Το «prompt» των Γκρίζων Λύκων για τους ορισμούς με AI – Η σάτιρα που βάζει φωτιά στη διαιτησία
Ένα καυστικό υποθετικό σενάριο για την «αντικειμενικότητα» της Τεχνητής Νοημοσύνης, την ΚΕΔ, τον Προμηθέα και τα ερωτήματα γύρω από τον έλεγχο του αλγορίθμου.
Ένα καυστικό υποθετικό σενάριο για την «αντικειμενικότητα» της Τεχνητής Νοημοσύνης, την ΚΕΔ, τον Προμηθέα και τα ερωτήματα γύρω από τον έλεγχο του αλγορίθμου
Η ανακοίνωση της ΕΟΚ για την εισαγωγή Τεχνητής Νοημοσύνης στους ορισμούς των διαιτητών έχει ήδη ανοίξει μεγάλη συζήτηση στο ελληνικό μπάσκετ. Και οι «Γκρίζοι Λύκοι» επιχειρούν να ρίξουν ακόμη περισσότερο λάδι στη φωτιά, παρουσιάζοντας ένα υποθετικό και σατιρικό «prompt» που, όπως υποστηρίζουν, θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για τη διαδικασία των ορισμών.
Φυσικά, το συγκεκριμένο κείμενο δεν αποτελεί πραγματικό έγγραφο ή επιβεβαιωμένο prompt της ΕΟΚ. Πρόκειται για μια σατιρική κατασκευή, η οποία χρησιμοποιεί με ιδιαίτερα αιχμηρό τρόπο τα επιχειρήματα που έχουν ήδη διατυπωθεί δημόσια γύρω από το νέο μοντέλο.
Η σάτιρα, ωστόσο, πατά πάνω σε ένα υπαρκτό ερώτημα: πόσο πραγματικά «αντικειμενικό» μπορεί να είναι ένα σύστημα Τεχνητής Νοημοσύνης όταν οι άνθρωποι εξακολουθούν να καθορίζουν τα δεδομένα, τους κανόνες και τις παραμέτρους λειτουργίας του;
Στο υποθετικό «prompt», η AI παρουσιάζεται να λειτουργεί με απόλυτη αυτονομία, ενώ ταυτόχρονα υπάρχει ένας και μοναδικός άνθρωπος που φέρεται να έχει τον έλεγχο του συστήματος. Εκεί ακριβώς βρίσκεται και το βασικό σατιρικό εύρημα του κειμένου: η περίφημη «απουσία ανθρώπινου παράγοντα» μετατρέπεται σε ένα παιχνίδι λέξεων, όπου ο άνθρωπος φεύγει από το προσκήνιο, αλλά παραμένει πίσω από τον αλγόριθμο.
Ιδιαίτερα καυστική είναι και η αναφορά στην ΚΕΔ. Στο σατιρικό σενάριο, η Τεχνητή Νοημοσύνη κάνει τους ορισμούς και η ΚΕΔ απλώς τους επικυρώνει. Πρόκειται ασφαλώς για υπερβολή που χρησιμοποιείται για να αναδειχθεί ένα πραγματικό θεσμικό ερώτημα: αν η τεχνολογία προτείνει τον ορισμό, ποιος έχει τελικά την ευθύνη της απόφασης;
Το ίδιο σατιρικό παιχνίδι γίνεται και με τη λέξη «αντικειμενικότητα». Το κείμενο παρουσιάζει έναν αλγόριθμο που υποτίθεται ότι δεν χρειάζεται να εξηγεί τις αποφάσεις του επειδή είναι… αλγόριθμος. Και εδώ βρίσκεται ίσως η πιο ουσιαστική αιχμή.
Γιατί ένας αλγόριθμος δεν είναι μαγικό κουτί που παράγει αυτομάτως την αλήθεια. Κάποιος τον σχεδιάζει, κάποιος επιλέγει τα δεδομένα που θα χρησιμοποιήσει, κάποιος καθορίζει τα κριτήρια και κάποιος έχει τη δυνατότητα να αλλάξει τις παραμέτρους του.
Το σατιρικό «prompt» φτάνει, βέβαια, στα άκρα όταν επιχειρεί να συνδέσει τους ορισμούς με τον Προμηθέα και να δημιουργήσει υποθετικές «οδηγίες» υπέρ συγκεκριμένης ομάδας. Πρόκειται για καθαρή υπερβολή και όχι για στοιχείο που μπορεί να θεωρηθεί πραγματικό δεδομένο.
Ακριβώς όμως επειδή το κείμενο κινείται στη σάτιρα, θέτει με υπερβολικό τρόπο το ερώτημα που βρίσκεται στον πυρήνα της δημόσιας συζήτησης: ποιος ελέγχει αυτό που υποτίθεται ότι ελέγχει όλους τους άλλους;
Και υπάρχει ακόμη μία σημαντική παράμετρος. Εάν η ΕΟΚ θέλει η νέα τεχνολογία να πείσει πραγματικά τις ομάδες και τον κόσμο του μπάσκετ, τότε η μεγαλύτερη απάντηση δεν θα δοθεί μέσα από συνθήματα περί «επανάστασης» ή «απόλυτης αντικειμενικότητας».
Θα δοθεί μέσα από στοιχεία.
Ποιος ανέπτυξε το σύστημα; Ποια δεδομένα χρησιμοποιεί; Ποια είναι τα κριτήρια; Ποιος ελέγχει τις παραμέτρους; Μπορεί μια ομάδα να ελέγξει γιατί προέκυψε ένας συγκεκριμένος ορισμός; Υπάρχει ανεξάρτητος έλεγχος; Και ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη όταν το σύστημα κάνει λάθος;
Αυτά είναι τα πραγματικά ερωτήματα.
Γιατί η Τεχνητή Νοημοσύνη μπορεί να αποτελέσει ένα σημαντικό εργαλείο για το ελληνικό μπάσκετ. Μπορεί όμως να κερδίσει την εμπιστοσύνη μόνο εάν η «αντικειμενικότητα» που επικαλείται είναι μετρήσιμη, ελέγξιμη και διαφανής.
Μέχρι τότε, ένα σατιρικό «prompt» μπορεί να προκαλεί γέλιο, να δημιουργεί εντυπώσεις και να γίνεται viral.
Το πραγματικό prompt, όμως, αυτό που θα καθορίζει τους ορισμούς χιλιάδων αγώνων, είναι αυτό που αξίζει να γνωρίζει ολόκληρο το ελληνικό μπάσκετ.
Διαβάστε περισσότερα ΕΔΩ:
