν στην ομάδα του; Βλέπει το μπάσκετ που παίζεται, την προσπάθεια που γίνεται και τους συμπαίκτες του να αναλαμβάνουν ευθύνες; Ή εξακολουθεί να βρίσκεται εγκλωβισμένος σε μια συζήτηση γύρω από το συμβόλαιό του, τις αναρτήσεις, τις φήμες και τα πιθανά επόμενα βήματα της καριέρας του;

Ο Φουρνιέ, με την εμπειρία και την προσωπικότητα που κουβαλά, δεν χρειάζεται να αποδείξει σε κανέναν τι μπορεί να προσφέρει. Ο Τζόζεφ, από την πλευρά του, δείχνει ότι μπορεί να υπηρετήσει τον ρόλο που του ανατίθεται, ακόμη κι αν αυτό σημαίνει να αναλάβει την καθοδήγηση της ομάδας από διαφορετική αφετηρία. Στον Ολυμπιακό υπάρχουν παίκτες με διαφορετικές διαδρομές, παραστάσεις και φιλοδοξίες, αλλά το ζητούμενο είναι κοινό: να υπηρετούν το σύνολο.

Ο Ντόρσεϊ έχει κάθε δικαίωμα να διεκδικεί το καλύτερο δυνατό συμβόλαιο και να σκέφτεται το μέλλον του. Η επαγγελματική του αξία, άλλωστε, είναι δεδομένη και η αγορά θα κρίνει τις επιλογές του. Υπάρχει, όμως, μια λεπτή γραμμή ανάμεσα στη διαπραγμάτευση για την επόμενη ημέρα και στην απώλεια της συγκέντρωσης για την παρούσα. Και αυτή ακριβώς είναι η ουσία της υπόθεσης.

Ο Ολυμπιακός τού έδωσε δύο φορές την ευκαιρία να αγωνιστεί σε ένα περιβάλλον υψηλών απαιτήσεων, να διεκδικήσει τίτλους και να αναδείξει τις δυνατότητές του στο κορυφαίο ευρωπαϊκό επίπεδο. Η επιστροφή του από τη Φενέρμπαχτσε δεν ήταν εξαρχής εύκολη. Υπήρξαν περίοδοι που έμοιαζε να μην έχει βρει τη θέση του, όμως μέσα από τη δουλειά, την υπομονή και την καθοδήγηση του προπονητικού επιτελείου κατάφερε να ξανακερδίσει έδαφος. Η ομάδα στάθηκε δίπλα του και του έδωσε χώρο να επανέλθει.

Γι' αυτό και η σημερινή κατάσταση δημιουργεί περισσότερα ερωτήματα από όσα απαντά. Είναι ο Ντόρσεϊ αποφασισμένος να επενδύσει ξανά στον Ολυμπιακό και να διεκδικήσει τον ρόλο του μέσα από το παιχνίδι του; Ή θεωρεί ότι η στιγμή είναι κατάλληλη για να αναζητήσει μια νέα συμφωνία, με οικονομικούς όρους που θα ανταποκρίνονται στις προσωπικές του προσδοκίες; Πρόκειται για δύο διαφορετικές κατευθύνσεις και κάποια στιγμή θα πρέπει να ξεκαθαρίσει ποια από τις δύο επιλέγει.

Οι συζητήσεις για το τι θα κάνει η ΚΑΕ, αν θα τον στηρίξει, αν θα εξετάσει ενδεχόμενη αποδέσμευση ή αν θα αναζητήσει διαφορετική λύση, είναι αναμενόμενες. Δεν αγγίζουν, όμως, τον πυρήνα του ζητήματος. Πριν αποφασίσει ο Ολυμπιακός τι θα κάνει με τον Ντόρσεϊ, πρέπει να φανεί τι θέλει ο ίδιος ο παίκτης από τον Ολυμπιακό. Γιατί μια ομάδα αυτού του επιπέδου δεν μπορεί να περιμένει επ' αόριστον από κανέναν να αποφασίσει αν θέλει να είναι πραγματικά μέρος της.

Ο Μπαρτζώκας, στο μεταξύ, έχει δώσει πολλές φορές τις δικές του απαντήσεις. Διαχειρίστηκε την επόμενη ημέρα μετά τον Βασίλη Σπανούλη, προχώρησε χωρίς τον Γιώργο Πρίντεζη, δημιούργησε διαφορετικές εκδοχές του Ολυμπιακού, με διαφορετικά μπάτζετ και διαφορετικά αγωνιστικά χαρακτηριστικά. Δεν στηρίχθηκε σε ένα μόνο μοντέλο, ούτε περίμενε από έναν παίκτη να γίνει αναντικατάστατος. Προσαρμόστηκε, αναζήτησε λύσεις, επέμεινε στις αρχές του και έφτιαξε ομάδες που πρωταγωνίστησαν στην Ευρώπη.

Αυτό δεν σημαίνει ότι ο Ολυμπιακός δεν χρειάζεται τον Ντόρσεϊ. Σημαίνει, όμως, ότι κανείς δεν μπορεί να θεωρεί τη θέση του δεδομένη, όταν η ομάδα συνεχίζει να λειτουργεί και να εξελίσσεται. Ο προπονητής θα βρει ξανά τον τρόπο. Το έχει αποδείξει επανειλημμένα. Το πραγματικό ερώτημα αφορά τον ίδιο τον ομογενή γκαρντ: θέλει να είναι πρωταγωνιστής σε αυτή την προσπάθεια ή έχει ήδη αρχίσει να γράφει τον επίλογο της παρουσίας του;

Γιατί, στο τέλος της ημέρας, ο Ολυμπιακός θα συνεχίσει να ψάχνει λύσεις και να διεκδικεί τους στόχους του. Ο Μπαρτζώκας θα κάνει αυτό που ξέρει καλύτερα: θα δουλέψει για να παρουσιάσει την ομάδα που θέλει. Ο Ντόρσεϊ, όμως, πρέπει να αποφασίσει αν θέλει να βρίσκεται μέσα σε αυτήν την προσπάθεια. Αν όχι, εκείνος θα είναι που θα χάσει την ευκαιρία να συνεχίσει σε ένα από τα κορυφαία μπασκετικά περιβάλλοντα της Ευρώπης.